Novel & Cerita Mountain Climbing Phrases

Boom! Ilang malalakas na pagdagundong ang pumunit sa kalangitan ng Chaotic Mountain Range habang nagpapatuloy ang lahat sa kanilang usapan. Dito na biglang namuo ang mga ulap sa ibabaw nito habang malakas na yumayanig ang lupa sa paligid. Hindi na nakatayo pa nang diretso ang lahat habang malakas na yumayanig ang tinatayuan nilang lupa. Dito na sila napatingin sa Chaotic Mountain Range bago mamutla sa kanilang nakita. Napanganga nang husto ang kanilang mga bibig na para bang hindi na nila maipaliwanag pa ang mga nangyayari.

Sagot niya. “Hayaan mo na lang si mommy. Kung ano man ang mga sabihin niya sayo balewalain mo na lang huwag ka lang niyang sasaktan physically pero huwag kang mag-alala kakausapin ko pa rin siya.” Tumango na lang si Caroline. Nang makapaggayak silang lahat ay umalis na sila. Nagsimula na silang umakyat ng bundok. Hindi pa man sila nakaka-kalahating oras sa paglalakad nila pero pagod na si Caroline. Malalalim na ang bawat paghinga niya. Hindi siya sanay na maglakad ng malayo lalo na sa bundok.

Nakakabaliw, nanaliyo ako, nakakawala sa sarili. Sunod ay lumipat naman siya sa kabilang bundok ko. 'At magaling sa mountain climbing ang isang 'to!' isip-isp ko. Gano'n din ang ginawa niya. Sinisip, dinilaan, kinagat-kagat na niya ang nipple ko. Wala na! Tuluyan na akong nabaliw. Baliw sa sarap! Habang ang isang kamay niya ay nasa isang bundok ko pinagpapala.

It felt like I was on top of the world. "Bakit ngayon ko lang 'to nakita?" I whispered to myself as I breathed heavily and deeply. My hands were resting on my knees like I was waiting for someone to piggy ride on my back. I had been feeling restless, my thoughts tangled like a knot. I saw this mountain on the horizon and something in me wanted to climb it. So I did. I walked up the trail, my feet sore and my breath really so heavy but I kept going. And now, standing here, I feel a sense of peace. The world seems smaller from up here, my problems less heavy. I can breathe deep, and the air feels fresh.

Walang tao, maliban sa'min. "Aakyatin natin 'yan?" "Exactly." Laglag ang panga ko sa kaniyang impormasyon. Kakatapos lang namin sa trail na 'yun, tapos maglalambitin kami diyan? "That was called Combes de vaumale, there are ropes and metal to help you get up safely. I'll be just behind you, in case of emergency."

"Tumayo ka sa tuktok, at ikaw ay nasa mataas na posisyon para tingnan ang pinakamalayong bahagi ng mundo. Tumayo sa isang lugar na patag, at lahat ay mukhang matangkad at hindi maabot. Kung gusto mong makakita ng malayo sa mundo, pagkatapos ay palaging magsikap para sa tuktok-laging. Naiintindihan mo ako?" Siyempre hindi ginawa ni Smore. Ang mas malalim na kahulugan sa likod ng kanyang mga salita ay ganap na nawala sa bata, na ang sagot ay, "Ohhh, so we're gonna climb all the way up to the peak? Dahil ang tuktok ay ang tuktok!"

Habang kumakain, ipinikit ko ang mga mata ko, dinama ko ang pagaspas ng malamog na hangin, ang sarap sa pakiramdam pag narito ka sa taas. Para bang ang laya-laya mo at napaka-gaan sa pakiramdam nang magtanong siya sa 'kin. "I can see that you love nature, hmm?" he noticed. "You glow differently after we reached the top." Tumango ako at ngumiti, tumanaw sa magandang kalalingan na nagkukulay kahel na. "Oo... gustong-gusto ko talaga umakyat sa bundok noon, gusto ko ng adventure pero dahil nga maraming kailangan unahin ay isinantabi ko muna ang pangarap ko na makapag-natire trip."

Hindi masyadong mahirap para sa kanila na umakyat sa natitirang six thousand eight hundred feet, ngunit ito ay masyadong malayo sa kanilang kinaroroonan ngayon. Halos tatlong oras lang ang inabot ng grupo para umabot sa three thousand feet, ang terrain na kailangan nilang lakaran ay hindi kasing sama ng kanilang nilakaran kanina. Pagkatapos ng lahat, habang mas mataas sila, mas magiging lubak ang lupain ng holy mountain. Madalas nilang makikita ang mga matatarik na bangin, at kung hindi sila mag-iingat, malaki ang tsansa na madulas sila…

Nikole appreciated the aerial tour. “We should train to climb the top of the world soon!” Turo ni Nikole sa summit ng Mount Everest. “It will take time to train,” ani Julian. They were talking using their earpiece. “I don’t think I’m that athletic to scale that,” sabi naman ni Clive. Nikole laughed. “I’m just kidding. But let’s have a Himalayan trek sometime soon.” “No problem!”

Hindi ko tuloy maiwasang mapakagat-labi. "By the way, please drop the po. Nagmumukha akong matanda kapag pinopo mo ako," he said. Kaya naparamdam ako ng hiya. Nag-ready na agad kami pagkatapos ng breakfast. Nagdala din kami ng mga need naming dalhin. Maganda ang panahon kaya magandang mag-mountain climbing ngayon. "You can sleep, medyo malayo pa tayo," sabi niya habang nagda-drive.