Motivational Monday Quotes For Work Novels & Stories

My epiphany. *** Monday feels special to me than before. This time, I’m eager and excited to go to work. The idea that I can see Brenda all the time at work makes me want to not ask for weekend to come. Getting off from my car, I quickly enter the companies building and hurriedly walk to the elevator where I saw Brenda going in. “Good morning, babe.” I greeted after I got myself in before the door closes.

humihikbi na sabi nito. "Hala! Napaiyak na, bakit ba ayaw mo kay Maam Lorna mo?" Si Aya Natatakot po ako sa kanya dahil palagi pong sumisigaw at nagagalit sa mga tauhan niya. Sa inyo po kasi, Maam, everytime po na lag tayo magsisimulasa trabaho palagi nyo po kaming minomotivate at kinikwentuhan ng mga inspirational stories kaya nakakagana rin po magtrabaho.." pahayag nito.

THERE'S a rainbow always after the rain. Paulit-ulit na itinatak ko sa isip. Na sa kabila ng kalungkutan ay may nakaabang namang ligaya at kasiyahan. Iyon ang isa sa mga ginawa kong motivation para maka-move on. Para palubagin na rin ang loob ko, pagaanin at unti-unting paghilumin ang puso. Minsan nagbabasa ako ng mga motivational books para mas lalong patatagin ang loob ko. Natuto na rin akong magsimba tuwing araw ng Linggo. Manalangin gabi-gabi. At kapag weekends, lumalabas-labas na rin ako ng bahay. Jogging, minsan tumatambay sa park. At tuwing araw naman ng sahod ay nakiki-hang-out with my co-teacher friends.

Malaki ang tsansa niyang makapasok kasi ang hinahanap namin dito ay hindi lang credentials—mas mahalaga ang may malasakit sa tao at ang may pusong handang tumulong. Pero habang papasok ang pangalawang aplikante, nag-vibrate ang phone ko. Nag-message si Monica. From: Mommy Monica "Sorry kung hindi ako nakareply. Busy kasi ako ngayon. Naghahanap ako ng trabaho, kaya feeling ko hindi na kita matetext o machachat gaya ng dati :(" Parang nabagsakan ako ng langit sa nabasa ko. Communication namin ni Monica ang nagsisilbing lifeline ko, at ngayon pa ba mawawala iyon? Pakiramdam ko, mas pumangit pa lalo ang araw ko.

tanong ni Quinn dahil sila ang naghatid sa kanila sa airport. “Hindi naman kami magtatagal dun. Ayusin mo ang trabaho mo sa kompanya Quinn, ayaw ko ng makarinig pa ng reklamo mula sa mga katrabaho mo dahil lang sa amoy mo at sa pagtulog mo sa oras ng trabaho. Bawasan mo ang pag-iinom mo, may Friday at sabado naman for that.” Panenermon pa ni Hunter na ikinairap ni Quinn.

Madalas naman, nandito lang sila, kasama namin. Inamin ni Tita Candy na hindi niya kayang magsaya nang tuluyan dahil iniisip niya si Monday. Sa nakalipas na ilang araw, hindi pa kami nagkikita ni Monday. Hindi pa kasi ako pumapasok sa trabaho kung saan madalas siya magpunta. I heard that after I left for Strawberry, nahulog na naman sa depresyon si Monday. Hindi ito lumalabas ng kuwarto, walang gana kumain at ayaw makipag-usap lahat.

And because of that I let myself sleep heavenly. Matapos ang walang hangganang hangout last saturday night at tuloy-tuloy na pahinga kahapon, which is sunday… ngayon ay papasok na naman sa trabaho. Ganun-ganun lang ang day off natin. Alipin na naman po tayo ng salapi para mabuhay, kailangan natin kumayod para mabuhay eh. Lalo na ang hirap huminga kapag walang pera, ‘no! Para akong nagkakasakit kapag wala akong pera hahaha! “Good morning, Ms. Damara!” pagbati sa akin ng isang employee. Nginitian ko naman ito bago tuluyang pumasok sa elevator.

"You need to work to make a money. No work, no money. Remember that." Natawa ito, "You're totally stupid, Woman. I'm a CEO and owner of my company. I don't need to go to work to make a money, because I have my own money and my employee make a money for me." Napaisip naman ako sa sinabi nito at napukpok ang ulo ko dahil sa katangahan ko. Hindi talaga ako nagiisip dahil sa sobrang antok ko at lutang na lutang na rin, nakalimutan ko na CEO at multibillioner pala itong asawa ko. Kahit pala hindi siya pumasok may papasok at may papasok na pera sa kanya araw-araw dahil may mga employedo siya nagagawa nun sa kanya.

Jackie Dahil nagtrabaho ako hanggang closing time kahapon, sobrang pagod ko—kahit na Lunes pa lang ngayon, pakiramdam ko ay pang-buong linggo na ang nagamit kong energy. Kailangan ko na talaga ng ibang trabaho, ‘yung may matinong oras at hindi kinakain pati weekends ko. Nakakapagod magtrabaho sa isang boutique sa mall. Pero kakagraduate ko lang ng business administration at ito lang ang work experience ko, kaya hindi madaling makahanap ng bago kung meron lang ay matagal ko ng ginawa.

Ngayon n'ya lang naalala na hindi pa pala s'ya nag-aalmusal. "H-Hindi pa po," nahihiyang sagot n'ya rito. "At bakit? It's almost nine in the morning at hindi ka pa kumakain? Paano ka makakapag trabaho ng maayos kung gutom ka? I don't like employee na hindi kumakain ng maayos kaya kung gusto mong manatili sa trabaho mo kumain ka sa oras," parang tatay na sermon nito sa kan'ya.