Motorcycling Quotes Novels & Stories

he said to remind me and teased me. Bigla na namang namula ang buong mukha ko sa pinagsasabi nito. "You are too highly of yourself, Mr. Ducati. But yeah, you are right. Kailangan ko nga itong i-enjoy. Thank you for this ride," wika ko rito at agad ko ng iniiwas ang mga mata ko rito.

Dumiretso na si erick sa may parking para kunin ang motor niya. "Hindi ka ba aangkas?" tanong nito sa akin. "Hindi, gusto ko magcommute. Ingat sa pagdrive." "Lance, payong kaibigan lang, ha. Huwag mong isuko ang isang bagay na alam mong kaya mo pang ipaglaban, mahirap maghintay pero mas mahirap magsisi." "Tsss, salamat sa payo, bob ong quotes." pagbibiro ko.

Tumingin si Jessica sa motorsiklo, at bahagyang namutla sa pagkasabik. “Mas mabilis ang motorsiklo. Hindi tayo maaabutan ng traffic,” sabi ni Raven sa kalmado at determinadong tono. Kumurba naman ang mapupulang labi ni Jessica sa isang ngiti at sinabi, “Ang cool ng motorsiklong ’to! Hindi pa ako nakakasakay sa ganito.”

Matinis ang mga matang pinukulan ko ng tingin ang papalayong motorbike. "Gagong iyon! Ni hindi man lang marunong tumingin sa dinadaanan. Porke nakamotor bike, ganun na lang iaasta niya." Inis kong pinagpagan ang parte ng bestida na natalsikan ng tubig na may kaunting putik.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Bago kami umalis ay tinanong muna nito ang address ko saka binuhay ang makina ng magarang Ducati Desmosedici. "Kumapit ka ng mabuti't mahirap na," babala nitong biglang pinasibad ng matulin ang motorsiklo. Pakiramdam ko naiwan ang kaluluwa ko sa sobrang tulin. Tuloy wala sa oras na napahigpit ko ang kapit sa katawan ni Phantom. Walang takot na ginitgit nito ang dalawang malalaking truck. Tuloy gusto kong pangapusan ng hininga sa ginawa nito.

Napaluhod na rin ito sa sobrang takot. Saglit na tinitigan ito ni Luther, walang kaemo-emosyon ang makikita sa kanyang malalamig na mga mata. "Kahit na mismo ang walang kwenta mong buhay ay hindi maikukumpara sa bisikletang 'yon." malamig niyang wika makaraan ng ilang saglit pagkatapos ay tumalikod.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

She seem enjoying the ride now. "Damn Addie, I didn't know it felt this good riding this thing. I feel so freaking free, freaking so alive. I feel so free to experience the world. It feels so beautiful and amazing to feel the cold breeze. I understand now why you and Caitlin love motorcycles so much, and honestly, I am loving it now too." she's giggling.

"Mag-aano sila?" Umirap ito sa tanong ko. "Kung may car meet, syempre may motor meet din, witch. Er I don't if ganun ba talaga tawag nun. Basta! Big bikes, vintage, lahat! Tapos may racing later, pero ayoko ng racing. Mas gusto ko yung isa. Let's go!"