Novel & Cerita Mutya Ng Saging

Parang may mga ugat pa yun sa loob. “Ahm… Pwede bang ipainom mo yan kay Andrew, pero secret lang ha.” inabot niya sa akin ang bote. “Ano to?” tanong ko habang sinisipat sipat ang laman. Lumapit si ate Mutya ay may ibinulong. “Pampainit.” pabulong nitong sabi. Nagulat ako sa sinabi niya. Kahit 15 pa lang ako ay alam ko na agad kung anong ibig niyang sabihin. Ilang beses ko na yatang napapanood ito sa Kdrama.

malumanay na utos niya rito. Sumunod kaagad ang babae. Dahan-dahan nitong inalis ang takip sa mga mata at nagtatakang iginala ang mga mata sa paligid. Maya-maya’y unti-unti rin itong napangiti. “Ang ganda!” palatak nito sabay lingon sa kaniya. “Paano mo ginawa ito?” Ang tinutukoy nito ay ang pinagtagpi-tagpi niyang dahon ng saging na inilagay sa buhanginan sa gilid ng dalampasigan, paharap sa lumulubog na araw. May dalawang sulo iyon sa magkabilang gilid at may masaganang hapunan sa gitna. May inihaw na isda roon, hinog na saging— na hindi niya alam kung saan nito nakuha dahil nakita niya na lang iyon sa bubungan ng kusina kung saan nakasabit, buko, nilagang talbos ng kamote at kanin.

Chapter 12 You’re my wife! Mrs. Choi (Angie POV) “Master Sayruz snapped his finger! Moved!” Ngunit napalingon lang ang ilang chef sa nagsalita. Hindi pa naluluto ang ginagawa nila, habang ako ginagarnishan na yung pinili kong pagkain na lutuin. Chicken Onion porridge. Simple lang at madali lutuin, para ito sa mga taong walang pahinga, walang tulog at sobrang nag-aalala. In short maari ito para sa mga kapamilya ng mga may sakit at lalo na sa mga mangagawa sa loob ng hospital.

Ngisi pa nito. Napailing na lang siya at natawa. Maloko talaga 'tong lalakeng ito. Hawak pa rin ni Jonas nang mahigpit ang kaliwang kamay niya. Natakam si Monica sa dami ng pagkain na nakahain sa dahon ng saging. Iba't ibang klase ng sea foods ang ulam nila. Napakarami rin ng mga prutas sa paligid ng dahon ng saging paikot sa pagkain. Grapes, apple, orange, saging, pakwan at melon. Sa isang lamesa naman ay nakapatong ang iba't ibang beverages.

NGUMITI si Megara sa babaeng naghahanda ng almusal sa loob ng kusina at binati pa ito bago umupo sa harap ng kitchen island. May nakahanda nang sinangag sa ibabaw ng counter, may scrambled egg, hotdogs, tuyo sa isang plato na may kasamang mga hiniwang kamatis na pula, at pandesal. Napangiti pa siya habang nilalanghap ang mabangong amoy ng kasalukuyan nitong pinipritong marinated na bangus.

Uminom s'ya ng tubig at dumaloy naman kasama ng tubig ang saging na bumara sa kan'yang lalamunan. "Ikaw naman kasi senyorita dahan-dahan sa pagsubo ng saging. Sorry na po, para ka kasing sumusubo ng saging ni senyorito Joshua kung makasubo ka," sermon nito sa kan'ya. "Makaalis na nga dito. Mamamatay ako ng maaga sayo Inday," sabi n'ya sabay martsa paalis ng kusina.

Kaibigan ko na sila dati pa lalo at madalas naman sila dumadalaw sa Hacienda Esmeralda kahit noon pa. Nasa veranda ako at nagpapahangin lalo at siesta ngayon. Wala naman masyadong ganap sa bahay nila lalo at busy din sa niyugan at sagingan si Terence. Shipment ng cavendish banana ang negosyo ng mga ito. Kabilang ang Hong Kong, Japan, at Russia sa mga bansa kung saan nagsu-supply sila ng mga nasabing uri ng saging at pawang chain of supermarket ang kanilang kliyente. “Nandito ka lang pala. Halika nga at bumaba ka na. Isasama kaya kita sa koprahan, Tamang tama at nagbibiyak ng mga niyog ang mga tauhan. Baka gusto mo umusyoso.”

Kahit antok pa ito at mukhang puyat, ang seryoso at kalmado nitong pagbitaw ng salita ay sapat para maramdaman niya na ligtas siya. “Basta ‘wag mong kakalimutan, mapakla ha. At ‘wag yung sweet na bagoong. Dapat may anghang konti. Kung may choice ka, piliin mo ‘yung medyo malutong pa ‘yung balat ng mangga. Ayoko ng malambot.” Tumango si Xayvier. “Yes, ma’am. Pati hugis gusto mong i-specify?” pabirong tanong niya. “Kung puwede rin... yung parang pahaba, parang piko o indian mango. Ayoko ‘nung kinalabaw.” Napailing si Xayvier pero natawa. “Got it. Indian mango, maasim, bagoong na medyo anghang, hindi kalabaw, yung malutong. Mission accepted.” Nagsuot agad si Xsyvier ng hoodie, shorts, at tsine

Hindi halos nakakain si Silhouette ng hapunan. Parang busog na busog ang kanyang puso habang nakikitang kumakain si Sandro sa tabi niya. Nai-imagine niya ang labi ng binata kung kasinglambot rin ba ito ng pork humba. “Silhouette, tititigan mo na lang ba si Sandro? Punum-puno pa ang plato mo. Ang mahuli ay maghuhugas ng plato.”

Lalong bumango ang kanin na nakabalot sa dahon ng saging at ang pancit na lutong-bahay. "Let's eat while the food is warm," bahagya siyang natawa dahil halatang naglalaway sa mga pagkain si Carmina. Masigla itong kumuha ng dalawang pinggan, kutsara at tinidor. Sumaglit naman siya sa kitchen nila roon at kumuha sa fridge ng dalawang mineral water, isang bote ng root beer at isang can ng fruit juice. "Ang sarap ng timpla." Mistulang bata na hindi matahimik ang dalaga habang kumakain. "Nagblend ang lasa ng mga sahog. 'Yong lechon sakto lang ang alat at ang crispy."