Nice Quotes For Teachers Novels & Stories

Sinamaan ko siya nang tingin, “tumahimik ka na lang kung wala ka rin lang sasabihin na maganda.” Tumawa siya, iyan na naman ang makalaglag na panty na ngiti ay tawa pala. Improving ang environment, sa tuwing tatawa siya parang nag-slow motion ang paligid ko. Slow motion ang mga tao na parang biglang nanahimik pa nga sa akin pandinig at iyong tawa na lang ni Calvin ang naririnig ko. “Bagay sa ‘yo ang maging teacher, hindi nurse.” Sabi pa nito sa pagitan ng pagtawa niya.

"Good morning everyone, I called an emergency meeting in accordance to the upcoming intramurals this coming Monday. We encourage everyone to participate to the said activities" Yan ang panimula ni President. Habang nakikinig ako ay nag vibrate ang aking phone. From: unknown Hey sweet teacher, are you ok? Reply: Yes sir I'm fine. Please stop calling me sweet teacher. At tiningnan ko siya. Habang nagbabasa. From; unknown I love to call you that, because you're a sweet teacher. Reply: How can you say that I'm a sweet teacher? I'm not a chocolate, neither a sugar.

Kasi kaming mga teacher ay pangalawa na nilang magulang dito sa eskwelahan, iyon ang laging itinatatak sa’min ng mga profs namin kung sakaling magiging teacher talaga kami. “Thank you Ms. Rachel sana ikaw na lang po ang naging adviser namin baka matuwa pa po kami kasi sobrang husay niyo po,” Lyria said. I was flattered on that compliment, lahat ng mga naturuan ko ay ganoon ang compliment sa’kin. Nakakatuwa lang isipin na kahit mapaos ka kakasalita it was all worth it because may mga natutunan sila.

Ayaw niyang kapwa teacher ang makatuluyan niya dahil sobrang busy at baka wala na raw oras ang bawat isa sa trabaho. "Alam mo Sasha h'wag na. Baka sa akin mapunta ang atensyon ng mga ka-date niyo." Umikot ang mga mata niya. Sa ganda kong ito? Nakakabali ng leeg ang mukha ko—may make-up man o wala. Sa pagkakaalala ko last year nanalo ako bilang Most Charming Teacher of the year. Punong-puno kasi ng charm ang puso at mukha ko.

Kasalukuyan nang ipinamamahagi ng mga teachers sa mga batang estudyante ang mga bags at school supplies. "Mr. Monteverde, maraming salamat sa mga donations mong school supplies para sa mga estudyante namin dito. Masayang-masaya ang mga bata dahil sa mga munting handog mo para sa kanila," taus-pusong pasasalamat ng principal sa kaniya.

You'll excel like you always do. Na-miss ko kayong lahat, pero s'ympre most especially ikaw na teacher ko. Nakakamiss kasi 'yong pagtuturo mo, pati yung pagbibigay mo ng reviewer sa akin, o kaya naman 'yong pa-homework mo na mas malala pa kung ikukumpara mo sa mga teacher natin. Pero, uy, h'wag kang magalit! Joke lang naman 'yon.

sabi ko para maitago ang kabang nararamdaman ko. Sa palagay ko, hindi nga nila alam na birthday ko ngayon. Di bale na. Ang pagpapakatino nila sa pag-aaral ay sapat na para sa akin. As a teacher, this is the best gift na natanggap ko sa aking kaarawan. Pagkatapos ng quiz, nagcheck kaagad kami ng papel, at masaya naman ako sa mga nakuha nilang scores. Marami nga ang naka-perfect, samantalang 'yong iba naman ay naka-two mistakes lang.

Masayang ani ng teacher nila Jessy. "Naku hindi—" naputol ang iba niya pang nais sa sabihin sa teacher nang may biglang umakbay sa kaniya. Pagtingin niya ay si Terence iyon at ang lapad na ngiti sa labi. "Thank you po sa maayos na pagtuturo at guidance sa iyong mga estudyante, isa sa anak namin ang maraming natutunan at hindi rin nabu bully." Pasalamat ni Terence sa guro.

“Kasama kita ng apat na taon. Hindi ko alam kung ano ang iniisip mo, pero itinuturing na kitang parang sariling anak. Kaya kapag nakikita kitang ganito, ang sakit sa puso ko.” “Pero nakita mo kanina, di ba? Ang galing mo. Dapat kang magningning sa bagay na kaya mong gawin.” “Si Nick pumunta dito para mag-recruit ng mga talentado. Lahat ng magaling sa school natin nandoon na. Pero para sa akin, ikaw pa rin ang pinakamagaling. Naiintindihan mo ba ang ibig sabihin ni teacher?” Habang nagsasalita si Teacher Riza, namula ang mga mata niya.

“Grabe, mas interesado ka kasing tumingin sa mga nakapaskil sa mga bulletin boards kaysa sa mga taong dumadaan sa paligid mo. Yung kapag sinusundan kita ay wala kang kinakausap at kung makipag-usap ka man ay sa mga babaeng kaklase mo lang yata at lahat ay tungkol sa mga school activities and lessons lang. Nothing personal. No attachment. Basta ayaw mong pumasok sa mundo ng ibang tao at ayaw mo rin silang makapasok sa’yo. Dahil nga nagta-try akong batiin ka everyday at puro simangot o ini-ignore mo ako kaya ako tumigil. Pinagtaguan na lang kita dahil nahihiya at natatakot na akong magsalubong ang ating mga mata. Nakakatakot kasi ang ma mata mo. Parang bang laging galit ka sa lalaking kagaya k