Max Stranger Things Novels & Stories

Kinabukasan, para siyang pinagsakluban ng langit at lupa dahil ang unang bumungad sa kanya paglabas niya ay si Aiden. Nasa sala ito, nakatitig sa TV—pero halatang wala naman itong pinapanood. Para lang itong nakatulala habang nakatitig doon, mukha itong walang tulog. Magulo ang buhok niya, naka-simpleng itim na t-shirt at shorts.

Tibok ng puso ko, ang lakas. Hindi kami magkakilala. Pero bakit... bakit parang matagal na kaming nagkakilala? "Thanks." Yun lang sinabi niya. Tapos talikod agad. Walang lingon ..Stranghero nga kung umasta o baka nagkakamali lang ako na sya nga ang lalaking naka one night stand ko sa hotel. Nagmamadali siyang lumabas. Pagsara ng pinto, tumunog yung bell.

He smiled again, a proud, indifferent smile. "But you hurt the wrong woman, and I will never forgive you for that…" he said coldly. "Who are you, and why are you interfering?" Dave shouted, weak from his injuries, but still trying to appear brave. Tasya shivered at the cold voice of the stranger who'd intervened. She remained silent, watching Dave while holding Anaya's unconscious body. Tasya felt no pity, only burning hatred for Dave, fueling her strength. The fight was far from over.

si George habang nakatingin sa isang paper bag "Don't worry madadagdagan pa yan pupunta akong Korea next week mga skin care naman" nagkatinginan nalang kaming apat sa plano ni Iris brat talaga "Ah guys I need to go na may emergency lang" nagmamadaling tumayo si Laurene habang nakatingin sa Cellphone niya "Alis muna ako thank you dito sa gift mo Iris" nagbeso muna siya saamin "We thought free ka today? " malungot na sigaw ni Sia

SAM POV. Bago ako pumasok, tinawagan ko muna si tita na nasa hospital ako at hindi pa ako makalauwi. Tinawagan ko na din si detective castro na meron akong lead sa mga lalaking gumahasa sa akin. Binaba ko kaagad ang phone ko bago ako pumasok sa hospital. Pumasok kaagad ako sa elevator at pinindot ang tamang palapag kong saan naka comfine si mommy.

Bago pa ako makapagreact ay unti-unti nang dumilim ang paningin ko. Nagising ako nang maramdaman ang haplos sa aking tiyan, binuksan ko ang mga mata ko at bumungad sa akin ang puting ceiling ng silid. Inikot ko ang paningin ko at kumabog ang dibdib ko ng makita si Ian sa harapan ko. Nakasuot siya ng puting damit gaya ng mga sa doctor habang hinahaplos ang tiyan ko. "Don't move," seryosong sabi niya.

He clutched the signed release documents tightly in his hand—the literal proof of his freedom, the paper that broke the chains of his family’s control and erased Veronica Delos Reyes from his future entirely. "Mich!" Zane called out the moment the elevator doors slid open directly into the penthouse. His deep voice echoed through the vast, open space, carrying a rare, breathless warmth. "Mich, I'm home! It's over." But no one answered. The heavy silence that greeted him felt like an icy bucket of water poured over his skin. The floor-to-ceiling windows showed the pristine afternoon sun, but the apartment felt chillingly dark. Zane’s smile slowly faded as his predatory instincts kicked in, se

The worse, me and Viscenzo are freaking viral on social media even in the news. Napasuklay ako ng buhok dala ng prustrasyon. “It’s fake news, Doctor Trist,” tipid kong tugon sa kausap. “Fake news, hello no! Sinong niloloko mo? Ikaw na mismo ang nagsabi sa video! Ano bang nangyari sayo’t uminom ka? Expired na ba ang alak na nainom mo at malakas ang tama sayo?” sunod-sunod na tanong niya. Nilayo ko ang selpon sa tainga dahil para itong nakalunok ng buong megaphone.