Naghintay Kaba Wala Na Mga Nobela at Kwento

hindi sya makapaghintay sa sasabihin nito. "Si C-Caleb kasi"si Caleb? nag away ba naman ang mga ito, at isa pa hindi pa nya nakakalimutan ang pagrereject nito sa kanya at hindi man lang ito nag-alala ng mawala sya ng mahabang oras. "Ano nanaman ba pwede ba wag mo ako bitinin" "His still not in his room and when you are gone he volunteer to look after you and until now hindi pa rin sya nakakauwi"

Masaya naman sila na wala na siya, hindi ba? ❅❅❅

natatawa nitong saad "ano naman kaya yun. "kahit tignan mo sa schedule niya ngayon wala ni isa dahil alam ng lahat na may pinupuntahan talaga siya tuwing katapusan.saad nito at agad ko namang tinignan kong may naka schedule dito ngunit wala akong nakita ni isa. "pero bakit wala sakeng sinabe ni Mr.montaire "secretary kaniya at dapat alam mo yun. saad nito

" papanindigan niyang wala siyang alam . "yeah !! at hindi mo maitatanggi dahil nakita ka ni Noah na nagmamadali sabihin mo sa akin ang totoo o puputulin na natin ang merong pagkakaibigan sa pagitan natin" hindi pwedeng hindi niya kaibigan si Gabe siguradong magagaling ang mga magulang niya at baka pati maliit nilang kompanya ay idadamay nito

“Then you’re bulag at not tanga, iyong kahit nasa harapan mo na ang isang bagay ay hindi mo pa makita ang halaga.” Napangiwi naman ako. May pinagdadanan din ba ang babaeng ito? Sa ganda ba naman niyang ito ay imposibleng may lalaking nanakit sa kanya. Baka siya pa nga ang magpaiyak ng maraming lalaki eh.

biglang nag-pantig ang pandinig ko at tiningnan siya ng masama. "Pagod ka? Well Eugene, pagod rin ako. Hindi ikaw ang naghintay sa wala! Hindi Ikaw ang paulit-ulit na nagpaliwanag sa mga bata kung bakit wala ka pa, na bakit hindi ka nakapunta. Sana hindi ka na nagsabi na pupuntahan mo kami, kung wala ka naman' palang balak." nanggigil kong sumbat sakaniya.

sabi niya. Gusto ko sanang sumagot at sabihin na proud ako sa amoy ng semento at pawis dahil patunay ito ng pagiging hard working ko, pero alam kong wala akong mapapala kung makikipag-talo pa ako sa kaniya sa telepono. "Fine. I will be there." "Good. Don't be late," huling bilin niya bago tuluyang pinatay ang tawag nang hindi man lang nagpaalam.

Ganito siya kababa? Hindi ko sinasadyang ma-steady ang hawak ko sa phone. Tahimik lang. Walang flash. Walang tunog. Hindi ko ini-zoom. Hindi ko kailangang gawin ’yon. Malinaw na sapat ang kuha. Sapat para malaman kung sino siya. Sapat para malaman kung nasaan siya. Sapat para malaman na hindi ito aksidente. Click.

Bakit hindi ka na tumatawag? Kinuha niya ang phone niya. Binuksan ang chat. Wala. Walang message. Walang update. Parang bula na nawala lang bigla. Narealize ni Zan... hindi lang dahil magaling ito o maganda ang katawan.