Sa bawat kwentong tila may mga lalim at takot na nag-aantay, ang 'hindi siya' ay walang pinipiling kwento na punung-puno ng emosyon. Isa sa mga pangunahing tauhan dito ay si Kudo, na may kanya-kanyang mga pangarap at takot sa kanyang sarili. Ang kanyang paglalakbay ay hindi lamang tungkol sa kanyang pakikipagsapalaran para sa pag-ibig, kundi pati na rin sa kanyang sariling pagtanggap sa kanyang pagkatao. Makikita mo ang ating mga pangarap at pag-asa sa kanyang mga mata, na nagiging inspirasyon para sa mga kabataan na nahaharap sa parehong mga hamon. Bukod kay Kudo, mayroon ding mga karakter na bumuo ng kanyang kwento; si Kawai, na tila ang kanyang matalik na kaibigan na hindi kumukupas, ay nagdadala ng magandang balanse sa kwento. Ang hatid ni Kawai ay ang suporta at kaibigang hinahanap ni Kudo sa kanyang paglalakbay. Madalas kong naiisip kung paano ang kanilang ugnayan at mga karakter ay nagpapahayag ng mga nuwes ng buhay - puno ng tawanan, luha, at paghihirap.
Sa 'hindi siya', ang mensahe ng tunay na halaga ng pagkakaibigan at pagtanggap sa sarili ay ipinapakita sa mga kilos ng mga tauhan. Isama mo pa ang iba't ibang tauhan na nagbigay-kulay sa kwento, mula sa mga kaklase hanggang sa mga magulang, na nagsisilbing sumasalamin sa lipunan. Ang pagbuo ng kanilang mga tauhan ay puno ng mga makabagbag-damdaming eksena. Sa bawat tauhan, may mga kwento silang dala, at naiisip ko kung paano ang kanilang mga karanasan ay naging bahagi ng mas malawak na naratibo na nagtutulak sa atin upang pagnilayan ang ating sariling mga takot at pangarap.
Ang halo ng mga tauhan ng 'hindi siya' ay tunay na masalimuot, at sa bawat paglalarawan, bumubuhos ang tunay na diwa ng pagkatao at ang ating mga pakikipagsapalaran sa mga siklab ng damdamin.