Novel & Cerita The Land Of The Free

Sa halip, ang mundo ay balot ng isang nakatutulig na katahimikan. Wala nang mga helicopter na lumilipad. Wala nang mga sirena. Ang bawat digital na screen na makikita sa di-kalayuan—mga billboard sa highway, mga cellphones na hawak ng mga taong naglalakad sa kalsada—ay nagpapakita ng iisang imahe: Isang blangkong puting blueprint na may nakasulat na: "FREEDOM IS THE FIRST FOUNDATION."

"At kung ang tinutukoy mong katotohanan ay mayroon kang nakaraan dito ay quits lang tayo. Please, let's start all over again, Adel. There's no other reason that we cannot get married now. I want to spend my lifetime loving you and our children." SA mga binitiwan niyang salita ay niyakap niya ng mahigpit ang mahal niyang si Adel. Nasa bansang America sila at mga liberated ang mga tao. Kaya't wala rin silang pakialam sa maaring sabihin ng iba sa kanilang pagyayakapan sa public places. Dahil ang mahalaga ay silang dalawa.

Pero susubukan kong bigyan ka ng kinabukasan, kinabukasang na maging malaya ka, ligtas, at makahihinga nang walang pader o kadena. Kalakip dito ang mga dokumento para sa isang bahay at lote sa isla ng Siargao. Natatandaan mo? ipinangako ko sa iyo noon na magbabakasyon tayo sa dagat.. ito ang dapat na surprise ko sayo. Sana magdala ito sa iyo ng kapayapaan, sikat ng araw, at kaligayahan. Sa iyo ito... at walang kondisyon, walang tali, walang inaasahan. Isang lugar lang kung saan mo maibangon mo muli ang buhay mo ayon sa gusto mo." - RAFAEL

His lips barely moved, but I knew—he was smiling. “She’d love this,” I murmured. “She would,” sagot niya, voice low. “She’d say it’s crooked… then fix it.” Napatawa ako kahit may kurot sa dibdib. We weren’t wearing black. Wala ring kandila. No memorial plaque. Just a beach, a child laughing, and a kite soaring freely. That was the point. Freedom. And remembrance. Si Elle tumigil saglit, at kumaway sa amin. “Look, Mommy, Daddy! It’s going to the clouds!”

"Business din ba 'yung hayaan mo akong magmukhang tanga? Naniwala ako sa'yo, Lander. Naniwala ako sa'yo nang buo nung kinuha mo ako sa impyernong 'yun. Akala ko kalayaan ang ibinigay mo, pero ang kapalit pala ay saktan mo ako nang ganito. Lander, tapos na ang lahat." Humakbang si Lander palapit, sapat na para kaming dalawa lang ang makarinig ng kaniyang mababa at mapanganib na boses. "Kalayaan? Asefeh, nakalimutan mo na ba kung gaano ka kahina nung gabing pumasok ka sa kwarto ko? Nakalimutan mo na ba kung paano ka nagmakaawa na kunin kita dahil wala ka nang mapuntahan? I know exactly how you feel when you're desperate, Feh. I know the taste of your surrender."

Nasa kanya kasi ang shoulder bag ko kinuha niya kanina kaya wala akong dala dito. "Mia, can you handed me the sunglasses of Blaze?"I said low voice. She handed me the sunglasses and I give it to my son. "Thank you."He said and lay down. "Why are so cold..."I stated not looking at him. "I am not, Mom."He answered. I rolled my eyes and also I lay down. This is a long ride. Mabilis ang takbo ng araw at nag landing na ang eroplano dito sa Pilipinas.

Ayaw niyang isipin na dahil sa kanila, matutuldukan ang pagkakaibigan ng mga magulang nila. “Wala naman silang kasalanan sa nangyari!” malungkot na sabi ni Freeshia sabay yuko pero hinawakan ni Lander ang baba nito at itinaas iyon kaya napatingin siya sa kaibigan niya “At wala ka ding kasalanan! So always hold your head up high!” Napangiti siya sa sinabi ni Lander at saka niya ito inaya sa buffet table para makakain.

Give freedom to us. Strictly recite it three times. Again and again! You can not proceed if you don't recite it! You are now a citizen of Maharlika, a resident of District G. Claim it! Welcome to District G, the Grass. The home of Farmers. Suppliers of Grains. Where green and brown surround us. The color of growth and humanity. But no Freedom. No equal rights. Don't buy the farm!