Motorcycling Quotes Novels & Stories

They are riding a motorcycle, ang iba ay nakasasakyan. Ngumisi naman si Vander. "Piece of cake." At narinig ko na lang ang mga banggaan sa likod namin na halatang may nangyayaring massive car crash. Alam ko na kagagawan iyon ni Vander. I can do it as well, pero pinili ko na hindi makisali. One legendary to handle it is already too much.

Kasabay ng ingay ng mga taga-suporta, lalong napuno ng ingay ang venue nang paandarin ng mga karerista ang kani-kanilang motor. "Hoy 999, kung ako sayo wag mo nang hangarin ang makuha ang fifthy thousand pesos!" malakas na wika ng kaniyang katabi sa linya. Ano pa’t sumali ako kung makikinig ako sa mayabang na katulad mo? Tugon na pinili niyang huwag na lang sabihin. “Don’t be too happy once you’ve won this race, because beautiful things are more entwined with death than with life,” sabi pa sakaniya ng katabi bago nuto ayusin ang kaniyang helmet.

Hindi pa natatapos ni Amber ang mura nang biglang sumulpot ang tunog ng nagmamadaling mga makina. May paparating na mga motorsiklo. Mabilis siyang umilag, pero bumalik ang isa at sumugod ulit. Dumukwang siya sa likod ng sasakyan, binuksan ang trunk, at kinuha ang baseball bat. Isang mabilis na galaw, at binanatan niya ang motoristang paparating. “P*ta! May batas tayo sa bansang ‘to!” sigaw ni Chito habang sumugod para tumulong. “May nakagalit ka ba?”

ani Ynzo na ngiting-ngiti. Ngumiti si Veron ng malawak. Sinimulan na niyang paandarin ang kaniyang chopper motorcycle at tila ba tuwang-tuwa talaga itong kasama niya. “Kapag ba hiniram ko sa ’yo itong motor mo, ipahihiram mo ba? Ang cool, e,” banat pa ni Ynzo mula sa kaniyang likuran. “Syempre naman, iyon ay kung magkakasundo kayo,” nangingiting bigkas ni Veron.

Pinihit niya ang manebela ng motor na iminamaneho upang mas binilisan ang kanyang takbo Iniliko niya iyon sa kurbadang daan at nang makita ang kulay puting bandera na iwinawagayway ng isang tao sa hindi kalayuan ay idiniretso niya doon ang kanyang motorsiklo bago ito tuluyang pahintuin "Nice streaks, Vinxer!" "Damn that was smooth as fuck!" "Solid, bro! Solid" Bati ng mga tao Kay Vinxer nang tanggapin niya ang kanyang helmet. Nakipag kamay at chedt bump naman siya sa ilan sa mga taong naroon

Kulang-kulang mga dalawang oras at kalahati bago ko raw marating ang daan patungo sa babang syudad. Despite the initial difficulty, I have grown quite comfortable with operating this motorbike. It's almost as if I have experience with this type of vehicle from the past. Even when encountering splashes of dirt and mud, I did not feel scared. The ups and downs, twists and turns, and the dirt itself all contribute to the beauty of the experience. Fuck! I fucking love it. It's like I'm into rough road sports. Dammit! I smile shitless while driving it at a reasonable speed. The rain was heavy, and I didn't mind it.

"Uhm, Lucy. Can't we just take my car?" Hindi niya gustong ipahalata sa dalaga ang takot at pagaalinlangan dahil sigurado niyang gulo nanaman iyon. Subalit hindi niya mapigilan magsalita dahil natatakot siyang sumakay dito dahil hindi siya sigurado kung kaya siya nitong iangkas. "No can do! Alam mo ba na mas madaling nakawin ang motorcycle kaysa sa kotse. And besides, your car is park in front of the bar, pinakiusap ko na iyon kay manong Fredo, so no need to worry about it."

Halatang naririndi ang tainga sa tunog ng makina ng motor. "Wait do you want us to ride this stupid thing?" nakataas ang kilay na tanong ni Seniorito Aries. Na tila ba isang kakaibang bagay ang traysikel. "Opo, kung ayaw mo Seniorito huwag ka na lang pong sumama." "Come on let's go!" walang reklamong naunang sumakay si Mr. Juaquen. "Ouch!" kislot nito nang mabunggo ang ulo sa traysikel dahil sa tangkad.

Kaya ang daan wala pa masyado naperwisyo na mga sasakyan. Swerte pa rin nila. Sila lang ang napwersyo ng motor na biglang sulpot na yon. “Okay lang! Pero sana. Mag-ingat ka sa susunod. Tingnan mo muna mabuti. Bago ka mag drive ng ganun kabilis. Buti na lang nga at walang nasaktan sa atin. Paano kung sa susunod. Hindi ka na mapansin." sabi na may panenermon ni Carl sa rider. “Pasensya na po talaga." muli na sabi ng rider.

My eyes narrowed when I realized they were riding motocross motorcycles, built for speed and rough terrain. The sound alone was deafening as they pushed their engines harder, quickly gaining on us. Humigpit ang paghawak ko sa manibela at sinubukang unahan sila. Mukhang pinaghandaan ako ni Senator ah. Alam niyang may big bike ako at kumuha din siya para sa mga tauhan niya. Mas lumakas ang ingay ng mga makina habang mabilis silang humahabol sa amin. Hindi nagtagal ay dumami pa sila. Tatlo na agad ang sumusunod sa amin.