My Family's นิยาย & เรื่องราว

Sa ilalim nito, nakasulat sa malalaking titik "Ang Aking Pamilya" Naramdaman ko ang pag-init ng aking mga mata. Kahit hindi pa niya kayang sabihin nang malakas, kahit kailangan pa naming magtago ng katotohanan, nasa puso at isipan na niya ang tunay na anyo ng aming pamilya. Si Enzo ang kanyang ama, at ako ang kanyang ina kahit hindi pa ito pwedeng ipagsigawan sa buong mundo.

"We will stop by first in fast food chain, and then we'll go to 711, is that okay?" I nodded cause I don't want to talk baka pag tinanong niya kamusta ako baka iiyak lang ako sa harapan niya. My family issue has been over years but still nasasaktan pa rin ako. Walang umatend na metting ni isa, hindi ko na maalala kung dumating ba sila sa family day ko, hindi ko maalala kung saan ba yung mga paborito naming lugar na pupuntahan.

Naglakad siya patungo sa shelf kung saan nakapatong ang ilan pa sa mga litrato ng kanilang pamilya. "You see, we're not an ordinary type of family," pagsisimula niya. "Yes, lahat ng miyembro ng angkan namin ay kilalang-kilala kahit saan kami magpunta. Of course, iyon ay dahil sa pangalan at reputasyong iningatan at pinahalagahan namin ng lagpas pa sa isang dekada. But we're not the kind of people you expect us to be."

Ipinikit na nila ang mga mata at bahagyang yumuko, ginaya ko naman sila at maya-maya'y narinig namin ang mahinang pagsasalita ni nanay. "Panginoon, maraming salamat po sa araw na ito..." Pakiramdam ko na naman ay parang matutunaw ang puso ko. Ang sarap sa pakiramdam, they aren't a perfect family, but they never forget about God and His greatness. This family is what I am praying for, ever since. This family... is what I always wanted since I was a kid.

"They didn't accept our proposal." "Tss, paepal naman." Walang gana akong sumubo ng kanin. Kasabay kong mag-hapunan sila mommy at daddy. It's our commitment in our family, my house is separated to them but we're having family dinner two or three times every week. "Levi, your words." Mahinahon akong tinignan ni mommy. "What did I say? Be kind to everyone, even in secret. Beauty and kindness."

Instagramming, nanonood ng TV, kumakain, nagfa-fashion show mag-isa, at makikipag-chikahan sa mga kasambahay. Busy kasi si papa sa business namin sa sentro. May puwesto kami sa isang building doon. My father is holding a hardware enterprise. And my mom, on the other hand, is a restaurant manager. Paminsan-minsan lang sila naglalaan ng time for family outing, pero naiintindihan ko naman sila. After all, may oras pa rin naman sila sa akin. My family is not that dramatic. My parents are not the kind of people who only know to shove money then bye-bye.

Natutunan kong walang saysay ang tagumpay sa trabaho kung unti-unti namang nawawala ang pamilya mo. Kaya kahit gaano ako kaabala, sinisigurado kong may oras ako para kina Sebastian at Conrad. Tuwing umaga ay sabay-sabay kaming nag-aalmusal. Tuwing gabi ay sabay kaming naghahapunan. At tuwing weekend ay may nakalaan kaming family activity. Minsan ay simpleng movie night lang sa bahay. Minsan naman ay picnic. Minsan ay simpleng pamamasyal sa mall.

Hindi ako nag pa control sa pamilya ko o kahit na kay Monica, ginawa ko lang ang makakaya ko as her brother, kahit na ikakasakit ko at ng taong mahal ko dahil ayokong saktan ang parents ko pag tuluyang nawala si Monica, I love my sister, she's a good sister to me. My duty as her brother is done already, I already did my best, I already chase my family but now, It's time to choose Jade, to choose my new family, my future, my wife.

napaisip ako. “Ang butler na ito ay laging kampi kay Alicia, hindi maliit ang papel niya ng mapalayas ako mula sa pamilya. Pero hindi ba’t kinamumuhian na niya ako sobra?” hindi ko mapigilang isipin. “Titignan ko nga ng mabuti, titignan ko—Oh, kadiri! Ew! Yuck!” Naging tuwid ang pagkakaupo ng pamilya, parang nanginig ang mga tenga nila.

Kumbaga, ito na din ang bonding ng buong pamilya kaya naman dapat talaga umattend kami palagi. Mas lalo ko pang nakilala ng iba pang miyembro ng familya Villarama. Lahat naman sila ay mababait at kasundo ko. Sa tuwing family day, palaging pinag-aagawan ng mga Tito’s ang Tito’s ang kambal kaya naman bilang Ina sobrang saya ko.