My Family's Novels & Stories

Kasunduan daw ng mga pamilya namin. Bumuntong hininga ako. Speaking of family. Hindi ako nagkaroon ng lakas loob na tanungin si mama kaninang umaga tungkol sa pamilya niya. Bukas wala akong pasok sa school. Wala ring pasok sa munisipyo si mama. Sisiguruhin ko na makakapag-usap kami ng masinsinan.

"Higit pa rito, ang mga pamilyang ito ay laging magkakasama. Nagkakaroon sila ng sariling hidwaan, pero siguradong magsasanib-pwersa sila sa harap ng panganib! "Kahit na hindi halata mula sa labas, takot sa kanila ang John family at Patel family!" "Ang Jackson family, Robbins family, Pagan family, at ang Braff family… "Apat lamang 'yan. "Nasaan na ang dalawa?" "'Yun ang pinakamalalaki!

Nanlamig ako at nanginig ng tuluyan ang buong katawan ko. So all this time, my family is really the villain?

Nasabi ko ba sa kanya dati? “We’re not in good terms.” Maiksing sagot ko. “Other family members? The Lorenzana clan is a prominent family that excels in shopping centres, are you not gonna invite them? What about your mother’s side?” Normally hindi naman matanong ang lalaking to. He’s quite vocal tonight.

Ang ibig niyang sabihin ay kapag ang isa sa amin magkakapatid o isa sa aming pamilya ang nawala sa isang family dinner, hindi pinapapunta sa bahay o kaya naman ay hindi pinapasama sa lakad ng pamilya sa loob ng dalawang buwan. Sabi ni Dad, minsan lang naman na raw kami magkaroon ng ganitong dinner o kaya ay minsan lang kami makumpleto, dapat daw ay makapunta na ang lahat kahit ano pa ang gagawin. I have nothing against it naman since may point si Papa. "Fine, fine. I'll free my sched later, is that all? I'm currently driving right now," tanong ko pa sa kapatid ko kasabay ng pagsuko na pupunta mamaya.

Naaawa namang pinakawalan ko na ito kaya hapong hapo ito na gumapang palayo sa akin. "Who are they ninong? Why are we always visiting them?" ginaya nito ang pag upo ko sa damuhan at parang malaking tao na naglagay ng bulaklak sa mga puntod na nasa harapan namin. "They are my family." ngumiti ako matapos bigkasin iyon. "Family niyo po? May family pa po kayo aside sa kanila nina mamita Cassie and Daddy pogi Marcus?" inosenteng lumingon ito sa akin kaya tumango ako ng marahan dito.

Ang hindi niya matanggap ay nagmamakaawa ito para sa ate niya na hindi karapat dapat sa mga luha nito. "Mom, t-tatanungin kita. W-What is a f-family for you?" hagulgol na tanong ni Heilena. Hindi na nga siya makakita ng husto dahil sa bumabara na ang luha sa kanyang mga mata at natatabunan na nito ang vision niya. "A f-family i-is h-home, a-anak. A h-home where we f-find peace a-and s-security."

umiling lang siya saakin “Kung ganon sino ang pamilya mo? Sino sila?” Tinuro niya ang family picture namin na pinakang malaki sa gitna at napatingin ‘rin ako doon. Sila Mama at Papa, bumuntong hininga muna ako bago sumagot.

Umangat ang kilay ni Thorin, halatang nagulat. Hindi niya alam kung bakit ginamit ni Felicity ang salitang iyon para i-describe siya. “My family and I don’t live together often,” paliwanag niya sa mababang tono. “My parents have been abroad most of the year and bihira kaming magkita kahit weekdays. Totoo, hindi gano’n kalapit ang relasyon naming magkakapatid… pero ‘difficult’? I don’t think that’s the right word.”

Instagramming, nanonood ng TV, kumakain, nagfa-fashion show mag-isa, at makikipag-chikahan sa mga kasambahay. Busy kasi si papa sa business namin sa sentro. May puwesto kami sa isang building doon. My father is holding a hardware enterprise. And my mom, on the other hand, is a restaurant manager. Paminsan-minsan lang sila naglalaan ng time for family outing, pero naiintindihan ko naman sila. After all, may oras pa rin naman sila sa akin. My family is not that dramatic. My parents are not the kind of people who only know to shove money then bye-bye.