Noli Me Tangere Monologue Script Novels & Stories

"'Cause I want it all Or nothing at all There's nowhere left to fall When you reach the bottom It's now or never Is it all Or are we just friends Is this how it ends With a simple telephone call You leave me here With nothing 'Cause you and I Could lose it all if you've got No more room No room inside For me in your life 'Cause I want it all Or nothing at all There's nowhere left to fall It's now or never Is it all or nothing at all There's nowhere left to fall When you reach the bottom It's now or never" "Ang sakit-sakit ng puso ko, Weiss! Kamote ka! Para mo akong hiniwa," iyak niya.

"Labas po muna ako mga Sir, tutulungan ko lang po muna si Lola Minda sa kusina. Sir Nathaniel, salamat po...labas po muna ako." Tumango si Sir Nathaniel. Yumukod ako sa kanila saka tipid na ngumiti. "Labas na po ako mga Sir." magalang kong sabi. Magpo-protesta pa sana yung isa pero biglang bumukas ang pintuan. "What the fuck, Montenegro! Too much of this shit and I will beat your ass again."

" Parang batang maktol nito. Natawa nanaman siya at ginulo ang buhok nito. Kinuha ni Niccolo ang mic, nagspeech at nagpasalamat. Kaunting introduksyon sa sarili nito at muling ibinigay sakanya ang mic. "Ladies and gentlemen, we may start the party--" natigil siya sa pagsasalita nang may marinig na kumosyon sa dulo. Natigil din ang lahat. Maging ang background music ay pinatay din upang malaman anong kaguluhan iyon.

I thought I could bear the pain, but I couldn't, and now I can't stop crying from the pain I feel. “What? I thought you wanted me to continue claiming you and do what I want? Why don't you seem to like how I'm claiming from you?” puno ng sarkasmong tanong ni Nikola sa akin at huminto siya sa pagkilos. Hindi ko nagawang magsalita at tinakpan ko na ng palad ang mukha ko dahil sa hindi mapigilang hikbi at luhang pumapatak sa mga mata ko.

O maattitude lang talaga siya? O baka naman foreigner siya o alien kaya kailangan pa niya ng personal speaker o translator? "Good! You can leave now," I said coldly as I took a sip of my coffee dahilan para maubo si mang Nolan nang masamid siya sa kinakain niya. "Ezrah..." Malumanay ngunit tila nananaway na usal ni mang Nolan kaya tinignan ko siya na tila nag tatanong.

hagulhol nito. "Meron, malaki," Aniya. "Ginamit ko ang pagmamahal mo sa akin para gamitin ka sa sarili kong pangangailangan. Sa sarili kong interes kaya ngayon pa lang ay humihingi na ako ng kapatawaran," Dugtong n'ya na hindi naman sinang-ayon ng lalaki habang mahigpit naman itong naka-yakap sa kanya.

“Hindi, Fely, hindi! Salita ng Diyos ang pinaglalaban ko rito. Kailangan nating ituwid ang mga batang ito upang mailigtas sila mula sa apoy ng impyerno. Ayoko ring tularan sila ng iba pa. Kasalanan ito sa Diyos at dumarami na sila!” Napatingin kaming lahat kay Roma nang tumayo na siya. “Vina, I'm going. I'm so tired of proving my point to people who have long closed their hearts and minds in understanding us and our sides. They will only listen to the stories they want and believe to... always”

naka yokong sambit ko. My vision starting to become blurry, because of the shade of my tears. "Don't apology, you did nothing to me. Fixed yourself" then he left me. Napaupo ako, All i thought that i'm good, i'm fine but definitely i fooling myself..... I am pretending to be okey, pretending to forget what happen. What a such a pity! HELLIOS***

Sa huling pagkakataon humingi ako tawad sa aking sarili at niyakap ko ito ng mahigpit. "I'm sorry Monique, pero hindi ko na talaga kaya. Nalulunod na ako sa sakit at hindi ko na alam paano makaahon." humagulhol ako habang yakap ang sarili. "P-patawarin mo ako, h-hanggang dito nalang kita kayang ipaglaban...p-patawad...p-patawad. Sana balang araw mapatawad mo ako, Monique..." Muli kong pinikit ang aking mga mata at tuluyan na akong nagpalamon sa tubig.

Fuentes. Hindi ko magawang magsalita sa sobrang shock. Sobrang bilis ng pangyayari. Sa tingin ko hindi rin naman ako ang dapat mag-sorry. Malay ko ba sa papel na iyon. Isa pa hindi naman ako nanakit, si Nelorie naman so dapat siya ang humingi ng dispensa. "Ano? Hindi ka magsasalita diyan?!"asar na tanong sa akin ni Nelorie. Her glare bring chills down my spine.