Mountain Climbing Phrases นิยาย & เรื่องราว

Adorned in a vibrant tapestry of lush greens and earthy browns, it demanded the attention and reverence of all who beheld its awe-inspiring splendor. As the sun reached its zenith, its scorching rays bathed the mountain's craggy facade, illuminating every intricate detail etched into its weathered slopes. The dance of light and shadow across the rocky terrain created a captivating spectacle of contrasting hues, captivating the eyes of any beholder.

"Mommy! Careful ka po roon!" nilingon ko si Tala sa malayo at kinawayan para hindi siya mag-alala. I was honestly struggling to climb the jagged rocks. Ang tutulis pa naman ng mga dulo nito at ang dulas-dulas dahil sa mga lumot at basang tubig ng dagat! Muntik na akong mawalan ng balanse at madulas pababa, mabuti na lang talaga ay may isang sanga ng puno akong nahawakan para maisalba ang sarili. Matagal-tagal din akong natigil doon dahil sa hirap dumaan sa makipot na pwesto na 'yon.

Hindi masyadong mataas ang bundok pero dahil nasa taas na ito kitang-kita namin ang magandang view. To my eye, their peaks are the green line of a doctor's graph. I saw those rocks at dawn, those slopes that give home to so much life, a foundation for trees and shrubs, grass and ferns. With blue above and below, in the sky and lake, ever lightening as the sun rose, I know this will be a worth it. I just knew. “You can scream and shout Hailey. Shout all the pain.” He encourage me. “Is it okay? I am urging to shout for this last few days. Is it really okay?” tanong ko ulit saka humarap dito para sa kompirmasyon.

Pero nang makita niya ang determinasyon sa mukha ng kanyang pasahero, wala na siyang nagawa pa kundi ihatid ito. Nang makarating sila sa paanan ng Mount Solitude, maraming tao ang nakapaligid sa paanan ng bundok. May mga professional rescue teams din na bagong dating at kasabayan lang nila. Nang bumaba ng taxi si Graciella, agad niyang narinig ang leader ng mga tauhan ng Yoshida na nagsasalita gamit ang isang megaphone. "Masyadong madulas ang daanan. Maraming mga natumbang kahoy sa daraanan natin. Everyone must pay attention to each others safety kapag umakyat na tayo!"

Ngunit agad itong inalis ni Nathalie sa kanyang isip, ngumiti siya at tumawa. “Ako? Mapapagod? Ang liit lang ng bundok na ‘to, parang naglalakad lang sa park!” biro niya habang umiiling. “You’re underestimating me. I’ve climbed even higher mountains before! One time, I even.”

Para lang tuloy kaming nagh-hiking. "Oh my gosh! This is a dream!" tuwang-tuwa na sabi ni Lexy habang tinitignan ang mataas na falls na nasa harapan namin. "It's so nice to be here! Can you take me a photo? Please!" maarteng sabi naman ni Cyrene.

Marami rami rin ang mga farmers ni Sir dito sa bundok. “Mag-iingat lang kayo sa pag-akyat baka madulas kayo.” Paalala sa amin ng matanda habang paakyat kami ng bundok. Kung ganun talagang nasa taas pa ang pinakangfarm nila. “Hiking lang mga besh.” Tuwang tuwang sabi ni bakla. Kahit saan talaga itong si bakla kasama niya ang biro niya. Umakyat pa kami at tataas bababa ang dinadaanan namin.

Uminom si Sydney ng tubig, ang kanyang paningin ay nakatitig sa malayo, tila binabasa ang mga hinaharap na hindi pa nakikita ng iba. "Scrambling for too much power isn't necessarily a good thing, Zoey," punto niya sa isang seryosong tono. "The higher you climb, the thinner the air becomes. Sometimes, in your desperate rush to reach the peak, you fail to notice that the ladder you’re stepping on is already rotting from the core."

Nagkibit balikat na lamang ako nang tinalikuran na niya ako pero bakas ang ngiti sa bibig niya kahit na kabilang bahagi lamang ang nakikita ko. Hindi na ako nagkomento pa at nagpatuloy na sa paghakbang. "Wow!" I exclaimed in amazement when we finally reached the mountain he was talking about. After an hour of walking difficulty, it all paid off. It's all worth it because of the dainty spectacle when you reach the altitude of the mountain. The view is so damn captivating, refreshing, and very wondrous. But there are no exact words to describe nature.

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.