Motivation Sentence Novels & Stories

Sa simpleng pag-aaral, sa simpleng pagkanta, at sa pakikinig sa sarili ko—nahanap ko ang peace na matagal kong hinanap sa maling paraan noon. Isang araw, habang nasa library ako, nakatanggap ako ng message sa phone ko. [Mama ]: Proud of you, anak. Keep going. ☕ Napangiti ako. At sa text na ‘yon, parang naging buo ang araw ko. Parang sapat na ulit ang isang simpleng salita galing sa magulang ko para manatili akong motivated.

"My God. Hindi ko nga alam na nanliligaw na pala siya, eh." Umawang ang labi ni Xenon. "What? Babe, matagal na kitang nililigawan." Nagtagpo ang kilay ko. Kailan pa? Anyway, pinabalik ko na siya sa upuan ko at nagsimula na 'ko sa discussion. I explained to them the difference of intrinsic and entrinsic motivation. "Always remember that intrinsic motivation is driven by internal rewards. For example, since you're a college student what are you aiming for, high grades or new knowledge?"

"Huwag muna kaya akong mag-take ng boards? Paano kung bumagsak lang ako?" Bumuntong-hininga si Tati. "Gella, ano ka ba, 'wag ka ngang negative! Nakaabot ka nga hanggang dito, ngayon ka pa ba susuko?" Tinulungan ako ni Ivory magpalis ng mga luha ko. Hinawakan niya ang magkabilang-pisngi ko at hinarap ang mukha ko sa kanya. "Natatakot ka? Then use that as your motivation. Your fear of failing, fear of being left behind, and fear of regretting everything in the future. They should motivate you," seryosong sabi niya.

Apat na taon na simula ng magkahiwalay kami kaya hindi ko alam kung anong magiging reaksyon n’ya kapag nag-cross ang landas namin. Bakit ba ‘yan ang iniisip ko? Focus on your mission, Tabitha! Kapag ikaw pinangunahan ng karupukan mo, ewan ko na lang sa’yo! “Okay lang ‘yan kaibigan. Isipin mo na lang na one of this day ay lalabas ka sa kompanyang ‘to na may jowa na. Iyon ang motivation ko sa sarili ko, gayahin mo na lang.” Natatawang napailing na lang ako dahil sa sinabi ni Seul.

The fulfillment it was giving me was one of the reason why I remained confident of myself amidst of the shitty things that happened to my life. Mahalaga sa akin na sa mata ng mga taong nakakasalamuha ko, isa akong kahanga-hanga na tao— na nakikita nila ako bilang kakumpitensya dahil magaling ako. The attitude to always aim the top and maintain it was the motivation I got for my studies. When my egoistic self says she wanted something, she would surely get it, by hook or by crook.

Sabi niya saka huminto sandali bago nagpatuloy. "Nakita ko ang maraming mga kliyente na tumatakbo para sa susunod na pinakamahusay na bagay kapag ang mga bagay ay hindi gumagana ayon sa gusto nila. Ang dahilan kung bakit ko tinanong ang iyong mga motibo ay dahil kailangan kita upang siguraduhin ang iyong sarili. Tulad ng sinabi ko, hindi ito magiging madali. Ang pagkuha ng kanilang kapatawaran ay hindi magiging madali. Hindi sila magiging receptive sa una. Kung tama ang iyong mga motibo, ang iyong determinasyon ang magpapatuloy sayo. Kung ang iyong mga motibo ay hindi dalisay, pagkatapos ay susuko ka sa mga ito sa unang tingin ng problema at iyon ay magdudulot ng higit pang pinsala. Gusto ko

sabi ko nang tumayo ako sa harap niya. Tiningnan niya ako saka saglit na kinunutan ng noo. “Good luck on your class tomorrow. Don’t let your ‘motivation’ distract you too much,” makahulugan niyang sabi. Napakagat ako sa labi at hindi ko na napigilang mapangiti. Konti na lang talaga at iisipin kong nagseselos siya. Pero syempre, ilusyon ko lang ’yun.

Sino pa bang magre-remind sa akin ng ganun? Kung siguro may makakarinig sa akin baka iisipin nilang may saltik ako. This is how I motivate myself. Kinakausap ko ang aking sarili para palakasin ang loob ko dahil sino pa ba ang gagawa nun para sa akin? Minsan tuloy kahit ako natatawa na lang din sa sarili ko. Hay buhay nga naman. Ang hirap maging mahirap, pero ganun talaga.

“Still. You have something she doesn’t—people actually like you. Hindi lahat kaya ‘yon.” Napahinto ako. Hindi ko alam kung paano sasagot. Kaya ang ginawa ko, kinuha ko na lang ‘yung binigay niyang tubig. Grabe, hydrated na ang nanunuyo kong utak. “Bakit parang may pa-motivation talk ka ngayon?” “Because you look like you need it,” sagot niya. “And also, kasi gusto kong makita ulit ‘yung totoong Ayah. ‘Yung palaban noong college pa tayo.”

Tinapik ang sarili. “Bukas, trabaho lang ang focus. Hindi na ako magpapadala at magpapaapekto. Kahit andun pa sila, kailangan hindi na ito maging dahilan ng isipin niya. Wala na akong pakialam.” Pero kahit sinabi niya iyon, alam niyang hindi gano’n kadali. Kinabukasan, maaga na naman siyang pumasok. Ngunit ngayong araw, hindi niya maramdaman ang motivation nung mga nakaraang araw. Hindi na siya excited.