My Special Tatay Cast Mga Nobela at Kwento

Sinunod naman siya ni Atasha at ilang sandali pa ay nandilim na nang tuluyan ang paningin ko. Our baby, Saviari Rodriguez Villarreal, let out his first cry. "Dr. Villarreal!" I heard them calling me before I fully lost my consciousness. -END-

wika ko bago kami tuluyang pumasok sa loob ng silid-kainan. "Mabuti naman at magkasama na kayo!" wika ni Mama ng makita kami. "Oo. Narinig ko kasing tinawag ni Ryan si Katty kaya nalaman kong kakain na," wika ni Papa. "Sorry po, Tito dahil hindi ko po kayo natawag," namumulang wika ni Ryan. "Okay lang. Maliit na bagay." Umupo na kaming lahat.

Gusto ko sana silang ngitian kaso nakataas ang mga kilay ng ilan. Napatungo na lang tuloy ako. Tama bang nandito ako ngayon? ''Thank you for coming guys!'' sabi niya. ''Gusto ko rin ipakilala sa inyo ang isang espesyal na babaeng kasama ko ngayon.'' Ako ba ang tinutukoy niya? Nilingon ko siya dahil sa sinabi niya. ''Meet Melodia, my special friend.'' Pinisil niya ang balikat ko.

Malapit na tayo sa hacienda n'yo," pag-iiba ng binata sa usapan. Mula sa malayo ay tanaw na ni Lola ang arko ng Hacienda del Abra. Pagpasok nila sa malaking gate ay agad niyang nakita ang kanyang ama na kausap si Mang Caloy, ang isa sa mga trabahador ng hacienda. Pinatay ni Nathaniel ang makina ng motorsiklo at agad na bumaba si Lola. Patakbo niyang nilapitan ang kanya papa na si Don Mattias Castillon. "Hello, Pa," bati ng dalaga at dinampian ng halik ang pisngi nito.

sagot ng tatay ko. Pilit na ngumiti si Rosie. “Congratulations, Mom at Mr. Xavier. Magiging ate na ako.” Ang silid ay napuno ng kagalakan at tawanan, ngunit alam ko na ang tila maayos na pamilyang ito ng tatlo ay may mga kalansay sa kanilang mga aparador.

Lahat ng kamag-anak namin sa side ni Tatay ay matagal nang nawalan ng communication sa amin. Lumakad kami patungo sa veranda. Doon, nakita namin ang isang babaeng nasa late 40s. Nakasuot siya ng simpleng jeans at blouse, pero ang kaniyang mga mata ay pamilyar. Kamukhang-kamukha niya ang nanay ko. "Aya? Ako si Tita Lita. Ang kapatid ng nanay mo," panimula ng babae. "Tita? Pero ang sabi ni Tatay, wala na kayong contact simula nung lumuwas sila ng Manila," sabi ko, medyo naguguluhan.

“Hindi ka talaga pumapalya na patawanin ako gamit ‘yang matalim mong dila, Miss Stanford.” Isa iyon sa pinakanakakainis na ginagawa ni Javier. Palagi nito siyang tinatawag gamit ang apelyido niya, sa parehong paraan na tinatawag nito ang mga kaibigan nitong lalaki!

Maligo sa swmming pool at hindi na sa mga deep-well lang sa bukid. Sa araw ng aming kasal, pinaayusan niya ako. Binihisan niya kaming lahat ng magarang damit. Pili lang sa mga kamag-anak naming ang dumalo dahil sa Tuguegarao ito ginanap ngunit sinikap kong nasa listahan ang mga kamag-anak naming kasama lang naming dati na naghuhugas ng pinggan. Mga kamag-anak naming sabik makaranas ng magarbong kainan. Mga hindi pa nakararanas kagaya naming ng kaginhawaan. Nakita ko sa kanila noong kasal ko ang pagsamba kasama ng mga kapatid nina Tatang at Nanang na nanghusga at tumapak sa amin. Ang mga mahihirap naming kamag-anak noon ang nakitaan ko ng totoong saya. Hindi ang mga kapatid ni Tatang na peke

aniya kaya malakas akong tumawa. “Walang hiya. Mabuti nga sumama ako,” hindi maalis ang tawa ko pabiro ko pa silang pinalo pareho sa balikat. Nagsama ang dalawang maloko. Pagkatapos kila Ricky at Regina kila Tatay naman ako kasama nila si Ate Ikay at Ate Tessie. “Dalawa kong ate salamat sa inyo ha?” nangingiti ako pareho si Ate Ikay at Ate Tessie pinagmasdan. Pagkatapos sa Tatay ako bumaling ng tingin.