Noli Me Tangere Characters Drawing の小説・ストーリー

tanong ko habang nakakunot ang noo. [Hindi ko pa ba nasasabi sa-] Napamura ako ng biglang mamatay ang phone ko dahil kailangan nang icharge. Nilapag ko lang iyon sa kama at hindi na nag-abalang icharge pa. Tiningnan ko ‘yong canvas na nakapatong sa standee. I already did the shape of Nero’s face, his clean cut hair and thick eyebrows. The background was all done. Hindi ko pa natatapos ipinta dahil maraming pinapagawa sa school lately. Tumayo ako at naglakad papunta sa gawi nito. I took a paintbrush and acrylic paints. I started to draw his nose. After a few minutes, I smiled because I perfectly painted Nero’s tall nose.

sabi ni Ahzik at hinawakan niya ang isang kamay ko. Hindi na ako nagsalita dahil masakit pa rin sa akin ang ginawa ni Nikolai at ng sarili kong kapatid. Maging pati na rin kila Cesar, Goyong, Gelyn, Joven at ang mga kaibigan nila na naging malapit na sa akin. "Mama, look!" Naging magaan na ang paligid namin ni Ahzik nang ipinakita sa akin ni Blair ang drawing niya sa bondpaper na stick man na mga tao at magkakahawak ang mga kamay.

paliwanag niya. Natahimik ang lahat. Ang atensyon ng mga ito ay natuon sa kaniya, kaya tumayo siya at lumapit sa white board. Nag-drawing siya roon ng mga kahon. Tatlong magkakasunod na box ang nasa pinakagitna. Pagkatapos niyon ay ang mga alipores. In-assemble niya ang mga larawan sa paraang sinasabi ng isip niya. Nangunguna ang unidentified man, pakatapos ang may tattoo, bago pa si Congressman Capili.

May araw sa sulok. May ulap na parang cotton candy. May damo na mas mataas pa sa tao. At may tatlong stick figures. --- Sandaling natigilan si Leila. Tatlong tao? Muli niyang tiningnan ang drawing. --- Ang una ay si Oliver. Maliit. May malaking ngiti. At may buhok na parang limang linya lang. --- Ang pangalawa ay siya. Madali niyang nakilala.

"Sige, simulan na natin!" Tumango si Chadrick at sumenyas na magsimula na si Gerald. Pagkasabi niya nito, mabilis na kinuha ni Gerald ang brush at nagsimulang magdrawing sa paper talisman. Iginuhit ni Gerald ang mga pattern mula sa kanyang memorya. Naisip niyang bigyan ng isang malakas na sampal ang mga mukha nina Lloyd at Nolan para maipagmalaki niya ang kanyang tutor.

A merch bundle consists of a round fan, pillow, and the keychain is priced at 650 pesos which almost at the price of a 12 color Sakura Koi Watercolor set. Napako ang mga mata ko sa stage at doon sa poster. Intently observing the other male celebrity. My hand do the work, roughly sketching his features. Pagkatapos niyon ay binigyan ko na iyon ng detalye. Hindi ko na napansin ang oras, masyadong nakain ang atensyon ko nang pag-guhit. Natigil lang ako nang nagsimulang maghiyawan ang mga naroon.

sagot ni Callyx nang hindi inaalis ang tingin sa papel. Umupo si Luna sa gilid ng kama. Lumapit ng kaunti para silipin ang artwork ng anak. Isang simpleng family portrait—may araw, bahay, ulap, puno. Pero ang pinaka-kapansin-pansin ay ang dalawang karakter lang na nakaguhit: isang babae at batang lalaki na magkahawak-kamay. "Ang galing mo talaga," ani Luna, pinilit gawing magaan ang tono. "Sino 'yan sa drawing?"

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

Mahigit sandaang kababaihang nasa hustong gulang, pawang nakangiti at nakasuot ng matingkad na pulang kasuotan, ang nakahilera habang sumasayaw sa masiglang tugtog, hawak ang malalaking pulang pompom sa kanilang mga kamay. Sa loob ng lobby ng grupo, biglang kumislap ang malaking screen, at lumitaw ang dalawang animated na pigura. Bagama’t simple at payak ang anyo ng mga ito, kapansin-pansin pa rin ang pagkakahawig, kitang-kita na sina Nardo at Mistica ang ipinapakita.

Mabilis akong lumabas at nagtungo kung nasaan sila. Pagdating ko roon, tahimik ang paligid. Hinanap sila ng mga mata ko, pero ang lumabas ay si Nilo na may dalang gitara. Sumunod si Diego na may hawak na mga lobo, at si Lucas na may mikropono—mukhang kakanta. Inagaw ni Nilo ang mic kay Lucas at nagsalita. “Lai, bwisit yang si Jeric! Gumising ako nang maaga. Alam niyang ganitong oras tulog pa ako!” angal niya, sabay busangot. Napatawa ako.