Hachi/nana Novels & Stories

Parang hindi siya iyong tipo ng tao na uunahin ang iba kaysa ang sarili niya. We sat. Or rather, tried to. Dia kept brushing her hand against my arm. Blaster watched her like she was a car crash. “Blaster,” Nana said warmly, “...have some tea. It will help calm your inner chaos.” “Thank you, Nana,” he grinned. “Though I fear no tea can cleanse me of her perfume.” Dia flipped her hair and pouted. “You’re so mean to me.” “Only because I can’t afford therapy,” Blaster smiled.

HERA’S POV ​I was holding a glass of champagne while looking at the city lights from my penthouse balcony. Hindi mawala sa isip ko ang mukha ni Nazzer at ang mukha ng anak ko. Magkamukhang-magkamukha sila. The sharp jawline, the deep-set eyes, it was like looking at a smaller version of that arrogant man I met tonight. ​Sumimsim ako ng alak bago tiningnan ang phone ko kung saan nandoon pa rin ang text ni Nazzer.

“I can give my son all the best things in this world. But I want him to grow normal just like any other kid.” “I won’t argue anymore.” Habang abala si Chiara sa paglingkis kay Caio. Panay naman ang salita ni Nena sa loob ng banyo ang pinaliliguan si Wushi. “That woman looks like a debil,” bulong ni Nena. Tiningnan nito si Wushi at kinausap. “Your Aunt Chiara is pretty, ‘no?” Tumango si Wushi. “Yes, still I prefer Nanay ‘coz we’re look alike.”

Agad naman na nitong binuhat si Harley ar Lylia habang ako naman ay si Nana ang binuhat ko at tumungo na nga kami doon sa kanyang theater upang manood na. "Ano gusto panoorin ng mga baby ko?" tanong naman ni Vexana sa mga ito. Pero sa akin naman naka tingin. Gaga talaga ito. Alam ko naman ako ang unang una nitong baby talaga e. Pero may mga baby na kami nito kaya di na niya ako pwede tawagin na baby lalo na kapag kaharap namin ang mga bata. "Yung despicable me po Mama " sagot ni Nana dito

“Okay a jar of cookies it is.” Natawa na lamang ako sa kanyang naging reaksiyon. She grew up bubbly and cheerful. At the age of five she already excelled in school. She’s already in grade one. Mabilis siyang matuto at makaintindi kaya accelerated na siya from kindergarten to grade one. Hindi na ako nagtaka, at the age of one maraming salita na siya nasasabi kahit medyo bulol, nakakatayo na ng tuwid at nakakalad. When she was two, she can read and write. Imbes na cartoon o nursery theme ang pinapanood, mas mature sa kanyang edad o animal channel lagi ang pinipiling panoorin kaya siguro mahilig din siya ngayon sa hayop pero hindi pwede dahil allergic siya doon. Marami siyang mabilis na natutun

Aalis na po kami," masayang tugon ni Nana. Nang marinig iyon ay dali-daling hinila ni Hatice ang kaibigan palabas ng silid. "Hatice! What the. Bakit ka nanghihila?" nakakunot noong tanong ni Nana. Hatice sighed at agad siyang binitawan pagkalabas nila ng building. "Gutom na kasi ako. Tara na," palusot niya. Nanliit ang mga mata ni Nana habang nakatitig sa kanya. Tinikom ni Hatice ang bibig at umiwas ng tingin.

sambit ni Bon at binigyan ako ng simpleng ngiti. Dahil nag-aalala pa rin ako sa kalagayan ni Jack ay hindi ko magawang suklian ito. Bagkus ay tumango na lamang ako. Kinausap ko si Nana, isang 94 years old na babaeng sa pagkakaobserba ko ay ang lider ng tribo. "Anak mo ba talaga ang lalaking iyon?" tanong nito sa akin. Napahinto ako ng bahagya at nag-isip. Hindi naman siguro nila kami nakita ni Jack kagabi? Tinaya ko ang kapalaran naming mag-ina at sumagot ng tapat.

Nakahiga na din sila ate Anne at ate Ariana. "Maglalaba ba kayo bukas?" Sabi ni ate Anne. "Hindi te, sasama ako sayo bukas" tumango lang ito at hindi na nagsalita. "Saan si kuya Angelo te?" Tanong ko. "Sa asawa nya bati na ulit sila" si ate Ariana ang sumagot. Hindi nalang ako sumagot. Ano pa bang bago? Laging nag aaway, magbabati din naman. Buti nga at para bawas sa palalamunin. "

Medyo maaga pa naman pero hilig ko na rin kasi ang dumaan sa ground at tumambay. “Hi Laarni,” bati ni Nikita na isang Japanese pero dito na sa Vegas lumaki at nagkaisip. Magkasundo kami pati na rin ang isa pa naming kaibigan na si Nate. “Hi,” bati ko rin. Kukunin ko sana ang aking phone para tingnan kung nabasa na ni Channing ang chat ko ngunit naantala dahil sa pagdating niya. “Why are you early?”

Pagkatapos nilang kumain ay agad kaming pumunta sa hapag upang ligpitin ang pinagkainan ng magkapatid. "Nanny Aianna. Follow me upstairs, I'll give you something." Nakangiting ani Alexander. Agad na nagpalakpakan ang tainga ko dahil sa pagtawag niya sa akin na Nanny dahilan para nakangiti akong sumunod sa kaniya. Naka lock ang pinto, dahilan para hindi agad 'yon mabuksan ni Alexander. "It's happening again. Can you push the door instead? Itulak mo ng malakas. Sira na kasi 'yong doorknob." Kamot ulong ani Alexander.