Motivational Motto Novels & Stories

Sa mommy niya ito, ibibigay at kay Maddox. Nang matapos na siya sa ginagawa niya ay kinuha niya ang cellphone niya para i-text ito. 'Alam mo ba stress na stress ako ngayon.' Daddy Maddox: bakit? You want me to read you a motivational quote? Meron ako rito 'No, ayoko ng motivational words gusto ko labi mo (⁠ ⁠˘⁠ ⁠³⁠˘⁠)⁠♥'

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

"Kailangan ko rin bang masugatan bago matutunan ang tamang pagbibisikleta?" "Oo naman! Itong sugat mo, ito ang patunay ng pagod at tyaga mo para matutunan ang tamang pagsakay ng bisikleta. You see, our pain and wounds are the proof of the hardship that we've been through. They're like our trophies." Napangiti ako sa mga narinig na sinabi niya. "Daig mo pa ang motivational speaker, ah?"

"He's like a monster to me." "Alam mo Mabelle, ang nega mo. Think positive! Trabaho na ito, e. Tatakbo ka pa? Bilang ina, kailangan mong magsakripisyo at magtiis alang-alang sa anak mo. Ikaw na ang nagsabing kailangan mong kumayod. Gamitin mong motivation si Paris para magpatuloy!" mahabang payo ni Jhazz na talaga namang tumagos sa puso niya.

THERE'S a rainbow always after the rain. Paulit-ulit na itinatak ko sa isip. Na sa kabila ng kalungkutan ay may nakaabang namang ligaya at kasiyahan. Iyon ang isa sa mga ginawa kong motivation para maka-move on. Para palubagin na rin ang loob ko, pagaanin at unti-unting paghilumin ang puso. Minsan nagbabasa ako ng mga motivational books para mas lalong patatagin ang loob ko. Natuto na rin akong magsimba tuwing araw ng Linggo. Manalangin gabi-gabi. At kapag weekends, lumalabas-labas na rin ako ng bahay. Jogging, minsan tumatambay sa park. At tuwing araw naman ng sahod ay nakiki-hang-out with my co-teacher friends.

Bakit parang hindi siya naiilang 'man lang? "Why so?" "Because some people do not need anything to motivate them, such as comforts, uplifting remarks, or inspiring quotations. Some people simply want a hug. There are no words to say, only hugs will do." Natigilan ako at napatitig lang sa kanya dahil sa sinabi niya. Parang ngayon ko talaga naramdaman ang lahat-lahat ng pagod na nararamdaman ko.

Ang motto niya ay "Love yourself" "Nah, I'm good." maasim na sabi niya na parang diring-diri. Mag-apply na atang maging matandang dalaga. After kong mapirmahan ay umalis na siya naiiling nalang at pinagpatuloy ang pag i-encode. Lumipas na ang apat na araw, ngayon ay nandito na kami sa Cebu kung saan gaganapin ang business conference.

wika ng ginoo. "Alam niyo na po ang bago kong motto." Naupo na siya. "Early birds catches early worms." Kunot-noong nagkatinginan ang mag-asawa na napansin naman ni Faith. "Bakit po? May iba pa ba akong motto?" "Anak, okay ka lang ba? Wala bang masakit sa ulo mo?" usisa ni Lanie. Napasapo naman si Faith sa kanyang noo. "Nauntog lang ako kahapon. Pero okay lang po ako. Malayo ito sa bituka."

"Totoo na nga ‘to, Amara. At mas marami pa tayong sabay na tatahakin. Pero ngayon pa lang, gusto kong ipaalala sa’yo, hindi mo kailangang hintayin ang ‘someday’. Kasi ‘yung someday mo, nangyayari na ngayon." Ngumiti ako habang tinanggap ang mug. "At ikaw ang dahilan kung bakit." Lumuhod siya at hinaplos ang tiyan ko kahit alam naming wala nang laman iyon. "Ikaw ang dahilan kung bakit ko natutunang hindi puro trabaho ang sukatan ng tagumpay. Na minsan, ang totoong tagumpay, ay ‘yung makita kang ngumingiti sa bawat umaga. O marinig ang tawa ni baby tuwing hapon. O simpleng makasabay kang kumain ng tahimik."

Sino pa bang magre-remind sa akin ng ganun? Kung siguro may makakarinig sa akin baka iisipin nilang may saltik ako. This is how I motivate myself. Kinakausap ko ang aking sarili para palakasin ang loob ko dahil sino pa ba ang gagawa nun para sa akin? Minsan tuloy kahit ako natatawa na lang din sa sarili ko. Hay buhay nga naman. Ang hirap maging mahirap, pero ganun talaga.