Motorcycling Quotes Mga Nobela at Kwento

Kulang-kulang mga dalawang oras at kalahati bago ko raw marating ang daan patungo sa babang syudad. Despite the initial difficulty, I have grown quite comfortable with operating this motorbike. It's almost as if I have experience with this type of vehicle from the past. Even when encountering splashes of dirt and mud, I did not feel scared. The ups and downs, twists and turns, and the dirt itself all contribute to the beauty of the experience. Fuck! I fucking love it. It's like I'm into rough road sports. Dammit! I smile shitless while driving it at a reasonable speed. The rain was heavy, and I didn't mind it.

sagot naman ni Tito Kahit naman ako yun din ang sinasabi ko kay Trevor. Delikado kasi ang motor pero sumige pa rin ito. “Sophia.” tawag ni Trevor sa akin kaya lumapit naman ako dito “Tigas kasi ng ulo!” sabi ko naman sa kanya ng makalapit ako “Naaksidente na nga ako, pinapagalitan mo pa ako!” maktol niya “Trev, get rid of that motorcycle! Maging aral na sa iyo yan!” dagdag ko pa sa sermon ko

"Uhm, Lucy. Can't we just take my car?" Hindi niya gustong ipahalata sa dalaga ang takot at pagaalinlangan dahil sigurado niyang gulo nanaman iyon. Subalit hindi niya mapigilan magsalita dahil natatakot siyang sumakay dito dahil hindi siya sigurado kung kaya siya nitong iangkas. "No can do! Alam mo ba na mas madaling nakawin ang motorcycle kaysa sa kotse. And besides, your car is park in front of the bar, pinakiusap ko na iyon kay manong Fredo, so no need to worry about it."

Halatang naririndi ang tainga sa tunog ng makina ng motor. "Wait do you want us to ride this stupid thing?" nakataas ang kilay na tanong ni Seniorito Aries. Na tila ba isang kakaibang bagay ang traysikel. "Opo, kung ayaw mo Seniorito huwag ka na lang pong sumama." "Come on let's go!" walang reklamong naunang sumakay si Mr. Juaquen. "Ouch!" kislot nito nang mabunggo ang ulo sa traysikel dahil sa tangkad.

Kaya ang daan wala pa masyado naperwisyo na mga sasakyan. Swerte pa rin nila. Sila lang ang napwersyo ng motor na biglang sulpot na yon. “Okay lang! Pero sana. Mag-ingat ka sa susunod. Tingnan mo muna mabuti. Bago ka mag drive ng ganun kabilis. Buti na lang nga at walang nasaktan sa atin. Paano kung sa susunod. Hindi ka na mapansin." sabi na may panenermon ni Carl sa rider. “Pasensya na po talaga." muli na sabi ng rider.

My eyes narrowed when I realized they were riding motocross motorcycles, built for speed and rough terrain. The sound alone was deafening as they pushed their engines harder, quickly gaining on us. Humigpit ang paghawak ko sa manibela at sinubukang unahan sila. Mukhang pinaghandaan ako ni Senator ah. Alam niyang may big bike ako at kumuha din siya para sa mga tauhan niya. Mas lumakas ang ingay ng mga makina habang mabilis silang humahabol sa amin. Hindi nagtagal ay dumami pa sila. Tatlo na agad ang sumusunod sa amin.

he said to remind me and teased me. Bigla na namang namula ang buong mukha ko sa pinagsasabi nito. "You are too highly of yourself, Mr. Ducati. But yeah, you are right. Kailangan ko nga itong i-enjoy. Thank you for this ride," wika ko rito at agad ko ng iniiwas ang mga mata ko rito.

Dumiretso na si erick sa may parking para kunin ang motor niya. "Hindi ka ba aangkas?" tanong nito sa akin. "Hindi, gusto ko magcommute. Ingat sa pagdrive." "Lance, payong kaibigan lang, ha. Huwag mong isuko ang isang bagay na alam mong kaya mo pang ipaglaban, mahirap maghintay pero mas mahirap magsisi." "Tsss, salamat sa payo, bob ong quotes." pagbibiro ko.

Tumingin si Jessica sa motorsiklo, at bahagyang namutla sa pagkasabik. “Mas mabilis ang motorsiklo. Hindi tayo maaabutan ng traffic,” sabi ni Raven sa kalmado at determinadong tono. Kumurba naman ang mapupulang labi ni Jessica sa isang ngiti at sinabi, “Ang cool ng motorsiklong ’to! Hindi pa ako nakakasakay sa ganito.”