Naghintay Kaba Wala Na Novels & Stories

Sinilip niya muna ang oras bago muling subukang tawagan ang numero nito, nagri-ring naman iyon sa umpisa subalit kalaunan ay naging cannot be reach na. "Buhay ka pa ba? Call me back if you're still breathing..." — Rain. Mariin niyang pinisil ang send button sa ibaba para ipadala ang mensahe. Damn! Ano bang nangyayari sa babaeng iyon? And to think that even Nate wasn't aswering her calls makes her brow arch higher... May nangyayari ba sa cafe na hindi niya alam?

Xeia's POV Naghintay ako na sumagot siya pero wala akong naririnig. Dinikit ko pa ang tenga ko sa pintuan. Wala atang tao sa labas! Iniwan ba niya ako? Huhuhu, paano ako lalabas? Napasandal na lang ako sa pintuan. "Sir!" tawag ko pa. "Wala akong damit!" "Ano mo ako? Nanay? Para sabihing wala kang damit?"

"Tonight." Mababa kong sabi. "You're coming with me." Hindi siya tumingin. "No." Naningkit ang mga mata ko. "It's not a request." Doon lang siya tumingin. At mariing sumagot. "Hindi rin ako papayag." Unti-unti akong ngumiti. Mukhang... Isa na namang mahaba at magulong gabi ang naghihintay sa aming dalawa.

Hindi dapat. Tinitigan niya ito sa mga mata. “Paano kung hindi ko kayang ibigay ang klase ng pag-ibig na gusto mo?” Hinawakan ni Nathan ang kanyang baba, marahan ngunit matatag. Mababa ang boses nito. “Hihintayin kita. Dahil hindi ako ‘yung lalaking basta sumusuko.”

Napayuko ako. “Pero wala,” dagdag niya. “Wala kang text, wala kang tawag. Wala kang kahit anong bakas. Parang bigla kang nawala sa mundo.” “Kuya…” mahina kong sambit. “Hindi ko ginusto. Hindi ko rin alam kung paano babalik. Natakot ako… sobra.” “Alam ko,” sagot niya. “Kaya hindi kita masisisi.”

Oo, maggagabi na, pero ni anino ni Nardo, wala pa rin. Napasipa ako sa pinto ng kubo. Nakakairita. Hindi ko ugaling maghintay ng tao. Lalo na ng ganito katagal. At lalong-lalo na kung ang taong hinihintay ko ay si Nardo lang naman. Lintik siya, sino ba siya? Kanina ko pa rin siya tinatawagan. Paulit-ulit ko nang ginagawa, pero wala, hindi siya sumasagot. Hindi manlang nagre-reply. Ni hindi man lang nagte-text.

Sambit nito Nang marinig ko ang bagay na iyun, parang may kung anong mabigat na bagay ang biglang dumagan sa puso ko. Iyun lang ba ang dahilan? Wala na bang iba? Hmm, sabagay, ano pa ba ang aasahan ko. Wala naman na diba? “Eh, ikaw, talaga bang wala kang pagtingin sa akin? Hindi mo ako gusto? Wala ka bang kahit na katiting na nararamdaman sa akin, Tisay?” muli niyang tanong

May isang pintoan sa di kalayuan na hindi na kailangan na umakyat sa taas para doon dumaan. "Hey!" sigaw n'ya sa babae para awatin ito ngunit pinakitaan lamang s'ya nito ng gitnang daliri at mabilis na umalis. Tinakbo n'ya ang pinto at sinundan ang babae ngunit ang bilis nitong kumilos at maya-maya pa ay bigla na lamang nawala sa kan'yang paningin. Sinundan n'ya pa rin ito ngunit hindi n'ya na nakita pa. Nakaramdam s'ya ng panghihinayang na hindi ito naabutan at nakausap.

“Pleassse?” “Ouch… kasi may mali, eh,” natatawa niyang sabi. “So pwede kapag ‘di mo nakikita basta hindi mo malalaman?” Nakagat ko ang ibaba kong labi para mapigil mangatal iyon. Masakit kasi agad isipin na merong ibang babaeng papayagan niyang makuha ang interes niya kapag wala ako sa tabi niya.

bakit ba kasi naghuhubad to? Madalian ko syang tiningnan at nakitang nagpupunas SYA ng sarili nya .....sht kaya naman pala...na-guity tuloy ako dahil inutusan ko pa sya na manguha ng kabibe... _________________________ Natigilan ako sa ginagawa ng maramdaman nanaman Yung ulo ng lalaking pumatong sa balikat ko ..wtf..kanina pa syang ganyan...Kung hindi yayakap ay ipapatong nya Yung ulo nya sa kabilang balikat ko....wt..hindi ba nya alam na nakaka-distract Yung ginagawa nya....lalo pat wala parin syang damit hanggang Ngayon.....