Naruto Quotes About Pain นิยาย & เรื่องราว

Napakurap ako ng kunin ni Lola ang kamay kong mahigpit na nakahawak sa barandilya "I know nasaktan ka niya, but pain is part of life Yanna...Oo takot tayong masaktan,lahat tayo ayaw nating masaktan,.. pero hindi tayo matutoto kung hindi tayo masasaktan" "Hindi tayo magiging matatag kung walang bagay na magpapatatag sa'tin....And pain..pain can make us stronger..yah it's hard to get up but once we're back on our track again, we will be a better and stronger person than once we are" "Hija..you need to understand that..pain is a lesson" "L-lola?" "hindi ko sinasabing sangayon ako sa ginawa niyang pananakit sayo..all I trying to say is.... forgive"

nag-aalalang turan ng kanyang kuya Dane sa likod niya. "How can I be okay? can't you see I am in deep pain?," turan niya. "Same with mine but I am beginning to love it, every pain there's a feeling of pleasure! Hindi magtatagal ay masasanay ka na rin!," anas pa ng kuya Dane niya.

"Feel the pain, apo... it's fine. Umiyak ka, you don't have to show us you're strong, matagal na naming alam iyon. This time, sarili mo naman muna. Magpakatotoo ka sa sarili mo, let yourself feel the pain and cry about it... nandito lang si lolo..." Napayuko ako sa kanyang sinabi. I know that I am very hurt right now... pero alam ko rin sa sarili kong pinipigilan ko pa rin ito dahil ayaw kong kaawaan ako. Im still convincing myself that I am strong, that this won't shake me at all.. na kaya ko tong lagpasan ng mabilis. Maybe lolo is right... I am still restraining myself to feel emotions, to feel pain dahil iyon naman talaga ang nakasanayan ako. Ganoon nila ako pinalaki.

"But– you'll get hurt." "I know, pero hindi ko malalampasan ang sakit na yon kung hindi ko haharapin. Maybe, I lost myself for a moment so my brain choose to forget all those memories na nakasakit saakin, But I'm alright now, I need to face all those pain to grow."

Nakuha niya ang paa ko at bago ko pa marealize, nasa sahig na ako, nakadapa at ang braso ko naka-lock sa likod ko. "Aray! Ark! Masakit!" hiyaw ko habang pilit kumakawala. "Pain is a teacher, Trina," bulong niya malapit sa tenga ko. Ang bango niya na naman, bwisit! Sa ganitong posisyon pa talaga? "If this was an enemy, your arm would be snapped by now. What do you do?" "Isasawsaw ko ang mukha niya sa putik!" sigaw ko at gamit ang libreng kamay, kumuha ako ng dakot na lupa at pilit na isinaboy sa mukha niya.

“Aries, you’re hurting yourself!” “I can’t feel the pain... I want to feel the pain.” Pagkatapos niyang sabihin iyon ay tumawa ito na para bang pinagkakatuwaan pa ang ginagawa. He’s really drunk! He’s laughing but his eyes says it all. He is in pain. So much pain that he got used to it. “Ano ba! Itigil mo nga ‘yan. Bakit ka ba naglasing?” Nagtagumpay rin ako sa pagkuha ng bubog saka inilagay ‘yon sa gilid ng lababo.

sambit nito sa akin, saka mainam na pinagmamasdan ang mga nagliliparang paruparo sa himpapawid. “You just need to hurdle to make it through the end. Life is just like a wheel, sometimes youʼre in the top, but sometimes, youʼre in the bottom,” pagpapaliwanag ko. “Unfortunately, I donʼt typically believe on that quote. All my life, I didnʼt felt that I had been in the top. For me, I can definitely define that life is survival. You have to do something to survive in this complicated world. Even you have to do something bad that can harm a personʼs feeling,” pangangatuwiran nito sa akin, saka bumuga ng hangin. “I wish I didnʼt exist on this world. Even if I exist, I wish I have died back then. I

Sana 'yong oras na 'yon binigay ko rin sa kaniya. Pagsapit ng ala una, napagpasyahan na namin umuwing tatlo. Pagka-uwi ko, pinagbuksan naman ako ng pinto ni Niccolo. Sabi ko sa kaniya nagkaroon lang ng emergency sa bahay kaya umalis ako ng walang pasabi. Pagpasok ko sa kwarto, ibinagsak ko ang aking sarili sa kama. Hindi ko na inabala pang buksan ang ilaw dahil sa mga oras na ito, kadiliman ang gusto kong magpaginhawa sa akin. Sinubukan ko rin kumalma habang nanonood ng Naruto Shippuden kaso sumakto sa episode 133. Ito pa 'yong parte na pinaka malungkot para sa akin. Ngayon alam ko na ang naramdaman ni naruto, kung gaano pala kasakit mawalan ng mahal sa buhay na nakasama mo ng matagal tapos

At tuluyan na niyang hindi napigilan ang pagpatak ng isang butil ng luha mula sa kanyang mata na palihim niyang pinunasan gamit ang kanyang palad. 'Endure it, Tori. Just endure the pain...'

“Fuck! You’re hot! Ang taas ng lagnat mo. Sinasabi ko na nga ba at magkakasakit ka!” Nahimigan ko ang pagkataranta ng boses niya, ngunit hindi ako nakasagot ng unti-unti na akong mawalan ng malay. *** Love makes us vulnerable. George told me that love and pain are inseparable. Love will give you pain somewhere along the road. Some take it, and some would live to be hurt just to keep being hurt. And guess what? Hurting is fine. Those people who choose to run away from pain, I think, are as good as dead, and I don’t want to be like that. I still want to feel alive.