Novel & Cerita Nice Quotes For Teachers

Ngayon ang araw kung kailan siya magpe-perform as the new vocalist of Maze. Hanggang ngayon ay kinakabahan pa rin siya at pakiramdam niya ay may mangyayari na hindi maganda o inaasahan. Kitang-kita na marami ang manonood dahil sa mga nakalagay na stall sa gilid ng School ground. Puno rin ng mga dekorasyon at may nakapaskil na 'Happy Teacher's Day!'. Matatanaw ang mga estudyante na may mga hawak na sulat, bulaklak, tsokolate at iba pang pwedeng iregalo sa kanilang mga guro.

Tahimik akong nakikinig, sinusubukan ding buuin ang sagot ko sa isipan ko. "Akira Quezon?" Tawag ni Ma’am Castillo. "What are your thoughts?" Nagulat ako, pero agad kong inayos ang sarili ko. "Understanding human behavior is important for teachers because it helps us respond to the needs of our students," sagot ko nang may kumpiyansa. "When we understand their emotions and behavior, we can adjust our teaching methods to ensure they learn effectively. It also allows us to build stronger connections with them."

Napatawa si Beatrice at kinorek siya, "Ang tamang tawag diyan ay ‘pagpapala sa hindi inaasahang pagkakataon.’" "Oo na, oo na! Ikaw na ang award-winning teacher. Ako, P.E. teacher lang, paano kita matatalo. Pareho lang din naman ang ibig sabihin!" "Naku, kung ako ang guro mo sa English, siguradong maiinis ako sa’yo!"

–sabi naman ng Vice principal na s'yang nag emcee ng ceremony. Tumayo si Kenn at nagpunta sa stage. Pagtuntong niya'y huminga s'ya ng malalim, nag-umpisang magsalita. " This is it, 12-D. Ang araw na pinakahihintay nating lahat– pinapangarap na makagraduate. Ito na 'yon. Ang sarap pala tumungtong ng intablado, magmartcha sa araw ng graduation. Masaya na malungkot. Simula bukas hindi na namin masisilayan ang aming magulo na classroom, mag-start na kami ng panibagong yugto ng aming mga buhay. Malungkot kasi hindi na namin maririnig ang sermon ng nag- iisang wirdong teacher namin, na siyang nagbigay inspirasyon sa amin upang maging matagumpay sa hinahanap. Ms. Zhaine or JHAI. Kahit sino ka man,

“Kahit hindi pa ganoon katagal mula noong nagsimula kang magturo dito, malinaw na makikita ko na ang lahat ng ibang guro at mag‑aaral ay lubos na nagmamahal at gumagalang sa iyo. Napakaganda ng iyong pangalan at reputasyon sa loob ng pamantasan na ‘to!” Dahan‑dahang umiling nang bahagya si Theodore habang nakangiti rin, walang kahit katiting na pagmamalaki o pagyayabang sa kanyang kilos at itsura. Ang kanyang boses ay nanatiling malambot, mapagkumbaba, at puno ng paggalang habang siya ay sumasagot. "Thank you so much for your kind words… I’m simply doing what I should, and what is my duty as a teacher.” mahinahon niyang ipinaliwanag.

deretsyo kong sabi at tahimik na tumango ang guro. "Attorney... kung academics lang ang pag-uusapan, wala akong masasabi kay Janice." Napatingin ako sa kanya, naghihintay pa ng sunod niyang sasabihin. "She's one of my best students. Laging maayos ang grades. Hindi pala-absent. Maaga pumapasok. Magalang sa teachers. Hindi rin siya pasaway." Tahimik akong nakikinig habang nagsusulat sa maliit kong notebook.

Nagulat pa ako nang maabutan ko si Teacher Ann sa labas ng aking classroom. “Good morning Teacher Haya, ang saya natin ah,” bati niya sa akin. “Napapakanta lang masaya na agad yun?” “Ou kaya.” “Pinapraktis ko lang yung kakantahin ng mga estudyante ko mamaya,” alibi kong saad. “Ganyan talaga kapag inlababo denial pa more kahit obvious naman,” pabulong na saad ni Teacher Ann ngunit sinadya pa niya na iparinig sa akin.

wika ni Michelle saka niyakap siya ng napakahigpit. "Basta para sa mga taga-rito. I will bring joy and hope for everyone. Saludo din naman ako sa iyo teacher Michelle. You're the best," sagot niya saka niyakap pabalik ang kaibigan. Ganito sila ka close. Parang magkakapatid ang turingan sa isa't-isa. Suportado ng bawat isa ang pangarap ng bawat isa. Kahit na magkalayo at parehong busy ay hindi nila nakakalimutan na magkamustahan.

“Bakit mo naman hinahayaan na gan’onin ka nila? Nasampal ko na ‘yan sila kung ako sa ‘yo.” Lumingon siya sa akin at ngumiti nang mapait. “Hindi rin naman kasi ako na-iinsulto, e. Kaya lang nila ako sinasabihan na sipsip kasi wala silang respeto sa mga teachers namin. Tamad din ‘yon sila. Naiingit lang ‘yon. ‘Tsaka hindi rin naman akong bakla, and there’s nothing wrong about being gay.” Hindi pa rin ako kuntento sa sagot niya. “E ‘di sana sinumbong mo na lang sa teacher niyo o kaya sa principal,” sagot ko nang nakakunot ang noo. “H’wag mo silang hayaang gawin ‘yon sa ‘yo. Parang pinapapikita mo lang na wala silang ginagawang mali.”

Nakangiti na sila ngayon at niyakap nila ako. “Akala po namin hindi ka na pupunta,” sabi ng isa kong student. “Sorry po, mga anak ko. Late si teacher,” sabi ko sa kanila. “Okay lang po, ang mahalaga po ay nandito ka na po, masaya na po kami na nandito ka,” sabi nila sa akin. “Ako rin po, kaya galingan natin. Dapat galingan niyo sa pagsasayaw dahil may surprise si teacher para sa inyo,” nakangiti na sabi ko sa kanila.