Novel & Cerita Motorcycling Quotes

Matinis ang mga matang pinukulan ko ng tingin ang papalayong motorbike. "Gagong iyon! Ni hindi man lang marunong tumingin sa dinadaanan. Porke nakamotor bike, ganun na lang iaasta niya." Inis kong pinagpagan ang parte ng bestida na natalsikan ng tubig na may kaunting putik.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Bago kami umalis ay tinanong muna nito ang address ko saka binuhay ang makina ng magarang Ducati Desmosedici. "Kumapit ka ng mabuti't mahirap na," babala nitong biglang pinasibad ng matulin ang motorsiklo. Pakiramdam ko naiwan ang kaluluwa ko sa sobrang tulin. Tuloy wala sa oras na napahigpit ko ang kapit sa katawan ni Phantom. Walang takot na ginitgit nito ang dalawang malalaking truck. Tuloy gusto kong pangapusan ng hininga sa ginawa nito.

he reminded. "Ako pa ba?" Natatawa kong tanong. Ang totoo niyan naging masaya ang araw ko dahil na-miss kong sumakay at mamasyal gamit ang motor bike. Mas masarap pala kapag pasahero ka lang at hindi ikaw ang nagmamaneho. "Syempre kahit gangster ka, mag-ingat ka pa rin." Sagot niya habang naka-pout. "Oo na. Mag-iingat ako." Tango ko. "Text mo ako kapag nakauwi ka, salamat ulit sa roadtrip."

Ang garahe ay nagpapakita ng isang kapaligiran ng pagiging sopistikado at pagkahilig para sa mga mararangyang sasakyan, ang bawat detalye ay sumasalamin sa dedikasyon ng pamilya Montanelli sa mga makinang may mataas na pagganap at hindi nagkakamali na istilo. Agad siyang sumakay sa Ducati Panigale V4 at sumakay dito ng napakabilis. Ibinigay sa kanya ng kanyang tiyuhin ang address ng kanyang destinasyon. Kailangan niyang magmadali, baka makita niyang patay na ang mag-ina. Dahil sa bilis niya, nagpreno ang ibang sasakyan para sa kanya, at napalingon sa kanya ang mga naglalakad. "Sir," sabi ng apat na lalaki na nakatayo sa tabi ng dalawang itim na Mercedes Benzes habang inihinto niya ang kanyan

Nagpatuloy siya sa mabagal na paglalakad at hindi pansin ang paparating na motorsiklo. Agad ko siyang tinakbo at niyakap. Naiwasan nga namin ang motorsiklo, pero sabay naman kaming natumba sa sementadong daan. At imbes na tulungan kami no’ng muntik bumangga sa amin, sinigawan pa kami bago niya pinaharurot ang motor niya. “Okay lang po ba kayo? Hindi po kayo nasaktan?” nag-aalalang tanong ko, at tinulungan siyang umupo.

Napaluhod na rin ito sa sobrang takot. Saglit na tinitigan ito ni Luther, walang kaemo-emosyon ang makikita sa kanyang malalamig na mga mata. "Kahit na mismo ang walang kwenta mong buhay ay hindi maikukumpara sa bisikletang 'yon." malamig niyang wika makaraan ng ilang saglit pagkatapos ay tumalikod.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

Bigla naman itong bumunghalit ng tawa sa kan'yang sinabi. "Fvck!" pagmumura nito habang tumatawa pa rin. Sinipat n'ya ang side mirror sa kan'yang side at nakita n'yang may mga nakasunod sa kanila. "Increase your speed baby!" utos n'ya kay Joshua. Masunurin naman nitong sinunod ang kan'yang utos. Nakita n'yang humarurot na ang mga motorbike na nakasunod sa kanila kaya hinanda n'ya na ang kan'yang baril.

Wala man lang reaction, parang tuod! At kung alam ko lang.. hindi ko na dapat sinabi sa isip ko 'yon at bumalik agad ang karma sa akin. Halos hindi na ako maka hinga sa likod ni Javier sa higpit ng yakap ko sa kanya. Sobrang bilis nyang mag drive ng motor, liliparin na yata ako! I never learned to ride a motorbike because the first time I did— puro galos ang inabot ko. Wala na akong pakialam sa iisipin niya at mas hinigpitan ko pa ang kapit ko.