Myths Examples In The Philippines Novels & Stories

Marami na akong narinig na mga usapan dito sa probinsiya tungkol sa akin at kay Aaren, ang iba positibo ngunit karamihan ay negatibo. Hindi ko maintindihan kung paanong nagagawa ng taong magsalita agad ng mga bagay na wala namang kasiguraduhan. Wala na ngang kasiguraduhan ay ipinapakalat pa. That's why misunderstandings are terribly common here in the Philippines, palaging inuuna ang bibig kaysa sa utak. Walang kaso sa akin kung pinag-uusapan nila kami, but hearing things that shouldn't be said with no evidence are wrong. Kahit kailan ay hindi iyon naging tama at hindi magiging tama.

May nagawa silang masama para isumpa ang angkan namin sa loob ng mahigit 300 na taon. Dian Masalanta Nakaukit sa ibabaw ng marmol na puntod nila at katabi nito ang isang statue ng babaeng buntis na nakahawak sa tiyan nito. "Sino naman siya?" Tanong ko kay Gio. "Hindi mo siya kilala?" "Itatanong ko ba kung kilala ko?" Balik tanong ko sa kanya. Sandaling nanahimik si Gio, ganyan kasi 'yan kapag nasusungitan ko. "Siya ang goddess of love, conception, and childbirth, and the protector of lovers ng Philippine mythology." Sagot nito.

Kahit pa naalipungatan ang kambal, bumahid din agad ang ngiti sa kanilang mga labi dahil sa balita na hinain ng kanilang ama. Kinwentuhan kasi ni Samsara ang kambal tungkol sa Pilipinas. Ipininta ni Samsara sa isip ng mga bata na ang Pilipinas ay isang masayang lugar. Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat.

Niyakap niya ako nang napakahigpit na yakap pagkatapos. Makalipas ang sampung oras ay nasa Maynila na nga kaming dalawa ni Tita Delia. First time ko na makarating sa Maynila kaya namamangha ako sa mga nakikita kong nagtataasan na mga gusali at mga sasakyan na napakarami sa daan. May nakikita naman ako sa probinsiya na mga sasakyan na ganito ngunit hindi kagaya dito sa Maynila na napakarami. Ang haba-haba ng traffic sa daan. May mga taong naglalakad papasok sa trabaho nila. May mga naghihintay ng masasakyan. Marami akong nakikitang mga hindi ko pa nakikita sa probinsiya namin na dito ko lang nakita sa Maynila.

Mapait ang ngiting pumunit sa mga labi ni Andrew sa huling naisip. Nauunawaan niya ang kaniyang ama. Dahil siya man ay binalak na rin niyang pakasalan sa Pilipinas ang isang babae na sa hindi inaasahang pagkakataon ay binawi sa kanya ng biglaan dahil sa pakikialam ng kamatayan. Mabilis na ipinilig ni Andrew ang ulo saka iwinala sa isipan ang mapait na alaalang iyon.

Halos magsalubong ang mga kilay naming apat. Mayamaya ay nagulat uli kami dahil may hinulog sila mula sa bangkang iyon. Ang taong may mga asul na dyamante at bahag-hari na amoy sa kaniyang puso. Kaunti na lang ang nakikita ko, pawala na ang mga ito. Ibig sabihin... malapit na siyang mamatay. Ngunit, hindi ba't dapat mabuhay ang taong tulad niya? At ang dapat mamatay ay ang mga masasamang tulad ng apat na iyon?

bulong nito What? Humigpit ang hawak ko sa anak ko ng marinig ko ang sinabe ni Kiel. Lumipad na kami sa kawalan at kitang kita namin ang mga gusali sa ibaba hanggang sa matabunan na ito ng mga ulap. I gonna miss the philippines!

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

Pagkatapos ay tumigil ito, at muli akong tinititigan sa aking mga mata. "I have a business plan that I want to build in the Philippines, so I need a trusted person for the money I will allocate. I know it's hard to find that person, especially when it comes to money. Shikashi, watashitachi ga keiyaku o musubi, watashi no rūru ni shitagau koto ga dekireba, koko Firipin de watashi no bijinesu o kanri suru tokken o anata ni ataemasu (but if we can create a deal and follow my rules I will give you a privilege to manage my business here in the Philippines)" ang paglalarawan ng matandang hapon.

Sa murang edad niya, parang hindi niya agad maunawaan ang konsepto ng ganitong klase ng kabutihan. “O-okay po, Uncle,” sagot niya sa wakas, medyo nahihiya. “I’m sorry po for doubting your words… baka po kung ano na ang isipin niyo sa akin. It’s just that… I got so used to my mommy and daddy back in the States. Every time I ask them for something or a favor, laging may kapalit. Always. That’s why I thought, baka ganon din po dito sa Philippines.”