Novelas y relatos de Motivational Motto

Apat na taon na simula ng magkahiwalay kami kaya hindi ko alam kung anong magiging reaksyon n’ya kapag nag-cross ang landas namin. Bakit ba ‘yan ang iniisip ko? Focus on your mission, Tabitha! Kapag ikaw pinangunahan ng karupukan mo, ewan ko na lang sa’yo! “Okay lang ‘yan kaibigan. Isipin mo na lang na one of this day ay lalabas ka sa kompanyang ‘to na may jowa na. Iyon ang motivation ko sa sarili ko, gayahin mo na lang.” Natatawang napailing na lang ako dahil sa sinabi ni Seul.

Chapter 5 Daddy I have experienced alot of downfalls for the past few years and with all those trials I've faced, I could care less. Pain and grieve invaded my soul, and in result to that, it failed me even more. As Raeden said in his motivational speech, 'Grapes are crushed to make wine. Seeds grow in the darkness, and so did I'. He didn't let those troubles in his life hinder his success. How I wish I have that kind of spirit. All I had for the past few years, were pessimistic and hopeless animal in me.

Nang unti-unti nang lumalapit ang mukha ni Jonas sa mukha ni marigold ay bigla naman s'yang itinulak nito. "Salamat Jonas! Minsan talaga kailangan mo lang ma-motivate para magkaroon ng tiwala sa sarili. Salamat ha, mabuti talaga't nariyan ka." Nakangiting wika ni marigold. Pagkatapos ay inayos-ayos nito ang sarili. "Pero tingin mo, may magkakagusto nga kaya sa 'kin?"

Iyan ang kan'yang motto sa buhay. "Gusto kong magtayo ng isang supermarket sa bayan kung nasaan ako ngayon," deritsahang sabi n'ya rito. Natahimik ito ng ilang segundo at hindi nakahuma. Nagulat siguro ito sa kan'ya hey sinabi at hindi inaasahan na sa dinami-dami ng pwedeng pagtayuan ng negosyo ay sa bayan pa.

Aba siyempre, kailangan kong mag-effort para naman hindi siya malugi. "Perfect! Baka sunod-sunod na ang pag-aya n'yan sa'yo ah," malaki ang ngising aniya. Sana nga dahil kapag nangyari 'yon magre-resign na ako sa 7/11 at magfofocus sa kaniya. Gagawin ko talaga ang best ko para sa pera siyempre. At saka, confident naman ako sa seduction at sex skills ko. "Dapat lang! Ako na ang bahala sa rent kapag nangyari 'yon," taas noong sabi ko. Confident talaga ako sa sarili ko dahil hindi pwedeng hindi. I'm an optimistic person.

Kahit labas na ang ugat sa liig niya pinipilit niya paring galangin ang kaharap. "Do you know my motto in life?" Hindi siya sumagot. "What I want I will take it, whether you like it or not..." Napalunok siya ng laway. Nakaramdam siya ng pangamba. Kung magtatagal pa siya dito hindi siya matatahimik pero saan naman siya maghanap ng trabaho wala siyang pera magagamit sa paghahanap ng bagong trabaho.

may pagkamayabang niyang sambit ngunit natawa lang ako dahil totoo naman ito, mula pagkabata ay siya na ang iniidolo ko, my role model. "You don't need to be like me, dahil tiwala ako sa sarili mong kakayahan. I believe in you, bunso ka namin, mahal ka namin. Ano man ang maabot mo sa buhay, mataas man o hindi, I'm always proud since the day that you were born. Pagkapanganak pa lang sayo ni mommy, I know that you will become successful, kayo ni Vivian," he smiled. Hearing kuya Vince saying those words, makes me cry even more, he's really my motivator. He lift me up, always. Sobrang swerte ko, dahil may kuya ako na katulad niya.

dagdag ko pa. Nakita ko ang marahan niyang pag-ngiti. "Tuparin mo rin ang pangarap mo para sa sarili mo. Hindi naman sa masamang maging inspirasyon mo ang ibang tao, pero gawin mo rin inspirasyon ang sarili mo para kapag nawala ang taong nagbibigay motibasyon sa'yo ay makakapagpatuloy ka,” pangaral niya sa'kin. "Basta kayo ang inspirasyon ko!" sabi ko. "Kung wala kayo ni Mama, hindi ko na lang alam!"

She is fiercer and bolder now, at iyon ay dahil sa mga mapapait na nakaraang nangyari sa kanyang buhay. “I can and I will,” she whispred to herself. Maybe all she needs is a self motivation para hindi siya kabahan. Sa dami nang pinagdaanan niya bago makatuntong sa entabladong ito? Ngayon pa ba siya magpapatalo? All her life, naging talunan siya and this is a shot for a chance. Hindi na niya hahayaang may tumapak pa ulit sa kanya dahil babalik siya at babangon,, ipapakita sa lahat na nagawa niyang maging successful despite everything.

” sabi ko. “Excuse me? Don't judge the book by its cover!” galit na sabi niya. Tama naman s'ya pero hindi bagay sa kanya ang motto na 'yan! “I know. Pero kakasabi ko lang sa 'yo na pina-check ko ang lahat nang background ng pamilya mo, at kong sa 'yo naman ipapatama yung motto na 'yon ay hindi bagay. Alam mo, I think kailangan mo nang magpunta sa mental hospital dahil parang may sakit ka na.... too much obsession.” sabi ko at tinarayan ko s'ya.