Nag Iisang Novels & Stories

“Alam mo ba kung kanino ang bahay na ito? 21117?” Sandaling nag-atubili si Moises, bago marahang nagsinungaling. “Oo… in-laws ko.” Kinuha niya ang kanyang wallet at iniabot ang lisensya at ID. “Moises Floyd. Ford Group.” Sinilip ng guard ang IDs, saka nagkibit-balikat. “Hindi ba mas madali kung tumawag ka na lang sa kanila?” Humugot ng malalim na hininga si Moises. “Sinubukan ko. Hindi sila sumasagot.”

Sam POV Nagising ako sa isang matamis na pakiramdam sa pagitan ng aking mga binti at iminulat ang aking mga mata upang makita ang mukha ni Allisa, nakangiti sa akin habang ang aking katas ay nasa kanyang mga labi. Bumalik siya sa pagsipsip ng aking puke. Ang pakiramdam ng kanyang dila sa aking clit ay nagpapasikip sa aking loob at nagpapabasag sa aking mga daliri sa paa.

Hindi naman pwedeng one thousand a month diba? "Sampung libo?" Hindi umimik si Nicklaud, tinitigan siya. Para kay Isabella, ang halagang ito ng pera ay halos kunin ang lahat ng kanyang suweldo. Kinagat ni Nicklaus ang upos ng sigarilyo, at ang kanyang malinis na ngipin ay nag-iwan ng malinaw na marka dito. "Do you have to settle it with me so clearly? Di ba sabi mo pwede kang mag compromise basta sa kapatid mo lang?"

singhal na reklamo ni Agnes na ikinapamulsa ni Nile sa harapan niya. "I have a name and it's Nile, and you're the one who demand an exchange for my help, i said what i want, so what's the problem with that?" pahayag ni Nile na agad ikinalayo ni Agnes na ikinasunod ng tingin ni Nile sa kaniya. "At talagang sex ang hihingin mo?" "You said i can demand anything, and you will fullfill that demand, am I wrong?"

Akalain mo ba namang 1 shot is equal to two, hindi ba't kambal nga ang nabuo nila? Tinatawagan niya si Norain pero hindi niya ito makontak. Lihim siyang nakaramdam ng inis sa kaibigan. Nang maalala niyang nagkita sila sa mall ay dali-dali siya nitong iniiwasan.

untag nito. "Ha? Yes?" Hindi niya alam kung ano ang sasabihin dahil muling nanariwa ang lugar na iyon sa utak niya. "Never mind." Napangiti na lang si Braylon nang sagasain nito ang dilim papunta sa sinasabi nito. "Nasa pantalan na tayo maya-maya. We still have to use my yacht to get to that island, which is part of Zambales. It is named after my late mother. The island held all of my cherished memories of my beloved mother. Actually, may isa pa sa Nasugbu Batangas pero sa isang isla rin located, para naman 'yon sa kapatid ko. Hiwalay din sa probinsya ng Batangas 'yong isang Seacliff Resort kaya need ring gumamit ng yate, pag-aari 'yon ni Brander."

“Why can’t you look at my eyes now? Hmm? Naghahanap ka ng impormasyon sa ‘kin, hindi ba? Tingnan mo muna ang mga mata ko, Nathalia. Baka mahanap mo ang sagot.” Pagkasabi niya niyon ay siyang pagbalik ng tingin ko sa mga mata niya, pero wala naman akong mabasa roon kundi... kalokohan. The ever arrogant Isles who is too playful... sometimes cold. Ang hirap basahin. Mag-iiwas na sana ulit ako ng tingin, determinadong ipakita na hindi niya ako maaapektuhan pero hinawakan ni Isles ang panga ko para pigilan sa pag-iwas ng tingin.

“Napakapagod. Ilang beses akong halos malaglagan, kaya napaaga ang panganganak kay Tilly.” Kalmado ang tono niya, ngunit bahagyang humigpit ang kamay niyang may hawak ng chopsticks. Palaging nakakaramdam ng guilt si Isla kay Nathalia. Palagi niyang nararamdaman na kasalanan niya iyon.

sagot ko sa kaniya habang sinasandok na siya ng kanin sa maliit niyang plato. Simula nung mag-three years old na si Isla, paborito na niyang kainin itong adobong kangkong na may tokwa. Natutuwa naman ako dahil mahilig si Isla sa pagkain ng gulay at prutas. Kaya nga dito sa Calye Mapanilom, marami kaming tanim ni Nardo na mga gulay at prutas. May farm kasi kami. At ito ay pag-aari ni Nardo. Sa totoo lang, kami ang sinasabi nilang mayaman dito sa Calye Mapanilom. Kami kasi ang may pinakamalaking lupa dito. Salamat kay Nardo kasi nabibigay niya—kahit pa paano ang mga kailangan namin ni Isla. Napakabait niyang asawa at napakabait niyang ama kay Isla.

Nagkamay ang dalawa nang may ngiti, dahilan para lalong maging magaan at mainit ang atmospera sa kanilang lamesa. "Paano ka napunta rito ngayon?" curious na tanong ni Camelia. "Nagtatrabaho ako sa kumpanya kung saan naroroon si Yesi," sagot ni Revan. "Siya ang nag-ayos ng pagkikita natin ngayong gabi." Umiling si Camelia habang nakangiti. "Napakaliit nga ng mundo."