Nakaka Pressure In Tagalog Novels & Stories

sigaw nila dahil sa kilig. " I give up" saad ko habang nakataas ang dalawang kamay nakakapagod makipagtalo sa kanya. F-A-S-T- F-O-R-W-A-R-D "Huwag ka ngang sumimagot diyan nakakawala ka ng gana"

Weird. I don't know what to say. Natameme ata ako. Hindi Ako 'to. Napaiwas ako ng tingin at humigop ng kape, just to release the tension that I felt. * * *

nakangiti kong wika "Walang ano man. Isa pa, hindi na din naman ako sanay na malayo ka sa akin. At siguro, kung hindi mo ako isinama, uuwi nalang ako sa probensya at doon ko na lang hihintayin ang huling sandali ng buhay ko." nakangiti niyang wika Kaagad din naman akong napakalas sa pagkakayakap sa kanya "Ano ka ba? Ano po ba iyang sinasabi ninyo? Mabubuhay pa po kayo ng matagal at magsasama pa po tayo matagal, Manang." nakangiti kong wika

“Magsama tayo sa mga pagsubok. Kaya tayo nandito para sa isa’t isa, di ba?” Nakatitig si Nikolo sa kanya. “Oo, tama ka. I’m sorry, Abigail. Ang daming pressure, at naiipon ang lahat. Hindi ko nais na madamay ka sa sitwasyon ko.” Bumagsak ang kanyang ulo, na tila nabawasan ang bigat sa kanyang balikat. “Salamat sa pag-intindi. Sana hindi mo isipin na pinapabayaan kita,” dagdag niya.

Malakas na sinampal ng kuya niya si Nica sa mukha. Napakalakas ng sampal na iyon, kaya napabagsak si Nica sa sahig. Eksaktong bumagsak siya sa paanan ni Noah. Hilo at lito, nakita ni Nica si Noah, hinawkaan ang laylayan ng pantalon nito at pilit na tumayo habang umiiyak nang kaawa-awa, “Noah… Noah… ang intensyon ko lang ay mabuti, natatakot akong hindi maintindihan ni gatha, kaya gusto ko siyang ipakilala sa ilang mga kaibigan..”

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion

"Akala ko naghire sila ng bago?" "Hindi kinaya ang pressure, umalis," natatawang sagot niya. "Hindi kinaya 'yong dami ng tao." Bumaling ako ng tingin sa kanya. "Eh ikaw, Via? Nagpapahinga ka naman siguro?"

Hakuna Miran’s Point of View. "Mareng Nella, wala talaga. As in zero, zero as in itlog." Ishinape ko pa sa bilog ang kamay ko dahilan para matawa siya at akbayan ako dahil hamak na mas matangkad siya sa akin.

“What the f*ck?! Bakit mo ginawa ‘yon?!” “G*go ka kasi! Ang hirap mong paintindihin.” “Anong bang mahirap sa sinasabi kong hindi ko kilala ang babaing tinutukoy mo? Wala akong maalala na may nakilala akong Fana. Wala akong maalala na may nobya akong bampira. T*ngina! Bampira? Kahit na sinong makarinig ng kwento mo ay hindi maniniwala sa’yo.”