My Perfect Stranger นิยาย & เรื่องราว

I couldn't see his features, but I could feel his eyes burning with the same fire that was consuming me. "Look at them," the stranger—Atticus Valderama—whispered into my ear. His voice was no longer annoyed. It was shattered, yet dangerous. Like a loaded gun. "Don't you dare close your eyes. Watch them." And so, held up by the arms of a billionaire stranger, I forced myself to watch my husband destroy my life.

Marunong naman humalik si Cherry, kaya naman ay hinalikan niya pabalik ang lalaki na mas lalong nagpainit sa pakiramdam niya. Alam niyang parehas silang wala sa wisyo, wala sa sariling pag-iisip, pero hindi iyon ang gusto niya munang isipin dahil masyado nang nag-iinit ang buong katawan niya dahil sa halik na ibinigay ng strangerong lalaking ito. Nagulat na lang siya nang bigla siyang buhatin ng lalaki at ipinasok sa isang kwarto; bukas ang mga ilaw kaya naman mas lalo niyang nakita ang kagwapohan ng lalaki.

Umupo ako sa gilid habang pinapakalma ang sarili. The door opened and Mr. Perfect went inside. His eyes widened when he saw me. He immediately grabbed the towel and wrapped it on my body. His lips were moving but I couldn't hear anything that he said. My vision became blurry and my surroundings spun. Mas lalong sumikip ang dibdib ko at nahihirapan na akong huminga. Humigpit ang pagkakahawak ko sa twalya bago ako nawalan ng malay.

Naisipan niyang yumuko sa mesa niya dahil nakakaramdam siya ng hindi maganda. She is feeling uneasy. She can't blame anyone but only herself. She needed to find that stranger but she made a promise not to sue him. What if the stranger never recognizes her anymore? And worst, she will be involved in a scandalous situation, her parents will know it as soon as possible.

“My perfect imperfection.” Ngumiti ako. “Ako dapat nagsasabi niyan kasi gano'n ka sa akin. Hindi ka perpekto sa mata ng iba pero sa mga mata ko, sobra-sobra ka pa sa salitang iyon. Allow me to say this, hm?” Tumango siya saka ngumiti matapos ko masuyong hawakan ang magkabila niyang pisngi. “You're my perfect imperfection, Thirdy. I love you so much.”

"My perfect boss chapter four" Nakarating sila ng hindi nila namamalayan medyo nalibang kasi sila sa pagkukwentuhan habang nasa byahe kaya't muntik narin silang lumampas sa kanilang pagbababaan. Bahagya pa silang lumakad hanggang sa marating na nila ang entrance ng isang magara at sosyal na subdivision. Agad naman silang sinalubong ng security guard para tingnan ang kanilang I.D pati narin ang mga gamit na kanilang dala dala . Matapos nitong inspeksyonin ang kanilang mga gamit ay binuksan na nito ang maliit na parte ng gate at dito'y tuluyang tumambad sa mga mata niya ang mga naggagandahan at naglalakihan na tila mansion na mga bahay.

****** Samantala, sa waiting area ay kabado ang lahat, ilang oras na kasi silang naghihintay ngunit wala paring nagpapakita maski isang staff man lang para harapin sila. Maya-maya, bumukas ang pinto, mula sa malungkot at kabadong mukha ay napalitan agad ito ng excitement. Nag-uunahan pang makalapit sa pinto na para bang hindi mga professional. Nagtutulakan pa, malakas na itinulak ni Jena ang isang babae at dinuro pa, "Ikaw, hindi mo ba kilala tong kasama ko? Sya lang naman si Rafael White, kaya umayos ka..."

"It is you who doesn't want a woman that isn't perfect." "That's why I am called perfectionist, Butler Lem," mayabang na ani Leon at maluwag na napangiti. "I am a perfectionist. If I'm going to live with a wife, I must at least find a woman that would pass my liking." "But nobody's perfect, young master," giit ni Lemuel. "You're wrong, Butler Lem. I am perfect," wika ni Leon at mapagmataas na itinuro ang sarili. "I exist."

She’s slowly dying from all the guilt because of her lies. Maya-maya pa, bumukas ang pinto ng suite. Iniluwa niyon ang bulto ni Miranda. May kasama itong babae na hindi niya kilala. The stranger woman gave her a once over bago ito naglakad palapit kay Zyrone kasama si Miranda. And as soon as she heard Miranda sobbed, lumabas na siya ng silid. She was done answering questions. She just wanted to have a break and cry by herself.

Pero since malayo pa ako sa complex ay paniguradong hindi rin ak abot ng radar nila kung sakali mang may mangyari sa akin dito. “I said, who is this?!” inis kong ulit sa tanong ko dahil hindi pa rin sumasagot ang nasa kabilang linya. “You know what... fuck you—” The caller cuts me off. “Do you know when your Manang Lucinda will come home, Ms. Jade Salazar?” Nalaglag ang panga ko sa tanong na ‘yon at nanlamig ang buong katawan ko. “At last, you finally heard your stalker’s voice, huh...” dagdag nito.