Life Is Strange: Before The Storm Novels & Stories

Ngunit dahil sa hindi inaasahang pangyayari ay hindi nila agad naisip ang bagay na iyon. "Sige lang mga gago! Magpatayan kayo. Mas mabuti na rin iyun kapag kayo rin ang mag-ubusan ng lahi para walang problema. Life must go on mga gago!" mala-demonyong sambit ni Lorenzo nang narinig ang putukan ng mga tauhan niya, ang grupo ng AGDA at ilang alagad ng batas. Nang maalala ang dalawang nilalang na hubo't-hubad na nasa loob ng kuwarto ay halos mapatalon siya dahil sa naisip.

Kabanata 13 FANA’S POV Kinabukasan, pagpasok ko sa unit, parang may kakaiba sa hangin. Hindi ko alam kung dahil ba sa bagong araw, o dahil sa utak ko na hindi matahimik mula kagabi. Para bang may nakasabit na invisible banner sa pader: Countdown to Gala Night—5 days left!

I can't just suddenly tell her that I got married to a stranger I met on the side of the hotel (where my wedding with Dave was supposed to be held). The truth is, I'm still confused about everything; my brain can't process it yet. I'm going crazy choosing to marry a stranger I met on the side of the road, but it seems like my life got better even though he's a stranger I only met for a short time. I shook my head and started applying foundation to my face and a little lipstick so I wouldn't look haggard.

Naisipan niyang yumuko sa mesa niya dahil nakakaramdam siya ng hindi maganda. She is feeling uneasy. She can't blame anyone but only herself. She needed to find that stranger but she made a promise not to sue him. What if the stranger never recognizes her anymore? And worst, she will be involved in a scandalous situation, her parents will know it as soon as possible.

Siya ang nagsisilbing boses ng mga krimeng hindi patas sa mundong salapi ang umiiral. "Grabe…" bulong ni Kristal sa tabi ko. "Ibang level ‘to."dugtong pa niya na tila di pa rin makapaniwala. "Sinasabi ko na nga ba, may kakaiba sa babaeng ‘yon," dagdag ni Lorraine. "Hindi ‘to basta kakaiba," singit ni Abe. "Legendary na ‘to." "Actually,, I knew it already. "

Natatakot sila na baka magmukhang strawberry ang anak nito. "Ate, tama na kaya 'yan?" Si Sabrina. They're sitting on the beach bed next to the indoor pool. The folding glass doors are open and the sunlight was coming in because of that. Masaya namang iniinom ni Catalina ang strawberry taho. "Hindi ka talaga titig, ate?" Si Savannah. "Masarap kaya!" Umirap si Savannah. "Alam namin pero that's your fiftieth cup!"

Buti hindi malalaking truck or kotse ang bumangga sa kanya kundi hindi namin alam ang gagawin namin lalo na ang sasabihin namin sa parents niya, nasa ibang bansa pa naman to. "I'm so sorry na I'm okay naman don't worry" actually she's not okay I can see in her eyes, but I'm still silent I don't want to middle "Anong you're okay look at you, you have an injury in your legs and feet pa" nawala na rin ang pagkalasing ni Iris dahil sa nangyari, halos lahat naman sila pati ako nawala saglit ang problema ko dahil sa problema ni Laurene

After that, he fell at the crook of her neck, spent. They stayed liked for a while as they both catch their breaths. Maya-maya pa, nag-angat ito ng tingin. A familiar warmth spread across her chest when she felt that their hearts thundered the same beats. It was a wonderful discovery that even after everything they’ve been through, their hearts could still make that beautiful rhythm. She gently ran her fingers on his hair and whispered, “Hello, stranger.” He smiled and gently kissed the tip of her nose. “Hi, favorite stranger,” he replied, tracing her lips with his thumb.

Habang pinagmamasdan ang mga alon na marahang sumasayaw sa ilalim ng liwanag ng buwan. --- Tahimik. Pero hindi awkward. --- Parang pareho naming sinusubukang pahabain ang gabi. Dahil alam naming pareho ang katotohanan. Malapit nang matapos ang lahat. Malapit nang umalis si Mr. Stranger. At hindi namin alam kung ano ang mangyayari pagkatapos. "Do you ever wish you could stop time?" Mahina kong tanong.

Nasambit na lamang ni Evans sa kaniyang sarili, bago sumakay at tuluyang nilisan ang lugar. ... Samantalang sumalubong naman ang malakas na hangin kay Charmaine ng makauwi sa bahay ng kaniyang magulang. Naalala niya, may paparating na bagyo sa kanilang lugar. Kaagad niyang kinuha sa sampayan ang mga damit niyang isinampay. Matapos niyang kunin, pumasok na siya sa loob ng bahay. Hindi pa rin siya makapaniwala na kasal na siya ng ganun kabilis. At ngayon nagdadalang tao na siya.