Novel & Cerita Nana Characters

Nailing kong bulong “ I'm sorry po mommy ” baling Naman ng Bata dito at humingi ng tawad. “ don't called her mommy! called her Yaya Kasi siya Ang bago mo'ng magiging yaya lucas” pag-suway ko Naman dito dahil Hindi niya talaga tinigilan na tawaging mommy si mira Mira pov__ Iwan ko Ngayon kung hiya ba'to or kilig? paano ba naman? accidente ko'ng nahawakan junjun niya.

Nakakabitin nga lang dahil walang ending. Kasalukuyang binabagtas ni Yana ang daan patungo sa kanyang maliit na apartment, ngunit laking gulat n'ya nang may makita s'yang isang batang lalaki. Tantiya niya'y nasa tatlong taong gulang ang naturang bata. Dali-dali s'yang umibis mula sa kanyang kotse at nilapitan ang bata.

Pumasok si Madam Lopez kasama si Nannan. "Danica!" Agad na lumapit si Nannan. Sampung taong gulang pa lang si Nannan pero halos 1.6 metro na ang taas nito. Maganda ito, may hugis-itlog na mukha, nakapusod ang buhok, at napakakisig tingnan. "Ate Nannan!" Talagang ang pakikipaglaro kay Nannan ang ipinunta ni Danica.

Pero hindi ko pwedeng magpadalos dalos ng walang pruweba dahil ayoko magkagulo pa, ayaw ko din umasa at paasahin ang kaibigan ko na buhay pa si Hailey dahil may tendency din na nagkakamali lang ako sa nakita ko. "Vaugh, napapansin ko kanina ka pa hindi mapakali diyan. May problema ba iho?" tanong ni Nana, isa siya sa matagal na nasisilbi sa pamilya namin. Siya ay tinuturing kung pangalawang ina. "May iniisip lang po ako nay," sagot ko naman dito at umupo habang hawak hawak ko ang baso na may laman na alak.

"IKAW?" "Yes! I asked, Nana, to do it." mahina kong wika ngunit alam kong umabot ito sa pandinig ni Solomon. "What!" bulalas nito. "Why?" "Because, I love, Aekim, so much. And Nana knew it. Isang Fairy ang tingin ko kay Nana at bawat hiling ko sa kaniya ay ginagawa niya. Bawat iyak ko sa kaniya hinihilom niya. At sa tuwing nagagalit ako ay nagagalit din siya." mahabang wika ko. "She's my Grandma Fairy. At kailanman ay hindi ko siya ipagpalit at kalimutan. She's always my favorite, Lola, Fairy, listener and mentor. She's my real life hero." dugtong ko pa at nagsimula nang mag-tubig ang aking mga mata.

Hinila ko siya palapit at hinalikan nang malalim. Nakakainis ang lahat ng mga lalaki habang tumatawa si Nana. Inilapit ko ang aking mga labi sa mga tainga ni Savannah. "Huwag kang masanay. Maglalagay ako ng isa pang sanggol doon mamayang gabi," bulong ko. Napasinghap siya sa tuwa sa gulat. "Babae kaya ngayon?" hingal niyang sabi. "Tatlong lalaki at tatlong lalaking aso—umaapaw ang testosterone namin ni Nana."

Napatakip naman ng bibig si Seren ng mapansing may tensyong nangyayari. "Who are they Anna?" Sabi ulit ni Seren na nakatingin parin sa mga ito, gusto ko nang lumubog sa kinatatayuan ko sa sobrang hiya. Napahawak ako kay Seren dahil hindi ko alam ang gagawin.

“Naku! Huwag na po. Bababa na lang ako.” Ngumiti ang matanda. “Wala pong problema, Ma'am. Ako nga pala si Nana Nena. Kung sa baba po kayo kakain, nakahain na rin po,” imporma nito. Tumango siya. “Salamat po, Nana Nena. Maglilinis lang po ako ng katawan at susunod na ako.” Tumayo na siya at namili ng isusuot. “Siya nga ho pala, Katie na lang po itawag nyo sa akin,” aniya sa matandang hindi pa rin umaalis.

Hindi ko nga alam kung nag-usap sila tungkol sa schedule kasi napaka-synchronize. Sinalubong kami nila Mila, Nova, at Ana sa entrada ng yate. Natawa ako sa suot nila dahil ang cu-cute. Ana’s costume is Victoria of the Corpse Bride, Mila naman ay fairy—ayaw niya daw kasing panget tignan, while Nova’s costume is Tinkerbell.

Here we go again. Then Nana walked over to the neatly organized rows of uniforms, selecting a white and gold uniform. “Every piece of clothing here, including your uniform, is imbued with magic. It will adjust to your size, ensuring a perfect fit,” she explained. “Your mother prepared everything in advance, knowing how excited you’d be.”