Mountain Climbing Phrases の小説・ストーリー

kantyaw na titig niya at nagpatuloy sa hakbang. Dammit. I swore again and kept my balance. Kung matapilok ako ay tiyak gugulong ako pababa nito. I never look at what's behind me because I don't want to think about it. I can ideally climb a building without any worries. But for me climbing this stiff hill is a challenge. It's not like I'm not too fond of it. But every time I came here and did this, I only think of her and my heartache.

At hindi naman ako nagkamali dahil huminto kami sa isang wall climbing. “Pag akyat mo sa itaas, may makikita kang malaking monkey bar, tumawid ka hanggang makarating sa dulo and after that, tumalon ka.” Sabi ng lalake. Tinignan ko ang wall climbing, walang kahit anong safety harness iyon. Tumingin din ako sa itaas at sa dulong bahagi ng monkey bar. Mataas taas kung tatalon ako, papatayin ba ako ng mga ito?

Sh-t! Bumaba ang halik ng binata sa kanyang leeg, pababa sa kanyang makinis na dibdib. Then, he found her one peak mountain proudly stood up. He lick and play on it along with his teasing tongue. Moans escaped from her. Damn it! Muli ay bumaba ang halik nito sa kanyang tiyan, pababa sa kanyang pusod. Hanggang sa marating nito ang kanyang naghihintay na hiyas. Damn! She spread her legs as wide as she could. She could feel his tongue on her cl*t. And it move from side to side as though like he were sweeping a floor. Then, she could feel his tongue begin to move in circles, in a clockwise and counterclockwise manner. Oh, damn it! It was so excellent because it gives her cl*toris a plenty of sti

Wala nga pala kaming label, pero feel na feel ko ang paforever niya. "Aalis din kami bukas para maghiking and mountain climbing," pag-iiba niya sa usapan. Nag-uusap ang magkapatid habang sila ay puro daldalan. "Wag mag-alinlangang magpahiking ang climbing kay Pito," tudyo nito.

Nakakapagod kapag walang teacher ngayon, bababa na naman sa sobrang taas na hagdan. Napahinga ako ng malalim sabay pikit ng aking mga mata habang dinadama ang hangin na humahalik sa aking mukha. Para lang akong nag-mountain climbing. Gano’n ang feeling. Pero, hindi gano’n ang feeling kapag pagmulat mo sa iyong mga mata ay ang kinaiiritahan mong tao ang una mong makikita. 'Yung feeling na gusto mong pumatay? My gahd, Cassie!

Agad na sumunod si Blake sa kanya upang magsilakad kami patungo sa tuktuk ng bundok. I hope I'll enjoy my first mountain climbing. -- "Let's set a camp here." Napahinga kami ng maluwag matapos ang anunsiyo ni Frost. Matagal-tagal din kaming naglakad at halos mamatay sa gutom. Mabuti nalang at 'di masyadong mainit ngayon dahil hindi pa masyadong tirik ang araw. "Ganito pala kahirap ang mountain climbing? Bakit maraming tao ang nagtitiis ng ganito para makarating lang sa itaas?!" Bulalas ko pa habang hinahabol ang aking hininga.

Muling hinawakan ni Thaddeus ang kamay niya saka sabay na silang naglakad papasok sa bukana ng bundok. Alam ni Maria na madalang lang ang mga umaakyat sa bundok Himalaya, ang iba ay kapag nagpapadasal ang mga ito o kaya ay nagpapagamot. Tahimik ang buong paligid, tanging huni ng ibon at mga tuyong damo na naapakan nila ang naririnig nilang ingay. Tahimik lang din sila ni Thaddeus at kapwang mabibilis ang mga hakbang nila na para bang takot na maabutan ng gabi sa daan.

Pero naiinis ako dahil hindi man lang ako nakaganti. "We're near." Turan naman ni Elijah kaya napatingin ako sa unahan. Mas maliwang ang nasa unahan at nang lumagpas kami sa mga punong iyon ay halos nahigit ko ang aking hininga. It's a cliff and now I am looking over the huge frozen river or lake thousand of feet below. The mountains was capped with white there are birds flying. "It's beautiful..." Usal ko habang namamangha sa natatanaw ko. "Anong lugar ito?"

Kitang-kita na maraming beses na siyang nag-mountain climbing o rock-climbing gaya nila. “Ugh! Napakataas ng bundok na ito. Alam mo ba na aabot ng pitong oras para umakyat sa limang metrong bundok? At napakabagal natin!" Napakalakas ng mga bulyaw ni Olga.

Napalapit ang mukha ko sa kanya, at dahan-dahan kong hinalikan ang noo niya, isang banayad na paraan ng pagpapahayag ng pasasalamat sa kanya at sa gabing iyon. Bumangon ako nang maingat, halos pigilin ko ang bawat galaw ko para hindi ko maistorbo si Everisha. Ayaw kong gisingin siya dahil alam kong kailangan niya pa ng pahinga. Nilabas ko ang tent at agad na sumalubong ang malamig na hangin ng bundok. Napabuntong-hininga ako, ramdam ko ang kaginhawaan ng paligid na puno ng katahimikan at kalikasan. Iba talaga kapag nasa bundok, preskong-presko sa pakiramdam.