My Perfect Stranger Novels & Stories

“Ako ang haharap.” Lumapit si Cris sa pintuan at dahan-dahan itong binuksan, sapat lang para makausap ang mga tao sa labas. Hindi ko sila nakikita mula sa kinaroroonan ko, pero malinaw kong naririnig ang palitan nila ng salita sa Ingles: > Stranger: “We know she’s here. Hand her over, and no one gets hurt.” Cris: “You have no right to be on this property. Leave now before I call the authorities.”

At dahil sa tumatakbo ngayon sa isip ko muli na namang bumabalik sa paninikip ang dibdib ko, muli ko na namang nararamdaman ang sakit, ang sakit ng katotohanan na kay Anton talaga siya nakalaan at nababagay. Aahon na sana ako ng may kamay na humuli sa aking braso, sa lalim ng iniisip ko sa ilalim ng tubig ay hindi ko na namalayan ang ginawang paglapit sa akin ng isang babae na hindi ko naaninag ang mukha dahil sa aking pagkabigla at pagkataranta..sabay kaming umahon at doon ko lamang nasilayan ang ganda ng nilalang na siyang nakahawak sa akin, ang lawak ng ngiti nito sa akin na tila ba masaya itong nakahuli ng isang uri ng isda sa ilalim ng tubig... wow she's so beautiful but i thought this

Because no matter how many women tried getting close to me after that night—none of them were her. None of them looked at me the way she did inside that elevator. Broken, Beautiful, Dangerously vulnerable, At higit sa lahat none of them stayed in my head the way Mich did. Hindi ko na siya nakita ulit matapos ang gabing iyon. At siguro dapat doon lang natapos ang lahat. One night, One mistake, and One stranger after midnight. Pero hindi gano’n kasimple. Because somehow she became the only woman I couldn’t forget.

I couldn't see his features, but I could feel his eyes burning with the same fire that was consuming me. "Look at them," the stranger—Atticus Valderama—whispered into my ear. His voice was no longer annoyed. It was shattered, yet dangerous. Like a loaded gun. "Don't you dare close your eyes. Watch them." And so, held up by the arms of a billionaire stranger, I forced myself to watch my husband destroy my life.

Marunong naman humalik si Cherry, kaya naman ay hinalikan niya pabalik ang lalaki na mas lalong nagpainit sa pakiramdam niya. Alam niyang parehas silang wala sa wisyo, wala sa sariling pag-iisip, pero hindi iyon ang gusto niya munang isipin dahil masyado nang nag-iinit ang buong katawan niya dahil sa halik na ibinigay ng strangerong lalaking ito. Nagulat na lang siya nang bigla siyang buhatin ng lalaki at ipinasok sa isang kwarto; bukas ang mga ilaw kaya naman mas lalo niyang nakita ang kagwapohan ng lalaki.

Naisipan niyang yumuko sa mesa niya dahil nakakaramdam siya ng hindi maganda. She is feeling uneasy. She can't blame anyone but only herself. She needed to find that stranger but she made a promise not to sue him. What if the stranger never recognizes her anymore? And worst, she will be involved in a scandalous situation, her parents will know it as soon as possible.

“My perfect imperfection.” Ngumiti ako. “Ako dapat nagsasabi niyan kasi gano'n ka sa akin. Hindi ka perpekto sa mata ng iba pero sa mga mata ko, sobra-sobra ka pa sa salitang iyon. Allow me to say this, hm?” Tumango siya saka ngumiti matapos ko masuyong hawakan ang magkabila niyang pisngi. “You're my perfect imperfection, Thirdy. I love you so much.”

My perfect boss Isang umaga habang nagwawalis sa harap ng kanilang bahay si Jia ay may natanaw siyang dumarating na magarang kotse at huminto ito sa harapan ng kanilang bakuran. Iniluwa nito ang kilalang mag Ama na nagpapautang sa kanilang baryo na walang iba kundi sina Don Rafael at Senyorito James. Itinigil niyang sandali ang pagwawalis at saka blangkong tumingin sa mga ito. Samo't saring katanungan ang rumihestro sa kanyang isip habang papalapit ang mga ito na tila ba may sadyang importante sa kanila.

****** Samantala, sa waiting area ay kabado ang lahat, ilang oras na kasi silang naghihintay ngunit wala paring nagpapakita maski isang staff man lang para harapin sila. Maya-maya, bumukas ang pinto, mula sa malungkot at kabadong mukha ay napalitan agad ito ng excitement. Nag-uunahan pang makalapit sa pinto na para bang hindi mga professional. Nagtutulakan pa, malakas na itinulak ni Jena ang isang babae at dinuro pa, "Ikaw, hindi mo ba kilala tong kasama ko? Sya lang naman si Rafael White, kaya umayos ka..."

"It is you who doesn't want a woman that isn't perfect." "That's why I am called perfectionist, Butler Lem," mayabang na ani Leon at maluwag na napangiti. "I am a perfectionist. If I'm going to live with a wife, I must at least find a woman that would pass my liking." "But nobody's perfect, young master," giit ni Lemuel. "You're wrong, Butler Lem. I am perfect," wika ni Leon at mapagmataas na itinuro ang sarili. "I exist."