No Such Thing As Free Lunch Mga Nobela at Kwento

At sa bawat hakbang nila papalabas ng building… parang mas lumalakas ang tensyon na naghihintay sa kanila sa kabilang kalsada. Hindi nila alam kung anong eksaktong mangyayari sa lunch na iyon. Pero isang bagay ang sigurado: Hindi ito magiging simpleng pagkain. At hindi rin ito magiging simpleng pagkikita. Ito ang klase ng tanghalian na magbabago kung paano nila titingnan ang isa’t isa… mula sa araw na iyon.

"Free hugs, say yes to everything and free lunch at the University Cafeteria... Teka, anong ibig sabihin ng mga ito?" naguguluhang tanong ni Daniel kay Sheena. "That's my birthday gift coupon for you. If you're having a bad day at gusto mong yakapin kita, you'll get free hugs from me. Kung wala ka namang pera, ililibre kita ng pang-lunch mo sa University cafeteria. And lastly, kapag may gusto kang ipagawa sa akin,vyou can use the "say yes to everything" coupon." ang paliwanag ni Sheena.

Mukha ay walang kadukha-dukha, diwa ay puno ng tuwa—dahil sa aming mga nasa laylayan ng lipunan. Pati paghinga namin ay walang paglinga. Kada-hinga ay parang inuutang sa kanila. The word is Freedom. Always...seldom, No peace, and hope. Abject poverty. Oppression. Controlled. We are powerless. We are afraid. They have all the resources. So we need to fight... the locusts, not the Embassy. We need to protect the grains so they have something to eat, bahala nang wala kaming makain kaysa sapilitang patayin.

Hindi ko yun hiningi. "Akala ko libre nalang yung load?" "Libre? Sinong may sabing libre? May puhunan yun. Hindi pwedeng libre. Yung overload lang ang libre pambawi ko sa kanya pero yung load hindi. Crush na kong crush pero ibang usapan pagdating sa negosyo. Hindi ako pwedeng malugi dahil madami tayong bayarin. Sabihin mo kay Kuya Buboy na sinisingil ko ang utang nung amo niya sa akin. Walang gwapo gwapo, walang pogi pogi pagdating sa business. Wag niya akong takbuhan dahil kahit saan siya magpunta hahabulin ko siya."

Ilang segundong natahimik ang lalaki, tila naghahanap ng maaring idahilan. "Because it's free." Kailan pa naging interesado ang boss niya sa mga libre? He could've bought millions of those keychains if he wanted them. Nagkibit-balikat na lang siya at hinayaan ang boss niya na mag-order. Muntik na lumuwa ang mga mata niya sa sobrang mahal ng presyo ng mga pagkain pero mabuti na lang libre lahat ni Ziancio. Sobrang tuwa niya dahil nalibre siya ng masasarap at sosyal na pagkain.

Ang pagsisiwalat ng katotohanan ay magdudulot ng napakaraming problema, at hindi niya maaaring ipagsapalaran ang kanilang pagkakaibigan sa pamamagitan ng pagpapaliwanag kung sino siya. Kumunot ang noo nito sa kanya. "Hindi mo pwedeng sayangin ang pera mo ng ganito. Gumastos ka lang ng dalawang libong dolyar para sa pagkain na ito. Kung pananatilihin mo ito, gagastusin mo ang lahat ng iyong pera nang wala sa oras."

Nilalaro ni Kupido ang kaniyang pana Wala naman akong inaasahan na second encounter pagkatapos no'ng sa elevator kaninang umaga...pero napag-isipan kong mag lunch out mag-isa kahit na free lunch naman doon sa office namin...actually free meal 'yon. Sa division lang namin talaga uso ang free meal dahil budget 'yon ng hepe namin at 'yong mga ibang division na may handle ng iba't ibang district ay kkb sa pagkakaalam ko.