Myths Examples In The Philippines Novels & Stories

May pagkamangha nitong sambit, sa kaniya at sa sarili. "Sa ibang bansa kasi parang walang disiplina ang mga tao kapag nasa club kayo. You can easily find yourself getting picked by another species. Those horde of lustful species of men. Hindi ka pa nag-iinit sa upuan mo ay may lalapit na sa'yo para makipagkilala at para yayain ka ng hook up." May pandidiri nitong sabi. "Yes, I've been outside the Philippines for years, pero syempre hindi ko pa rin naman nakakalimutan kung gaano kahalaga ang puri ng isang babae."

That I have made someone happy today. "No, I have to pay you. For that wish of mine to come true. I must give you something back. You know, I'm quite superstitious, and I really believed that If I wished for something there must be a payment, a token of appreciation or anything I can give back. We filipinos called it, utang na loob," wika ko sa kaniya at ibinulsa ko nga muna ang bulaklak at ang cookie at agad na naghanap ng ATM machine sa paglingun-lingon.

Nagtagpo ang aking dalawang kilay habang nakatingin sa gawi niya at hinihintay ang sunod niyang sasabihin. He laughed. “Of course, sila pa rin ang ikinasal. Nagpakasal sila bago pa ikasal si Mom sa iba. A secret marriage here in the Philippines where divorce is not really legal. Dahil dito sila nagpakasal, sigurado silang hindi kaagad mawawalan ng bisa ang kasal nila kahit na paghiwalayin pa sila ni Lolo.”

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

May unting bahid na ng pagkainis sa boses ko dahil paulit ulit na lang. "Yeah, manggo——" "Na galing sa pinas." Kaagad kong dugtong. "Freaking Philippines?!" Hindi makapaniwalang tanong niya. Nakangiti akong tumango. "Any problem?" "Yes!" Hilamos niya sa kaniyang mukha. "Fayra, did you hear yourself? You want a manggo but you want it to come from the Philippines? Is this for real?" "Oo nga, bakit ba paulit ulit ka?" Inis ko nang tanong.

Maya't-maya rin kung lumingon sa'kin si Lino kaya nginingitian na lang namin ang isa't-isa. "Tama siya. Hindi ko nanaising malagay sa panganib ang aming anak." Lalo pa't may naririnig ako tungkol sa himagsikan. Maraming himagsikang naganap sa Pilipinas pero ang nagtagumpay lang ay ang himagsikang pinangunahan ni Bonifacio at ng KKK.

Namimiss ko na ang magdrum, matagal na akong hindi nakakapagdrum eh kasama ang mga kaibigan ko. Ang saya dito sa Pilipinas no? Wala man lang problema. Palaog-laog ka lang, pakain-kain, wala kang kalaban na papatayin. Dito kasi sa Pilipinas nawawala ang mga kasalanan ko samantalang sa Japan..lumabas ka lang ng gate kailangan may dala ka ng katana para mapatay mo ang mga nag-aabang sayo samantalang dito...haaay! Tahimik na nga, nahanap ko pa ang mamahalin ko buti nalang ipinadala kami dito ni king shinsetsu para mabantayan si Prince.

“Really?” “We should visit Philippines,” sabi nito sa nakababatang kapatid. “We should try riding a carabao.” Aba’t ikinuwento pa yata ni Harry ang most embarrassing moment niya noon. “Did Harry tell you that he rode on it?” “No, father did.”

"Mawalang galang na ho, pero mas maganda ho sana kung uuwi na lang ako. Hindi ko na ho ipipilit sa anak n'yo na walang bayag ang pagiging Ama sa anak ko. Hindi rin ho ako intrisado kung ano ang meron kayo at kung tatanongin n'yo ako kung sino ako? My name is Natalia Punongbayan! From the City of Dreams Manila! Na may kasabihan na; Sa bansang mahal ang bigas gayundin ang gas, maraming mandurugas, marami ring PATATAS... PILIPINAS!! And I thank you!" Matapos ko 'yon sabihin ay sumulyap pa ako kay Argo na umiiling lang sa'kin bago taas noo ko silang tinalikuran. Parang may stiff neck pa nga ang leeg ko habang naglalakad palabas ng bahay.