Noli Me Tangere Monologue Script Novels & Stories

pag rant ko at hindi ko namalayang tumulo na pala ang luha ko "Pat hindi ka ba napapagod sa sitwasyon natin non? Na patago? Kasi ako, oo. Sobrang pagod na pagod na kong itago ka. Pagod na pagod na kong itago yong totoong Mahal ko. Pagod na pagod na kong mag selos ng palihim sainyo ni Brian. Pagod na pagod na kong magpanggap na may nararamdaman kay Caitlyn. Kaya sorry kung hindi na kita kinausap tungkol don. Di ko na kinaya eh. Sobrang sakit niyo nang makita. Sorry kung hindi ko naisip na pwede tayong mabash dahil sa pag amin ko. Nawalan na kasi ako ng pake sakanila. Wala akong pakealam sa sasabihin ng iba as long as malaya akong maiparamdam sa'yo at ipakita sa buong mundo na mahal kita," sab

IKAW LANG DAPAT! " Maliligo na ako! " Hindi.. Hindi ko kaya.. Ayaw ko munang lumabas ng aking silid. Hindi muna ako magpapakita sa kaniya. Naiisip ko parin ang kanina. Hindi ko na tinignan ang halikan nila dahil lalo lamang akong masasaktan. " Diyos at Diyosa.. iyon ang mas bagay pakinggan. Isa lamang akong hamak na mortal. "

Umiwas ako sa mata ng waiter, dali dali nitong nilapag ang tea at curious na tumingin sa aming dalawa ni Nick. At parang sinadya.. Biglang tumunog ang kanta ni TJ Monterde na Palagi.. Hindi ko na mapigilan ang luha ko kaya kailangan ko nang nagpaalam kay Nick. “Just give me time Nick! … para.. para pag isipan kung ano ba talaga ang dapat kong gawin. Ngayon kasi, nalilito pa ako. I have to go!”

At boses lalaki. (Now playing "This Time") (Oh I'm sorry, girl For causing you much pain Didn't mean to make you cry Make your efforts all in vain) Halos mabinge binge ako sa lakas nang hiyawan nang mga tao sa paligid, nang unti unting lumitaw si klent, habang hawak hawak ang mikropono. (And I apologize For all the things I've done You were loving me so much

Hidden Desire Chapter 13 Nilo POV "Labas na." Sabi ko sa babaeng tinawagan ko. "Are you out of your mind? Kinansel ko lahat ng mga commitments ko for you! Tapos pagtatabuyan mo lang ako? You’re impossible!" Galit niyang sabi. "Pakelam ko. Bakit ka nagpa-uto?" Wala akong ganang makipag-usap. "Nilo! Come here, baby! I want you." Lalapit siya sa akin pero dahan-dahan akong umiwas.

At doon ko alam… handa na silang makinig. “Bago ako magsimula,” sabi ko, nilingon sandali ang gilid ng stage kung nandoon si Mama Estella, Sophie, at ang legal team, “gusto kong ipaalala sa inyong lahat… na hindi ako nagsasalita para manira.” Humigpit ang hawak ko sa podium. “Nagsasalita ako… dahil pagod na akong manahimik habang sinisira ako ng katahimikan.”

Sigaw ni Nica. "Ako pa ngayon ang gumagawa nang kwento?! Try mo kayang tanungin yang malandi mong kaibigan na akala mo'y sinong anghel kung makaasta yun pala'y may tinatagong kati sa katawan!" "Wag mo siyang tawaging malandi piste ka!" Sabay bitaw ni Nica sa braso ko at sinugod si Mia nang isang malakas na sampal.

paalala ni Raphael sa kanya ng isang eksena sa nobelang Noli Me Tangere. Nag-iinit ang mukhang nagyuko siya ng ulo. Nang hindi siya magsalita ay nagpatuloy ang binata. “If I’m not in love with you malamang hindi ko gagawin ang ganito. Iyong kailangan pa kitang ligawan kahit nasa ilalim lang tayo ng iisang bubungan. Tapos palihim pa ang panliligaw ko sayo” ramdam niya sa tinig ni Raphael ang galak kaya nangingislap ang mga mata niya itong tiningala. “Kumbaga sa Facebook, it’s complicated!” biro niya.

Tumawa sila pareho at kumalas na sa pagkakayakap sa isa't isa. "Bakit ako walang warm greet hug? Hindi mo ako miss?" Nagtatampong tono ni Nicolai. Pakiramdam ko ay tumaas ang isang kilay ko sa narinig ko. Hindi ko alam pero nagsisimula na akong mairita at umaakyat na ang dugo ko sa ulo. Ngunit naisip ko na walang ginagawang masama sa akin ang lalaking ito kaya naman kumalma ako.

Napahawak ako sa sintido ko at kahit nanginginig ay iwinaksi ko ang kamay niya mula sa braso ko at nagsalita. "Please, can you leave me alone? Meeting is already over. If you have another concern you can call my assistant or me to inform your concern. But now I'm really have to--" But before i finished my sentence everything went black.And before my senses is gone I heard his voice calling me Sandra again... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Thank you for reading and supporting my stories ❤️