Motorcycling Quotes Novels & Stories

Kung pwede lang siyang tumalon paalis ng motorbike ay ginawa na niya! "Where the hell are you gonna bring me? Freak! Ibalik mo 'to sa clinic ko!" Walang kwenta ang protesta niya dahil nagawa nitong paandarin ang motorbike ng walang kahirap-hirap. "I hate you! Pakawalan mo ko at ibaba sa lugar malayo sa'yo! Tulong!"

Binawi ni Marcus ang kanyang paa, tinakpan ang salamin gamit ang isang snap, at dumiretso sa kanya ang motorsiklo. Ilang subordinates din ang mabilis na tumakbo palayo. Malinaw na medyo malayo ang kanilang tinahak, ngunit naririnig pa rin ang tunog ng mga motorsiklo na sumasabog sa kalye. Nakatayo doon si Miranda na may hawak na almusal, nakatingin sa direksyong iyon, hindi alam kung ano ang iniisip niya. Ang may-ari ng tindahan ng tinapay ay nagsabi, "Ang mga kabataang ito ay palaging marangya at masungit, at sila ay bata pa ngunit hindi maganda ang ugali. Sumasakay sila ng mga motorsiklo sa kalye araw-araw, at hindi sila mukhang mabuting tao." Siya umiling siya habang nagsasalita. Lumingon

Nasa akin ang mga mata nito, tila nangwe-welcome pa rin kahit pauwi na. Nagising-gising na lang ako nang marinig ang baru-barurot mula sa motorbike nito. Pinapainit na nito ang makina. "Ako po dapat ang mag-thank you sa inyo, sir... Salamat sa paghatid ninyo sa akin..." "Welcome..." "Mag-iingat po kayo sa daan, sir... Good night... Mauna na rin po ako sa loob..."

Ang magtravel gamit ang motor at libutin ang buong Pilipinas. “Mikyla, are you okay? Sa unahan natin, napa-trouble daw si Pinky. Sumabit ang motor niya sa isang kotse at galit na galit ang may-ari.” mula sa suot kong speaker narinig ko ang boses ni Joda. At sa unahan ko lang nakita ko ang umpukan ng mga tao

Thrilling kapag nakasakay ka dito at parang the feel of the wind is exhilarating! Minsan tinanong ko si Trevor kung marunong itong mag motorsiklo, yung big bike?” “Bakit?” tanong din ni Trevor. “Wala lang! Gusto kong matutong sumakay ng big bike.” sagot ko. “Naku, Megan. Delikado ang sumakay ng motorsiklo lalo na kapag big bike!” sabi ni Trevor. “May kasabihan ngang kapag naka-motorsiklo ka, ang isang paa mo raw ay nasa hukay.”

natatawang sabi lang nito sakin. I waved at Math again before Thirdy speed off. Sa totoo lang, ilang beses pa lang ako nakaka-angkas sa ganitong motor. I have the impression kasi na delikado yung ganitong way of transportation. I mean, ni-wala ka man lang shield sa tabi mo if ever masagi ka sa kalsada! Pag na-out of balance ka naman, aksidente rin ang kalalagyan mo, for sure. Ano kayang pumasok sa isip nitong lalaking to at motor ang dinala?

Isang malaking motorbike na parang sinasabi: "hello, pwede kang kabahan ngayon." Napatitig ako. "I... no." Caleb blinked. "No?" "No. That looks like it runs on chaos and bad decisions." "Excuse me?" sabi niya, kunwari offended. "That bike is expensive engineering, not chaos." "Same energy," sagot ko. Napabuntong hininga siya. "Ok fine then, walk." Napapikit ako nang mariin. "Walk?! Caleb, that's like... cardio betrayal."

Mahigpit ang kapit si Shariena sa bewang ko dahil mabilis ang pagpapatakbo ko sa motorsiklo na aking dinikwat sa may ari. "Kunin mo ang baril na nasa tagiliran ko, at kumapit kang mabuti. Kapag nakita mo ang kalaban ay putukan mo!" Pasigaw kong utos sa kanya upang marinig ako. Habang kunot ang noong mabilis kong minamaniho ang motorcycle.

sabi nito. Umiiwas lang ito kaya ayaw na niyang pag-usapan pa. Kaya ako na lang ang nagkwento kahit hindi siya nagtatanong. Pumasok na ako sa loob ng sasakyan nito nang pagbuksan niya ako ng pinto. Dito na ako nagkwento sa hilig ko sa pagmo-motor. "Alam mo ba noong college pa ako, nanalo ako sa motorcycle race," sabi ko.

Umupo siya ng maayos at tinitigan ako. “Every time we ride our bikes is worth the muscle pain at the end of the day. You were happy and so am I. Hearing your thoughts whether it’s deep or even if it doesn’t make any sense at all, my ears are always open for it. And what did you say? Boring days? It’s not boring for me. You see, sometimes you don’t need to talk at all when you’re someone. Sometimes, the presence is already enough. Sometimes, having someone by your side even if you’re not doing anything big is enough to be entertainment.”