Moving On Captions Novels & Stories

Sa puntong ito, biglang lumitaw ang ilang string ng mga captions sa malaking screen sa stage. [Three and a half years old ang edad ng batang babaeng mahilig sumayaw at kumanta sa video. Siya si Quinn Golding.] Nang mabasa ang pangalan ni Quinn, isang nakabibinging hiyaw mula sa mga fans ang maririnig. Marami ang napabulalas sa pagkamangha dahil mula kabataan pa lang, maganda at nakakaaliw na talaga si Quinn. Sa pagkakataong ito, nagbago ang caption sa screen.

Biglang tumunog ang phone niya kaya kinuha niya ito gamit ang isa pa niyang libreng kamay. "Kamusta?" Napaungol siya nang hindi tumitigil ang tibok ng puso niya. "Oo?" "Nasaan ka?" Napakahina ng boses niya nang tanungin siya, "can you drive faster?" Napangiti siya, gustong-gusto niyang marinig ang boses niya. "Oo naman hon, papunta na ako." Sagot niya sa malambing na tono. "Bye, nagmamaneho ako."

diretso n’yang saad na para bang normal lang sa kan’ya lahat ng ‘to. Agad nanlumo ang buong pagkatao ko. “Huh? Seryoso ba ‘to, Coach?” sabay naming nasabi ni Stephanie, halos magkasabay pa ‘yung tono ng boses namin. Napansin ko naman ang malawak na ngiti ni Stephanie na parang nanalo sa lotto. Agad niyang inagaw ‘yung clipboard sa kamay ko at tinitigan ‘yung listahan na parang mapa ng kayamanan. Kita ko agad ‘yung pangalan niya na may nakalagay na CAPTAIN, naka-bold letters pa na kulay pink. Sa tabi, ‘yung mga co-captain, kulay purple lang.

Sa ibaba ng screen, may isang maliit na caption na lumitaw, nakasulat pa rin sa pulang titik. “We’re closer than you think, Mr. Laxamana. She is within arm's reach.”

Sa mesa ng nightstand, ilang ulit nag-vibrate ang phone ni Damon, mga notification na hindi pa niya binubuksan. Sa loob ng screen, patuloy na kumakalat ang stolen shots niya at ni Cassandra, mga kuhang sinadyang gawing malisyoso at nilagyan ng eye-catching na caption na parang mas palalimin ang connection nila. Trending sa iba't-ibang social media sites. Mainit sa social feeds.

Pipigilan ko pa sana ito pero huli na dahil napindo na nito ang kung anu-ano. Pagkatapos nitong magpipindot sa equipment ko ay pumailanlang ang malakas na boses ni Benz sa bawat sulok ng silid. "Sh*t! Vlad, why did you do that!?" Sigaw ko at mabilis kong hinanap ang mic button pero mabilis din ako nitong napigilan. Padarag ako nitong tinulak pabalik sa swivel chair. "How can we enjoy something like that, if you are gonna mute it?" Natatawang tanong nito habang tinuturo ang monitor na ngayon ay ipinapakita naman si Andrian na buhat ng dalawang lalaki habang ginagalaw.

nasa boses nito na para siyang naguguluhan, kahit naguguluhan rin ay tumango ako. "I'm sorry Mr. Vig--- " No. . .just my second name." Okay? " Cannon. " " Again. " " Cannon. " " Again. " " Cannon. " " F*ck, I'm already turn on, " agad nanlaki ang mata ko dahil sa sinabi niya. Umawang pa ang aking labi sa pagkagulat.

It's their time to shine. 100%. "FUCK! YES! YES! FINALLY! GO! MOVE HER NEW MEMORIES ON HER ALREADY! DO IT! CRAP! IT'S A SUCCESS! FINALLY! IT'S DONE!" Malakas na sigaw ko at nahampas ang lamesa sa sobrang tuwa. Nagsigawan din sila sa saya bago inilipat ang bago niyang mga memorya. Nagmamadali akong bumaba at lumapit sa capsule. Naging mabilis ang paglilipat n'on sa kaniya dahil na rin siguro nabura na ang lahat ng mga memorya niya. At ngayon...

Maswerte naman at hindi sumilip, sige lang ang kwentuhan nila ng kasama niya. Maya maya lang ay may narinig ko ang boses ng friend's ko. "Captain, kumusta na!" Bati niya habang papalapit sa pintuan ng passenger seat sa likuran kung nasaan ako. Wala akong narinig na sagot galing kay Captain Lim, so I assumed na masungit. Na turned off tuloy ako, dahil sa lahat ng ayaw ko sa lalaki ay ang mayabang at masungit. It seems he is both...