Nakaka Pressure In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Nabawasan ang bigat ng stress at pressure napalitan ito ng kakaibang gaan ng pakiramdam isang sandaling pahinga sa gitna ng unos na kakaharapin nila maya maya lang. “You know,” dagdag ni Niko at bahagyang hininaan ang boses, “if anyone asks how we pulled this off so smoothly, I’m saying it was because of you.” Napasinghap siya. “Sinungaling. Sasabihin mong operations ang dahilan.” “Hey, operations only work if finance keeps the ship afloat.” Sa pagkakataong iyon ay muling tumingin si Marnella kay Niko at nakataas ang isang kilay. “Careful, Niko. Compliments don’t suit you.”

“That’s your explanation?” “It was supposed to be controlled,” dagdag niya. “Pressure tactic. Nothing more.” Parang may sumabog sa tenga ko. “Pressure tactic?” tanong ko. “What does that even mean?” Tahimik siya. “At anong klaseng pressure tactic ang nauuwi sa kamatayan?” sigaw ko. “Ave—” “No!” putol ko. “Ave. Ave. Stop calling me, just explain everything!” Tumingin ako kay Dad.

May audition bang nagaganap? Kahit na ganon ang sitwasyon ay nagtuloy-tuloy pa rin ako sa paglakad papunta roon. Hindi pa man ako nakakapasok sa loob ay parang problemado na ako. Hindi ko kasi alam kung paano ako makakapasok, makikipagsiksikan ba ako? Dapar yata tinawagan ko muna si Manong Driver e. "Umayos kayo ng linya at huwag kayong maingay," sabi nung kung sino man, hindi ko na tiningnan kung sino 'yon.

Nasa ganoon akong pag iisip ng biglang tumikhim ito kaya nabaling ang tingin ko dito. "Don't pressure yourself, I will explain soon..." ika nito na lalong kinakunot ng noo ko. "What do you mean by that? Wala akong maalala as in baka naman pinagsamantalahan mo ako knowing you," masungit kong pahayag dito.

Napa tingala kaagad si Nikko sa kanya. "A-Ano ba talaga t-tayo Nikko?" pumiyok ang boses niya, "Ano ba talaga ang meroon sa ating dalawa, ha? " hindi na napigilan ni Yena ang kaniyang luha na tumulo habang naka tingin sa mga mata ni Nikko. Napa tayo kaagad ang binata. Medyo natumba pa ito dahil sa namamagang tuhod. "C-Cake... Ano ba'ng pinagsasabi mo? M-May nasabi ba akong masama?" halata sa boses ng binata na naguguluhan rin ito sa lahat ng nangyayari.

Nakaka antok, nakakapanghina, nakakaubos ng lakas. I'm always willing to take a risk for him. This man already got me, and I can no longer do anything about it. I feel bad about his past, but he can't just stay there. I want to help him, I want to remove the fear inside of him, he can't be like this forever... Just by looking at him right now, I can see the burden in his eyes, yung hirap... yung bigat, kahit hindi siya umiiyak. Dame isn't fond of expressing his feelings by words, kahit ilang buwan ko pa lang siya nakakausap nang ganito ay napansin ko na agad iyon sa kanya, he can hide it in his eyes pero minsan ay lumalabas at lumalabas pa rin ang mga ekspresyon doon na kahit anong gawin niy

saad nito na may ngisi sa labi na animo’y isang demonyo na tuwang-tuwa at proud sa kanyang ginawa. Nanlaki ang mga mat ani Doña Divina sa kanyang narinig. “Paanong—” Hindi natapos ni Doña Divina ang kanyang sasabihin sa labis na pagkabigla sa kanyang nalaman na halos hindi siya makapaniwala na ang may kagagawan ng kanyang kalungkutan, pangungulila at pagkamatay ng kanyang anak at apo ay ang kanyang mga kapatid.

So tinitignan niya ako? The following page was, Bruno Mars? Napangiti ako na naaalala niya din ‘yung sinigaw kong yon. I laughed softly and read the caption: You are beautiful. Not In looks. Not in what other people say. But just the way you are. Shit! Please, magpapakababae lang ako ngayon ha? Puwedeng tumili sa kilig?! Oh my gosh!

kumento ni Megumi. "Actually, sabi niya hindi naman daw ganun kalaki yung problema ng business nyo. Napressure lang daw siya kasi biglaan pero ok lang naman daw siya" sagot ko saka pilit na ngumiti. Hindi ko alam kung sinong pinapaniwala ko. Si Megumi ba o ang sarili ko? Dahil nakukutuban kong hindi iyon ang dahilan.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"