Novel & Cerita My Princess Charming

Pero maaoyos na rin na wala ang pinsan niyang babae dahil baka mainggit lang iyon sa kanya . -- ''sabi ni Nich kasal daw ng pinsan niyo ngayon ?" nasa swimming pool sila ngayon ni Diane at kasama si Princess . '' si Prince Charming mo pala mapapangasawa ng pinsan ko '' namula bigla ang pisngi ni Cashandra dahil parang nanunukso pa si Diane sa kanya .Nalaman niyang Prince Charming niya si Theo dahil sa kadaldalan ni Princess.

Sa mga iyon, isa lang ang tumatak sa akin na kwento. Lips red as roses, hair black as dark night, and skin white as snow. Her beauty was flawless and enchanting. Innocent, kind, gentle, sweet, and cheerful. Siya ang nai-imahe ko sa prinsesa na iyon. Kaya gintong kwintas at mansanas na pinalagyan ko ng mga bato ang ibinigay ko sa kanya. I'm far from being a prince charming because I'm a jerk but I can be her knight in shining armor if she wants me to protect her with my life. "My Princess," basa ni Bryle sa nag-appear na pangalan na tumatawag ngayon sa cellphone ko. "Magdadalawang taon na. Tumatawag pa rin iyan? Sino ba iyan? Yung pamangkin mo?"

She's look like a human goddess, a princess that full of charm. Inalis ko ang ilang strand ng buhok niya, at banayad na hinaplos ang mukha niya. I-I can't help to touch her soft face. A delicate skin. Ilang sandali ay napatigil ako. My heart began to beats so fast.

Tama nga talaga ang hinala ko, tungkol na naman talaga sa akin. “Anong prince charming ka dyan? Tumahimik ka nga, wala akong prince charming noh.” “Sus, pakipot ka pa talaga. Halata namang may something talaga sa inyo kay Mr. Hayes eh.” Sabay tapik pa nito sa aking balikat. “Ang swerte mo talaga girl, si Mr. Hayes pa talaga ha.”

Pang-aasar ni Eliza saka umupo ito sa tabi niya. "Prince charming? Sino? Hindi, ah!" Umiwas ng tingin si Karina. "Naku, naku, Karina. Iyang ilong mo, hahaba 'yan sa kakasinungaling mo. May iba ka pa bang tinuturing na prince charming bukod kay Mr. Wi?" "Mr. Wi?" kunot-noong tanong ni Karina. "Mr. Wiwi, charot! Mr. Winston! Ano ba? Slow mo, ha?"

Czarina Nakasuot s'ya ng red gown na hapit na hapit sa seksing pigura n'ya. Kulot ang hanggang baywang n'yang blonde na buhok at nakangisi ang mapupulang n'yang mga labi. Sa ulo n'ya ay nakapatong na ang korona at suot ang sash na may nakalagay na "Prom Queen" na nagpapatunay na s'ya ulit ang nanalong Prom Queen ngayong taon. Nakatapat sa bibig n'ya ang isang gintong mikropono na tila ba matagal n'ya nang hinihintay ang moment na ito. "LET US ALL WELCOME THE "BALYENA GIRL" OF LOARTE ACADEMY!"

napabuntong hininga ito. Napapikit ako ng mariin dahil nararamdaman kong nagtutubig na ang mga mata ko. Alam ko ang ibig niyang iparating. "Si Prince, kailangan ko na siya Shenna. Kailangan na siya ni King. Matagal ng graduate si Prince sa magandang school sa America dahil advanced ang talino niya, kung tutuusin ay hindi na niya kailangan mag-aral sa FU. Siya na lang ang hinihintay namin Shenna. Pero ayaw niya pang tumulong samin dahil ikaw ang iniisip niya. His world revolves around you Shenna, no, you're his world. Sayo nakasalalay ang lahat Shenna. Ako na ang nagmamakaawa sayo, please let him go Shenna. Please."

Ngunit sa isip niya ay isang napakagandang prinsesa lamang ang nababagay sa makisig nilang emperor. Hindi ba't isa ka rin namang prinsesa? anang maliit na tinig sa kanyang utak. Mabilis niyang ipinilig ang kanyang ulo para maalis ang munting tinig na iyon. Oo, isa nga siyang prinsesa pero dati pa iyon. At isa pa'y hindi kanais-nais sa paningin ng ibang tao ang kanyang mukha. Tiyak na matatakot ang emperor kapag nakita nito ang panget niyang anyo.

Naikuyom ko ang aking isang kamao na ngayo’y nakapatong na sa aking hita. “Hindi pa ako handang magpakasal, ina,” sabi ko kay ina, at tumingin ako kay ama, “ama,” dagdag ko. “Masyado pa akong bata para magpakasal.” Huminga nang malalim si ama. “Prinsesa, ang tanging gagawin mo lamang ay ang magpakasal sa prinsipe ng Karan. Kung iniisip mo na kailangan mo nang ibigay ang sarili mo sa prinsipe, hindi iyon gano’n. Nasa ‘yo iyon. Desesyon mo iyon. Pero ang kasal, napakaimportante no’n para sa dalawang kaharian.”

Pagpapalakas loob ko sa kanya. Hirap palang magbigay ng comfort. Dapat hindi na maging iyakin ‘tong si Prinsesita. Turuan ko kayang sumuntok ‘to. Para naman umastig din tulad ko. Dyahe! Huwag na. Baka bigla na lang ‘tong umiyak dahil mukha naman itong lampa katulad ni Ivan. Tsaka isa pa, kung mamalasin, baka tustahin pa ako ni Aling Mariebeth kung nalaman nito ang pinaggagawa ko kay Prinsesita.