My Hero Is My Mom นิยาย & เรื่องราว

Patawarin mo sana ako sa gagawin ko. Napatingin ako sa buwan. I don't need him to shine, mom. I have me to light up and rise me from almost downfall. I still have my baby. I-I don't need him to guide me from my darkness day. Mom, I will make a legend of my own. "Let's go, Vin." ---

Kami lang ang nandito at walang mang-iistorbo sa amin so we have all the time in the world. Dahil totally naked na ako ay hindi ako papayag na hindi siya maging ganon. At ng mangyari nga ay hero ako at naglalaway na nakatunghay sa kanya. I remember Dad, lagi niyang sinasabi na kay Mommy lang siya tinitigasan. Masasabi ko ngayon na naiintindihan ko na siya. Just by looking at Arnie, pakiramdam ko ay nasa loob na ng bibig niya ang junior ko kaya galit na galit na rin ito agad.

He can tell lies, he can always do. Nakita kong pumunta na sa gilid ko si Tita sabay baling sa akin, tumango ako sakanya. Pumunta ako sa gitna at bumuntong hininga bago simulan ang aking sasabihin. "Thank you everyone for being with us here, thank you for giving your time for this. My Mom... My Mom is the most amazing person for me, I idolize her for being strong for us. She get fooled, jailed, work as a maid and get sick." I shrugged my tears. "She's a strong woman, she never give up and gave her best for me. I go to college because of her hard work, nabuhay kami ng payapa dahil sa pagsusumikap niya. She always give me a smile and when the night comes and make sure that I am asleep, I alway

Tanong ko sa kanya habang naglalakad kami pauwi sa bahay. "Pangarap ko po na maging katulad ni daddy. Alam niyo po ba kung bakit?" "Bakit?" "Kasi kahit na nagtatrabaho siya ay hindi niya ako pinapabayaan. Alam niyo po ba na mula noong baby pa ako ay si daddy na ang nag-aalaga sa akin. Kaya si daddy ang hero ko," nakangiti na sagot niya sa akin. "Pero nasaan ba ang mommy mo?"

emosyonal na sambit ni Mama. Hindi ko naman maiwasang hindi mapaluha dahil sa senaryong nakikita ko, sa wakas ay nakamit na namin ang hustisya sa tulong ni Stefan. Walang nagaakalang ang lalaking 'to na palagi kong kinagagalitan noong una ay siya palang magiging hero ng lahat.

"Scarlet woman. Manipulator. Hampas tubig kasi daw feeling serena." Natawa si Mark. That really was his Mom. Pero nakakalungkot naman na at some point in her life, nagtangka na pala itong magpakamatay... Nang hindi niya alam...? And these ladies he happens to stumble upon during these trying times in his life was his mom's saviour. He has got heroes on his own and he doesn't even know they've existed.

Pagka-alis nito ay kami naman ni Marcos ang pumunta kina Mom habang karga ko ang Anak namin dahil bagong opera lang si Marcos. Tamang tama dahil nasa library lang sila ni Dad at naglalambingan. Nagpasalamat lang si Marcos at umalis na rin 'agad kami dahil nakaka istorbo kami sa lampungan nila. They are both My hero. Inampon nila ako ng walang pag alinlangan at itinuring na tunay na Anak at hindi ko pinagsisihan na sa kanila Ako lumaki kahit na mahirap dahil palaging nasa peligro ang buhay namin.

Kumatok si Kikay para ayain ako na kumain pero hindi ko siya sinagot. No one cares for me kahit hindi ako kumain magdamag. Only Kikay is my family. My mom doesn’t want to give Kikay to me kasi alam niya na kalokohan ang gagawin ni Kikay. My mom is the antagonist of my life. Nakatingin lang ako sa labas ng bintana habang namamaga ang mga mata ko. I received a call from Kioz but I didn’t answer his call. Maybe he is having a lunch break.

My mom supported me but not him. Nagtalo sila ni Mom pero si Dad pa din ang nagwagi sa huli. Habang nasa malayo, nag aral ako ng mabuti. Hinanda ko ang sarili ko para kapag may lakas at kakayahan na akong magpatakbo ng buhay ko, babalikan ko ang babaeng bumihag ng puso ko. And that's Audhrey Solace. Madaming babaeng nagtangkang buksan, makapasok sa puso at mundo ko pero wala akong hinayaan dahil nilaan ko na to sa iisang babae lang.

"Pasyensya na po Mom, Dad, hindi ko pa po ma-ibigay ang gusto ni'yo. Marami po akong responsibilities lalo na at wala pa si Ate. Baka po marami ang mapahamak lalo na't malaman nilang hindi Ako makakalaban dahil sa aking kalagayan. Baka po gawin nilang reason iyon para malaya silang makakilos specially the Mafia's." "Na-iintindihan namin, Anak. Kung may ma-itutulong lang ba kami sa'yo eh." "Mayroon Mom, just keep safe always. Malaking tulong na po iyon sa akin." nakangiting sabi ko sa kanila. "What a scene!" Napalingon kami ng sabay sabay kay Zain na gising na. "Kumusta ang pakiramdam ng aking super hero?" pabirong sabi ko rito.