Nardong Putik Mga Nobela at Kwento

Alanganin pa itong ngumiti at napakamot sa batok niya. My mind got curious. Akala ko puro akyat buko lang ang trabaho sa ganitong farm. "Sige! Anong oras ba?" Ngumiti ako at tinutok lamang kay Nardo ang tingin ko. Mas mabuting lalaki pa yata si Nardo kaysa sa Amo. Sa Amo nilang alam ng may kasamang dilag sa bahay, nagagawa pang lumipat sa kabilang dilag!

Lumingon ako sa paligid habang papalapit sa kanya, halos malagutan ako ng hininga. “Hi... Ninong,” nanginginig ang boses kong bati, habang tinititigan ko siya. Parehong-pareho pa rin siya gaya ng huling pagkikita namin. Oval face, matalim na jawline, matangos na ilong, makinis at sun-kissed na balat, at maayos na balbas. Yung buhok niyang mahaba hanggang baba, neatly brushed pabalik pero may ilang strands na pabagsak sa noo niya.

“So?” “Ahmm... Nagluto kasi ako ng adobo para maibigay ko sa mga kapitbahay natin, sa inyo rin. Ito, oh,” paliwanag ko saka inabot sa kanila ang huli kong pinack. Inilayo niya ang sarili sa inaabot ko. The gay sitting next to her immediately shouted a name. “Nidora!” Agad namang lumabas ang unipormadong katulong nila na may kalakihan din. “Yes, ser!”

"S-stop holding me there" Nauutal Kong sambit dahil nakaka kiliti talaga, napahinga Naman Ako Ng maluwag Ng binitawan niya iyon. Nang tuluyan na kaming Maka pasok sa bulwagan ay binati kami ng mga katulong nilang naka hanay. Lahat sila ay yumuko nong kami ay lumalampas sa kanila. Ganito ba ka yaman Ang pamilyang Black? "Don't be nervous"

Si Andeng Bigla kong naramdaman ang pagtaas ng aking katawan .Alam ko ,Ama iyon ni Andeng .Bago muling maubos ang lakas ko ay muli kong nakita ang aking mga magulang. Walang ngiti sa kanilang labi .Walang saya sa kanilang mukha.Tanging balot lang sila sa pulang likido ,na tinatawag na dugo. "Ama sila Tita Rosa pa at Tito Arman -"

Kasama ko. Magkita tayo bukas. Eros Paulit-ulit niyang binasa ang note. Hindi niya alam kung iiyak ba siya o matatawa. Ang lalaking ito, ang lalaking dapat ay walang paki sa kanya ay nag-ayos ng lahat. Nagpadala ng pera na wala siyang balak galawin, nagpadala ng gown, at inanyayahan siyang makilala ang pamilya nito.

Galit na sinundan ito ng tingin ng asawa na hindi naniniwala na mapapakinabangan ang ama ni Natalia na walang ginawa kundi ang humuthot ng pera. Natutuwang umakbay dito si Nando ng magkita sila. “Kamusta na? Ang tagal mo kanina pa ako nagugutom. Kumain muna tayo. Matagal-tagal din ako walang natikman na masarap na pagkain sa loob!” Inalis ni Vic ang braso nito, naghagis ito ng pera rito. “Alam mong hindi kita susunduin ng walang kapalit. Kailangan ko ang tulong mo.”

Babangon sana ako kaso nakatali ang dalawang kamay at paa ko. "Mga hayop kayo, kalagan niyo ako." malakas na sigaw ko kaso mukhang bingi naman sila at baka maputukan pa sila ng mga amo nitong baliw. Nang bumukas ang pintuan mukha ng Nardo ang aking nasilyan na may dalang pagkain. Pagkalapag pa lang nito ng plato. "Kumain ka na kung ayaw mong samain ka sa akin." banta nito.

putol nito. Ngumiti ako at tiningnan ko ito. “You are the happiest thing that ever happened to me, you are the most right among all my wrong decisions. Thank you for not leaving me, especially through everything that happened. I won’t make this long because no words can match the joy I feel.” putol nito, naramdaman ko ang pag pisil nito sa kamay ko.

At si Rafael… Nandoon. Masaya. Kontento. Parang nanalo. “Sa wakas.” Hindi niya makalimutan ang ngiti nito. Isang ngiting puno ng tagumpay. At panghahamak. “Hindi ka karapat-dapat.” Paulit-ulit. Hanggang sa maniwala siya. Hanggang sa magbago siya. Hanggang sa maging… Ibang tao. Muling bumalik si Eli sa kasalukuyan.