روايات وقصص ضمن Motorcycling Quotes

Kung makapagsalita iyan para bang pag-aari ka niya. Tiningnan ko ang kanyang motorbike. Nasa top five ito ng fastest motorbike, Kasawaki Ninja. Ilang buwan na rin akong hindi nakakahawak ng motorbike. Wala na akong practice, sigurado akong maninibago ako mamaya sa laban. "Jace, pwede ko na bang sakyan itong baby Ninja mo?" "Wow, talagang may alam ka sa motorbike. Sige try mo, okay lang kahit sirain mo pa 'yan." Ibinigay niya sa akin ang susi.

gulat na usal n'ya nang madatnan na wasak ang kanyang motor. Palinga-linga s'ya upang tingnan kung may ibang tao maliban sa kanya. Gusto n'yang magwala sa galit at maiyak dahil grabe ang pag-iingat n'ya sa motor n'ya. Itinuring n'ya itong best friend dahil kasama n'ya ito sa lahat ng lakad n'ya. "May problema ba, bro?" tanong ng isang lalaki.

Nakita kong nginuso ng binata ang motorsiklo kaya napangiwi ako. Mayamaya, pigil ang tawa ko nang hawakan ni Aldrin ang bahagi kung saan naron ang makina ng motor ko. “Ang tanga naman, Aldrin! Hindi mo kailangang idikit ang kamay! May singaw naman, ‘di ba? Hindi mo ba ramdam?” “Nawala po sa isip ko, e.” “Kaya ka natatakasan, e! Dahil sa katangahan mo!”

Sabi ko at nagpaalam sa kanila habang sinusuot ko ang aking helmet, pagkatapos ay pinaandar na ang motorbike ko. "Sige, good luck!" Sigaw nila at nagpaalam na sa akin. Isa ito sa pinakamagandang araw ng buhay ko na lagi kong alalahanin. Hindi ko lubos maisip na posible pala na magiging ganito kasaya ang isang tao. It’s amazing.

" dagdag ko pa. "Hindi ka mamatay, motor lang 'to at ako naman ang driver mo. Magjo joyride lang tayo para mawala yang badtrip mo." wika niya habang sinusuotan ako ng helmet. "Please! Hindi ko talaga kaya baka malaglag ako."

But when I said a bike, I never meant a big bike. Ang sabi ko ay simpleng motorsiklo lang sana. An ordinary one like a Suzuki Raider 150 will do, pero iba ang naabutan ko sa apartment ng Incognito rito sa Salvacion, a Ducati Diavel 1260 S, the ‘Black and Steel’ design.

Kung pwede lang siyang tumalon paalis ng motorbike ay ginawa na niya! "Where the hell are you gonna bring me? Freak! Ibalik mo 'to sa clinic ko!" Walang kwenta ang protesta niya dahil nagawa nitong paandarin ang motorbike ng walang kahirap-hirap. "I hate you! Pakawalan mo ko at ibaba sa lugar malayo sa'yo! Tulong!"

Binawi ni Marcus ang kanyang paa, tinakpan ang salamin gamit ang isang snap, at dumiretso sa kanya ang motorsiklo. Ilang subordinates din ang mabilis na tumakbo palayo. Malinaw na medyo malayo ang kanilang tinahak, ngunit naririnig pa rin ang tunog ng mga motorsiklo na sumasabog sa kalye. Nakatayo doon si Miranda na may hawak na almusal, nakatingin sa direksyong iyon, hindi alam kung ano ang iniisip niya. Ang may-ari ng tindahan ng tinapay ay nagsabi, "Ang mga kabataang ito ay palaging marangya at masungit, at sila ay bata pa ngunit hindi maganda ang ugali. Sumasakay sila ng mga motorsiklo sa kalye araw-araw, at hindi sila mukhang mabuting tao." Siya umiling siya habang nagsasalita. Lumingon

Nasa akin ang mga mata nito, tila nangwe-welcome pa rin kahit pauwi na. Nagising-gising na lang ako nang marinig ang baru-barurot mula sa motorbike nito. Pinapainit na nito ang makina. "Ako po dapat ang mag-thank you sa inyo, sir... Salamat sa paghatid ninyo sa akin..." "Welcome..." "Mag-iingat po kayo sa daan, sir... Good night... Mauna na rin po ako sa loob..."

yaya ni Jake nang makalapit siya dito. Tumango naman siya at hinayaan itong i-secure sa motorsiklo nito ang mga gamit niya. “No exhibitions this time, Jake,” mariing babala niya dito habang sumasakay sa likod ng motorsiklo nito. Noong huling beses kasi siyang iangkas nito ay halos lumipad palabas ng katawan niya ang kaluluwa niya sa tuwing ipapatagilid nito ang motorsiklo nito.