Novel & Cerita My Hero Is My Mom

sagot sa akin ni Mama. Bigla akong nakaramdam ng awa kay Mama. Oo nga pala, tatlong taon niya akong inalagaan na mag-isa. Wala siyang katuwang sa lahat nang problema. Pinagsabay ni Mama ang pagbabantay sa akin sa hospital, ang pag-palibing kay Papa at ang pagma-manage ng Emperio Melicio. My mother is a warrior. She’s a queen of an empire that you cannot take down. She’s a true hero for me.

I begged her for a video chat right away including my dad. Nang makausap ko sila ay ipinagtapat ko kung sino si Mutya. Hindi sila makapaniwala sa natuklasan. Although my dad is known for being cold and intimidating, I witnessed a vulnerable side of him when he teared up. Si mommy naman ay walang tigil ang pag-iyak habang ikinukwento ko ang buong pangyayari. This is why I keep the truth from my family - witnessing my old folks emotional pain but I now have no choice but to tell them the truth.

his mom said "Yes mommy" Mom you're going to meet the woman of my life the girl who change me and love me... He whispered and close his eye's •••••♦••••••

Para siyang isang bayani, isang superhero na may misyon na hindi ko lubos maisip kung paano niya kinakaya. “Papa…” mahina kong sabi, puno ng paghanga ang boses ko. “You’re like… a real hero.” Napangiti siya, pero parang may bigat sa ngiti niya. “Heroes don’t always win, Caline. Sometimes, they have to sacrifice everything.”

bulong niya sa akin bago siya humiwalay. Nangunot ang noo ko. Napansin ko si Hector na nakatitig sa akin sa gilid ng mga mata ko at tila naghihintay lang na matapos ang pag uusap namin ni mom. “What do you mean, mom?” tanong ko. Inayos niya ang buhok ko. Tumalim ang kanyang mga mata. Mas lalo kong nakita ang sarili kong mukha sa kanya. I feel like she’s my old version—fierce and fearless.

Pero mas lalo lang siyang tumawa. "Kingsley, I know you man. Huwag ka sa akin mag deny. Sige nga itutuloy mo parin ba ang plano mong paghihiganti sa kanya?" tanong nito na ikinatahimik ko. "Yes I am." walang kagatol-gatol na sagot ko na nagpatigil din kay Hero. Hindi pwedeng hindi ko itutuloy ang plano ko. Plan is plan. She ruined my family. My mom died because of them so she don't have the right to be happy.

Nag ayos ako ng sarili at nag make up upang itago ang namumugto kong mata. Nang makarating si Hero sa Hacienda ay kaagad akong lumabas ng kwarto ko. Pababa na ako ng hagdan ng marinig ko na silang nag uusap kung kaya't nagtago muna ako sa pader para pakinggan ang kanilang pag uusap. "It was nice meeting you Mr. Dela Vega, siguro naman ay kilala mo na ako, I'm Hero Suarez," saad niya kay Daddy.

Naguguluhan naman akong napatitig sa kanya. "Kung ang tingin mo sa Mommy mo ay isang hero iba ang tingin ko sa sarili kong Ina. She's a devil at huwag na huwag kang magtiwala sa kanya. Hindi mo alam kung ano ang kaya niyang gawin makapanakit lamang ng kapwa." muli niyang bikgas. Hindi naman ako nakaimik. Devil daw? Eh kung ganoon sa Mommy niya siya nagmana. Aware din naman siguro siya na masama ang ugali niya diba?

Hindi ko alam kung saan ako dapat mag-focus, sa isipin na ang ama nila ang pinag-uusapan namin o sila na parang wala lang sa kanila ang nangyari noong gabi na iyon. Para bang normal lang ang lahat sa kanila na animo'y normal sa kanila ang makakita ng dugo, makarinig ng putukan ng baril at higit sa lahat ay parang wala silang dinaramdam na trauma sa nangyari sa gabing iyon. Sa edad nila na ito ay dapat natatakot sila pero heto sila ngayon sa harap ko at normal na kinukwento sa akin ang mga nangyari noong mga panahon na nakikipaglaban din ako sa buhay ko. "He's the real hero, Mommy. Kapag lumaki na po ako, hahanap ako ng katulad niya para siya ang aasawain ko—"

Hindi niya maintindihan ang nangyayari. Sa isip ng isang limang taong gulang... Ang nakikita lamang niya... May isang taong pinapaiyak ang kanyang mommy. Unti-unti siyang napapikit. At tuluyan nang tumulo ang kanyang luha. "Huhuhu..." "Bad person..." Mahina niyang sabi habang nakatingin kay Viviana. "Bad person ka..." "Ayaw kong pagalitan mo si Mommy..."