Naghihintay Lyrics Mga Nobela at Kwento

Kahit Hindi Na Ako #KHNA LovieNot "Natahimik ka diyan?" asik niya na naman ng hindi na ako nakasagot pa. Hindi ko rin naman kasi alam kung ano ang sasabihin ko. Abot-abot ang kabang nararamdaman ko. Ang tanga ko sa part na inakala kong panaginip lamang iyon. Totoo pala ang nasa ala-ala ko. Nagtapat ako sa kanya kagabi. Baka noong nakatulog na ako ay dinala niya na lang ulit ako sa unit ko. Napayuko na lang ako tinampal ang sarili kong noo.

Naghihintay siya sa kung ano ang maaari nitong gawin sa kaniya. "Love, I'm warning you—don't wait until my count hits five." Umisod pa ito palapit sa kaniya kahit wala namang espasyo sa pagitan nila. Ang isang kamay nito na nakayakap sa kaniya ay umangat hanggang sa ilalim ng dibdib niya. Napalunok siya sa antipasyon. "Two!"

My heart lied while you cried, hindi ko pa rin matanggap na wala ka na talaga. But I was too blind to see... Everything we've been through before Now it means so much more. Only you... So, come back to me, but I know imposibble... I'm down on my knees. Niyakap ko ulit si daddy sa likod niya. How could I ever let you go Is it too late to let you know You, you It only reminds me of you... Humagulgol na siya nang iyak bumalik ang alaala na masaya at okay pa buong pamilya namin.

Hanggang sa nasa harap ko na siya. “Then…” Huminto siya sandali. Tinitigan niya ako nang diretso. “Will you marry me for real?” Parang nakalimutan kong huminga. Napatawa ako habang umiiyak. “Hindi ba parang may pressure?” “Wala.” “Sure?” “Very.” “Paano kung tumanggi ako?” Hindi siya nag-isip. “Maghihintay ako.” “Gaano katagal?”

Nagulantang. "I waited for you, every year. Every freaking year, but wala. Gano'n talaga siguro katagal tumakbo ang oras kapag may hinihintay ka, ano? But fortunately, I survived all those waiting. I finally got here, to see you once again. So I don’t have to wait for years that I can't do anything but think of you and how's your days going. I can't do anything but to stare at the sea in the Coast hoping you are doing fine and luckily, you are," mahabang dagdag nito, ramdam ko na ang lalim ng mga salitang binibitawan niya. Bawat bigkas ng mga ito ay pumipiga sa d****b ko.

Talaga bang ipaparinig niya pa saakin ang landian nila ng babae niya? Bababaan ko na sana siya ng tawag ng nag salita si Hareth. "And man, you better introduce me to that woman of yours." Tumaas ang kilay ko at huminga ng malalim. "Never. Not to you." Aniya ko habang nakatingin sa crossing ng Naic at inaantay na mag green light. "You fu---" Pinatayan ko siya ng tawag at kinambyo ang gear stick ko.

Laging… malayo. At si Alyana, araw-araw siyang naghihintay ng kahit anong senyales. Isang sulyap. Isang tango. Isang “kamusta ka.” Pero wala. Para bang siya na ang naging estranghero sa mundong dati’y sila ang magkatuwang. Hanggang sa isang araw, nakatanggap si Alyana ng mensahe mula sa unknown number: “Gusto mo bang mawala siya sa iyo? Kaya kitang tulungan.”