Novel & Cerita Naruto And Pain

He is even starting to kiss my hollow of my ear and neck to help me forget the pain. He was successful. It's painful but he manage to divert my attention to his words. He kept whispering sweet nothings and he started to move in and out. Even though his words are distracting me, I can still feel the pain and now I can tolerate it. Unlike earlier that all my attention is on the pain I felt. Napakagat labi na lang ako. His speed went fast and I wonder of I will still feel orgasm with this painful feeling but odd, I still had my release kahit sobrang sakit.

“That’s why don’t scream. Naka locked ang pinto.” I don’t know how to not scream when he’s hardly thrusting me from behind. Nakayuko ako, nakakapit sa aking mesa habang siya ay umuulos mula sa aking likuran. Nakakapit siya sa aking baywang upang gabayan ang aking katawan sa pagsalubong sa kaniyang bawat pagpasok. “Uhmmm.” Kagat-kagat ko ang aking ibabang labi upang pigilan ang pagsigaw.

Nang matapos sa paghugas ay binalot niya ang kaniyang likod ng makapal na tela upang maibsan ang pagdurugo. "Sobrang sakit..." Tahimik niyang sambit habang pinupunasan ang luhang namumuo sa kaniyang mga mata. Segundo lamang ang lumipas hanggang sa siya'y tahimik na natulala at hindi na niya mapigilan ang humagulhol. Muli niyang binuksan ang gripo at sinabayan ang ingay nito. "Ang sakit!" Umiyak siya nang umiyak hanggang sa mapagod na ang kaniyang mga mata at ang tanging magagawa na lamang niya ay ang yakapin ang sarili at matulala sa lungkot.

Sana 'yong oras na 'yon binigay ko rin sa kaniya. Pagsapit ng ala una, napagpasyahan na namin umuwing tatlo. Pagka-uwi ko, pinagbuksan naman ako ng pinto ni Niccolo. Sabi ko sa kaniya nagkaroon lang ng emergency sa bahay kaya umalis ako ng walang pasabi. Pagpasok ko sa kwarto, ibinagsak ko ang aking sarili sa kama. Hindi ko na inabala pang buksan ang ilaw dahil sa mga oras na ito, kadiliman ang gusto kong magpaginhawa sa akin. Sinubukan ko rin kumalma habang nanonood ng Naruto Shippuden kaso sumakto sa episode 133. Ito pa 'yong parte na pinaka malungkot para sa akin. Ngayon alam ko na ang naramdaman ni naruto, kung gaano pala kasakit mawalan ng mahal sa buhay na nakasama mo ng matagal tapos

"You're finally awake—" Ang binabalak niya sana na ngiti ay hindi na niya naituloy ng magmulat ito at nakita niya ang kulay pula nitong mga mata. Napaigik si Nina ng mas humigpit ang hawak nito sa kaniyang braso. "D-Draco, you're hurting me." Hindi na niya alam ang gagawin pero hindi naman niya maiiwas ang mga mata dito. He's growling in pain and his eyes convey no emotion at all, it looks lifeless. He looks murderous and deadly.

Medyo kumikirot na lalo inayos ko ang sarili ko sa pagkakahiga, medyo sumasakit kaya tinawag ni Jiro yung nurse. Para akong mamamatay sa sakit ang hapdi, may pain killer na tinurok saken siguro kaya hindi ko na ulit maramdaman ang sugat ko. “Magpalakas ka, magpagaling.” Tumango lamang ako para sagutin siya, inasikaso ako ni Jiro, siya ang nagsusubo sa akin para makakain, hindi ko kase maigalaw masyado ang sarili ko at yung kabilang kamay ko may swero pa.

sabi niya saka muling gumalaw. Napangiwi ako ng sumakit lalo iyon. Napahawak ako ng mahigpit sa kanyang balikat. The pain intensified even more when he pushes in! Pakiramdam ko nilipad ang aking kaluluwa sa kabilang planeta. Hindi ko akalain na ganito pala katindi ang sakit. Parang tinarakan ako ng samurai sa gitna. Buset, subrang sakit! He loudly groaned when reach the boundaries. Ilang minuto siyang nagpahinga muna matapos niyang ipasok lahat. Hinanap niya ang aking mga mata at mariin na tinitigan. I stared back.

I never imagine myself arousing seeing my submissive in pain at nahihirapan dahil sa akin. Siguro tama ito ng gamot na iyon. Buhay na buhay parin ang laman loob ko, ang lakas-lakas at parang hindi pa ako nilabasan. Agad kong hinila palapit sa kin si Nestor patalikod at pinatuwad. Nang makita ko ang pinkish nitong butas ay para akong asong naulol sa sarap nang nakikita ko. Kaya walang sabi-sabi ko itong sinunggaban at ni-rim.

He missed it all. Napangiti siya habang inaalala, tumingala pa habang patuloy sila sa pagpapahirap sa kanya kasabay nang pag-mulat buhat ng naluluha niya nang mga mata and he didn't pay much attention to the pain they inflicted on his body.

Intense pain washed over him instantly, screaming as soon as he was able too. He closed his eyes as he wait out for the pain to pass. Walang tutulong sa kanya. He needs to calm himself before he can help himself up. Subalit ilang sandali lang, naramdaman ni Nick ang pamilyar na paghaplos sa kanyang pisngi. Hindi alam ng binata kung namamalikmata lang siya o nag-iilusyon, dahil nang magmulat siya, nag-aalalang mukha ni Diana ang kanyang nakita.