Napasigaw Sa Sarap Novels & Stories

Pumasok si Grace ng nakangiti, masayang naglalakad habang hawak ang cellphone. Agad niyang tinawag ang bilas. “Grace!” Nang marinig na may tumawag sa pangalan nito ay mabilis na lumingon ito sa kanya. Lumapit. “Tapos ka na ba maglinis ng mga pinagkainan? Ang bilis mo naman ata,” biro ni Grace.

pagsisimula nang aming usapan "Ahhmm yes by the way nagustuhan mo ba yung luto ko i only made it for you"saad nito "Yes masarap sa susunod sasama ko dito yung mga kaybigan ko" saad ko "Sige free na food nyo tuwing kakain kayo dito" saad nito "Wag naman ganon baka malugi ka" saad ko agad naman itong tumawa "No it's ok treat ko na yon sayo" saad nito kaagad naman akong napa ngiti

“Uhh, ahh haa!” Mahigpit akong napahawak sa counter at napaangat ang mukha nang padulasin niya ang hinlalaki mula sa kuntîl ko pababa sa butas ng pagkababàe ko saka niya hinagod nang hinagod. Bumigat ang paghinga ko, panay singhap sa sarap at kiliting dulot no'n. “Aah hhaa!” napapaliyad na daing ko. “Kapitan, a-ang sarap niyan.”

Napalunok na naman ako sa pagkagulat saka ako nagpalipat lipat ng tingin sa kanilang dalawa. Sino nga ba ang mas masarap? Kung sa t***d, natikman, nakain at nalasap ko na ang manamis-tamis na katas ni Padre Tiago, pero kay Padre Isagani hindi pa. Pero hindi ibig sabihin na hindi masarap iyon. Kaya't hindi ko masasagot.

saka mas binilisan pa ang pag lakad para maabutan namin ang mga kasama. --- “Kabagan na lang kase mas masarap, sa boulevard tayo” pinag aawayan nila kung saan kami kakain, naikuwento ni Sofi na kadadating lang namin last week galing sa New York, wala pa kaming napupuntahang lugar dito at kahit pag kakainan ay wala kaming alam. Trabaho at aral lang kase ang pakay namin dito. “Samgyupsalan tayo bukas ano g? Dun malapit sa McDo” ani ng isang kulay violet ang mata. “Sige, cabagan muna ngayon” nag agree naman ang isa. Nag sawa na din akong katavbi ang kambal kaya humiwalay na ako sa kanila.

"Are you asking me that para marinig na sabihin kong mas masarap ang sa 'yo?" Kaagad na nanlaki ang mga mata ni Hope at mas humaba pa ang nguso. "Oh my gosh! You're so mean, honey." Natawa si Isaac at napailing-iling. "I love your cupcakes, Hope. Walang nang tatalo pa sa mga gawa mo kahit pa makatapat mo ang best pastry chef sa buong mundo." Natawa na rin si Hope. "You're being exaggerated, you know that?"

saka mas binilisan pa ang pag lakad para maabutan namin ang mga kasama. --- “Kabagan na lang kase mas masarap, sa boulevard tayo” pinag aawayan nila kung saan kami kakain, naikuwento ni Sofi na kadadating lang namin last week galing sa New York, wala pa kaming napupuntahang lugar dito at kahit pag kakainan ay wala kaming alam. Trabaho at aral lang kase ang pakay namin dito. “Samgyupsalan tayo bukas ano g? Dun malapit sa McDo” ani ng isang kulay violet ang mata. “Sige, cabagan muna ngayon” nag agree naman ang isa. Nag sawa na din akong katavbi ang kambal kaya humiwalay na ako sa kanila.

Napabuga ito ng malalim na hininga. Nang hindi na ito nakatiis ay marahas cyang inalis sa harapan nito at tinulak pahiga. "ohhh.. baby you're so bad... napakasaarap ng bibig mo pero mas gusto kong ipasok ito sa loob mo at ibuhos ang lahat ng tam*d ko sayo."

halos isa isang sigaw ng mga ito. " Kumusta kayo? nagbehave ba kayong lahat habang wala ako?" " Opo ate" nagchourus pa ito sa pagsagot. " Very good! Oh siya, eto ang pasalubong ko sainyo. Galing yan sa Davao at masasarap ang mga iyan" " Woow! Salamat ate, gusto ko to" isa isang sagot ng mga bata habang excited sa tig iisang supot na binigay ng dalaga.

bago "O-opo...pero parang hmmm hindi po masarap " Napakunot noo SYA..bago tiningnan Yung niluto ko na nasa kawali parin hanggang Ngayon... "It's nice...and I'm sure its delicious too..I'm so excited for dinner" Nanlaki Yung mata ko ..hindi ba muna titikman ni Lola . Pano Kung ..Pano Kung hindi masarap .... pakiramdam ko kasi...hindi talaga.....