My Perfect Stranger Novels & Stories

sabi ni lucho sa kanya. Parang biglang tumambol ang kaba sa puso ni Lucas. Hindi naman siya pasmado pero bakit nanginginig ang kamay habang unti-unting inilalabas ang puting papel mula sa folder. Suminghap siya ng hangin saka nito binasa. Nanlaki ang mga mata nang mabasa ang poryento ng resulta ni iyah at miyah. After five years of waiting. 99.9999 percent match!

Sino pang maghahanap sa'kin? "Po? Sino raw po? Gabing gabi na, ah." "Ay! Ang sabi'y nobyo mo raw. Naku! Labasin mo na lang." Nagtataka pa 'ko kung sino iyon. Nang makalabas ako at makita kong sino ang nagpunta rito ng alas otso ng gabi ay nanlaki ang mga mata ko sa gulat. A-anong ginagawa niya rito?! Santrius is leaning on the railings outside while holding a plastic cellophane. Nakasuot ito ng black T-shirt at itim na shorts. Nakayuko ito at may kinakalikot sa kanyang cellphone.

Bigla silang tumigil. Parang may humawak ng invisible na tali sa kanila. Lahat sila, napatingin sa dulo ng eskinita. Mabibigat na yabag. Mabagal. Deliberado. At doon siya lumabas. Siya. Damian Blackthorn. The stranger in the rain.

His face were wet with tears at ang mga mata nito ay mapupula na alam niyang dahil sa kalasingan at dahil sa pag-iyak nito. Naningkit ang kanyang mga mata. The stranger looked familiar to him. Maigi niya itong tinitigan as he was trying to remember who the guy is. At ganoon na lamang ang panlalaki ng kanyang mga mata nang maalala kung sino ito. He is his neighbor! The stranger is the man who's living next door! At lalo pa na nanlaki ang kanyang mga mata nang hinaplos nito ang kanyang pisngi habang muli na namang tumutulo ang mga luha nito.

Hindi na nila pinahaba ang usapan, at agad niya itong dinala sa ospital upang masigurong maayos ang kalagayan nito. Paglabas nila ng gusali, maingat si Clyde. Tahimik ang paligid, halos walang tao. Pareho silang nakasuot ng cap at mask upang hindi makilala. Ngunit hindi niya alam ay may mga matang nakamasid sa mga kilos nila. Sa loob ng isang sasakyang nakaparada sa di kalayuan, tahimik na kumikilos ang isang camera— ang private investigator na inupahan ni Lola Beatriz. At malinaw na hindi nakaligtas sa paningin ng mga ito ang kaganapang iyon.

mahina niyang sabi. Hinawakan agad ni Adrian ang kamay niya. “You don’t have to be perfect. You just have to be you. At kung hindi ka nila matatanggap, then that’s on them, not you.” Napabuntong-hininga si Althea. Gusto niyang maniwala, pero andun pa rin ang takot. Weekend. Isang private resto-bar sa Taguig ang pinili ni Adrian para sa small gathering. Hindi ito sobrang formal, pero halatang pang-may kaya.

Parang na-amuse ito. Nagulat siya dahil hindi naman mukhang foreigner ito. Mukha itong Filipino na lumaki sa ibang bansa at nagkaroon ng accent. “I—I just want to…” She felt like there are falling petals beside this man and she lose her consciousness when their eyes met. Hindi niya inexpect na ganoon kagwapo ito. And the way he looked at her. Wala pang lalaking tumitig sa kanya ng ganoon. Paghanga ba iyon? Kung iyon man ay hindi siya sigurado basta uminit ang mga pisngi niya.

He smiled again, a proud, indifferent smile. "But you hurt the wrong woman, and I will never forgive you for that…" he said coldly. "Who are you, and why are you interfering?" Dave shouted, weak from his injuries, but still trying to appear brave. Tasya shivered at the cold voice of the stranger who'd intervened. She remained silent, watching Dave while holding Anaya's unconscious body. Tasya felt no pity, only burning hatred for Dave, fueling her strength. The fight was far from over.

Madison felt Sebastian's cock sliding off of her, she whimpers in disappointment. Madison leaned in to Sebastian's clothed body as her body spasm in pleasure. "That was amazing." Sebastian said; he was catching his breath. "Yeah." Madison agreed as she waits for her breathing to return to normal. "Let's go to my condo. I want to have sex with you again." Anito. Condo? Have sex again? Para siyang pinukpok sa ulo ng martelyo at natauhan sa mga nangyari. Oh god! She just had sex with a stranger! Shit!

Nakatingin ito sa Rodopi Mountain Range habang nagsasalita. Achilles was really something. Gwapo, mayaman, mapagmahal, sweet at maramimg alam. Pero sa likod ng perpektong Achilles Williams, nagtatago ang nakakatakot nitong ugali kapag nagagalit ito at iyon ang hindi perpekto sa binata. Pero hindi man ito perpekto sa iba, para sa kanya, perpekto pa rin si Achilles. His imperfection made him who he was. At iyon ang lalaking minahal niya.