Motivational Motto Novels & Stories

Napahawak si Vien sa kanyang t'yan dahil sa kakatawa, siguro sumakit na ang t'yan nito. "O kaya ang motto niyo ay 'hindi masamang maging marupok dahil tayong lahat ay rumurupok kapag mahal natin 'yong tao." Natatawang sinabi ni Maika. "Luh, nagsalita ang isa ring marupok! Akala ko ba hindi mo na babalikan pero bakit nakita ko kayong naghahalikan sa plaza?" Nakataas kilay kong tanong. Pero ang totoo, hindi ko talaga nakita si Maika na nakipaghalikan doon sa plaza.

Palagi ko siyang napapansin na may ginagawa, I rarely saw him na nagpapahinga. He nods his head, “I have ideas in my head and I’m taking action to make them reality. Most of the people are not taking action. Everyone has potential but not everyone is willing to learn,and unlock their talent. I want to become rich and I am sacrificing a comfortable life. That’s the reason why everyone is not a Billionaire - unlocking knowledge, procrastination, waiting to get motivated. We are the doer’s. Motivation doesn’t come to us - we take action.” “Err, kakabasa mo iyan ng libro,” I tease him.

Kailangan niya iyong panagutan. Tama! I need to motivate myself. Kung palagi nalang negative thoughts ang iisipin ko, baka magkatotoo ito. I sighed. Ayoko nang dagdagan pa ang aking palaisipan, baka hindi ko na makayanan. Tahimik akong kumain ng aking hapunan ng bumaba sina Mama. Napahinto ako ng naglagay ng plato ang mga kasambahay para sa kanila.

paunang sabi ni Maribel. “At ano naman ang reward kapag nagtagumpay tayo?” “Parte ’yan ng trabaho mo, walang reward,” sagot ni Maribel. “Walang reward? Saan ako kukuha ng motivation?” natatawang sabi ni Anton. “Tapusin mo muna nang maayos bago ka magreklamo.”  Napatingin si Maribel sa paligid at biglang kinabahan.

Ang kaso'y napaka-imposible ata ng ideya na 'yon. "Pakisabi sa anak niyo na maramig salamat po. HIndi na masama ang magkaroon ng isang positibong tao out of ten people." Binigyan ko siya ng totoong ngiti, hindi maganda ang naging takbo ng araw ko ngayon ngunit dahil sa sinabi niyang iyon ay babigyan ko ng motivation ang sarili na malalagpasan ko rin ang lahat ng pagsubok na ito.

"Ikaw ang totoong successful.. isang billionaire!" "I have millions of money pero wala pa yun kalahati sa pero mo Yanetta." "Magpasalamat nalang tayo kung anong meron tayo ngayon, maraming tao ang walang ganyan kalaking halaga," seryosong sabi ko. Ito ang natutunan ko sa lolo ko, always grateful for what we have today, no matter how small or big it is. That's my lolo's motto na pinamana sa mga apo niya.

pahayag niya. Natahimik ako sa siniwalat nito at the same time naalala ko ang aking sarili dito. Tama din naman siya, hindi mo kaylangang ibaba ang iyong sarili sa taong ayaw sayo. Kung kami ang para sa isat isa magiging kami, yan ang moto ko na mukhang pati din siya.

Napakamot sa ulo si Moss. “Sige na, hayaan mo na ako ang kumilos. Magpagaling ka muna, ako na ang bahala! Hindi na ito mission at vision ng kumpanya mo dahil ako naman ang gagalaw.” sabi ni Moss habang may masamang balak na nabubuo sa kanyang isipan.

Alam ko, kung gaano kasi iyon ka-smart si Liller, kaya baka rito siya nagmana? Nawa’y lahat. Ayon sa kaibigan ko, ay motiveyshan— este, motivational book daw ang tawag dito. Nabasa ko rin kasi rito, kaya sigurado ako na tama ako. Buti pa siya ganito ang nakahiligan. Samantalang ako, puro tagalog na nga ang binabasa, love story pa! Basta, kung saang plataporma naro'n si Ccmonogatari, ay naroon din ako!

The less you care, it’s better; That was his motto in life. Kaya nga walang babaeng naglalakas-loob na lapitan, o landiin siya. Alam kasi ng mga ito na walang mapapala sa kanya. Isa pa, natatakot ang mga ito na maglaho kuno katulad nang nangyayari sa iba.