Novel & Cerita My Second Life As An Idol

He whisper cold in my ears making me feel the shivers all over my body, my hands which is holding the ring shakes as i look at the man's dark eyes, glaring at me. Because of fear I was force to marry him.. "I--I do" I lost, I can't run away from him now..if I know his real identity before then I shouldn't agree with this Arrange marriage... Now I'm OFFICIALLY married to him, I'm afraid that I can't live my life like I used to.. My family are in danger, my life is not the same.. Why did all of this happen to me? What did I do wrong to deserve all of this.. I'm a good person, I didn't hurt anybody.. Why me? I want to live a normal life, I want to study and travel all around the world, I want t

“Awit sa ‘yo. Wala kang maloloko rito. Gusto mo na maging kayo. Kasasabi mo lang kanina na 'di mo matanggap na ‘di siya iyong end game mo, e. ako pa lolokohin mo.” Napahawak si Lyle sa batok at tumawa. “E, maliit lang naman posibilidad na ro’n e. Mahal na mahal kaya niya si Zamiel. Kahit wala siyang sabihin, mararamdaman mo.” “Ang gulo mo. Ano ba talaga gusto mong gawin sa buhay? Pick a struggle nang alam mo anong daan tatahakin mo!” “Iyong una, pero kung mangyayari iyong pangalawa, edi salamat sa Diyos. Worth it siyang hintayin.”

Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala. "Pronto voy a ser madre," muli kong giit. "Pero wala ka, hindi mo na makikita ang magiging apo mo. Hindi mo mahahawakan. Hindi mo mahahalikan. Hindi mo ako matuturuan kung paano maging isang mabuting magulang." sunod sunod kong sambit. Hindi niya man ako marinig o makita, alam kong nadarama niya ang nais kong iparating sa kaniya. She will always be my number one idol. And I'm her number one fan.

"Natatakot ako na baka kapag nakita mo muli ang lawak ng mundong iniwan mo, marealize mo na ang San Isidro ay isang maliit na bakasyon lamang. Na ang buhay ko ay masyadong makipot para sa isang taong tulad mo." "Don't ever say that," seryosong pakiusap niya, dahan-dahang idinidikit ang kanyang noo sa akin upang maramdaman ko ang kanyang katapatan. "That world is huge, yes, pero malamig at walang laman. This is the only place kung saan ko naramdaman ang totoong buhay. I won't trade everything I learned here para lang sa kahit anong piraso ng papel."

Ikinasal kami nang hindi niya nalalaman ang katotohanan. Ako ang una niya’ng nakilala, pero hindi ako ang minahal niya. Ang buong akala niya ay si Amber ang nakasama niya noon sa gitna ng ulan, ang pinangakuan niya’ng pakakasalan at ihaharap niya sa altar. In another life, I would be your girl We'd keep all our promises, be us against the world In another life, I would make you stay So, I don't have to say you were the one that got away

marahan nitong hinagip ang kamay niya at hinalikan pa iyon. "Thankful ako sa itaas na hindi ka niya pinabayaan." Nakangiting tumango ito. "Simba tayo sa Sunday? This is my second life kaya dapat magpasalamat ako sa kanya," yakag nito kaya napangiti rin siya. "Yun lang pala, eh. Sige simba tayo. Paalam tayo sa Mommy mo baka kasi magalit na naman sa’kin yun."

I looked away, and sighed heavily. ‘Siguro nga tama si Coach Idy. Doble ang inis ko kay Monalisa dahil do’n. Kahit mayabang ako ay hindi naman ako manhid para hindi masaktan sa mga taong minamaliit ako kahit hindi naman nila ako kilala. Napaka-judgemental talaga. Porket kumontra ako sa idol nilang plastik ay todo na pambabatikos nila sa akin. Aba! Magsama-sama silang mga p*nyeta.’

Kaya himbes na kainin ng galit ang puso niya, mas nanaig ang awa niya. Nagpakatatag siya, pilit na kinalimutan ang lahat. She wanted to value her second life. Ayaw niyang masayang ang ikalawang buhay na ibinigay ng Diyos at ang sakripisyo ng munting anghel niya. Isa pa, kailangan niyang alalayan si Norman. Dahil higit itong na-trauma sa nangyari. Hindi niya malaman kung bakit kailangan mangyari ang lahat ng iyon. Ang aksidente kung bakit ito nawalan ng memorya. Nabuhay ito sa pagmamahal na puro kasinungalingan.

Inihain ni Jovy sa akin ang lahat ng kailangan ko kapalit ng malaking halaga at serbisyo sa kama, bawat detalye ng buhay ni Celeste na pinaghirapan niyang itago. Aaminin ko, nagkaroon ng sandali na nakaramdam ako ng konting konsensya— panandalian at mahina. Itinulak ko ito palayo, pinaalalahanan ang sarili kung gaano ko kagustong makasama si Celeste– kung paano niya pinili ang bagong buhay niya kasama si Idris nang walang pag-aalinlangan. Nagpatuloy siya, iniwasan at naiwan ako na may mga alaala at galit. Pero ngayon, nasa akin ang kapangyarihan. Kaya kong wasakin ang perpektong imahe na binuo nila.