Novel & Cerita Noli Me Tangere Notebook Design

Napatigil ako saglit nang makakita ako ng isang notebook na itim. It has a leather cover and the pages seems to be thick. Umusog pa ako ng konti para may malagyan sa ibang gamit habang nilagay ang notebook sa ibabaw ng drawer at nagpatuloy sa pagkuha ng gamit mula sa loob. Maayos ko itong binalik hanggang matapos ako na may marami pang space na natira. I put the cables inside as well before standing up from the bed, and my eyes immediately caught the notebook once more.

turo niya sa kabilang banda ng lagayan ng mga notebook at papel. " oh?Anong brand?" hinanap ko rin kung ano ang tinutukoy niya. " Nakalimutan ko, basta Encantadia at Ang Probinsyano ang design" natigilan ako sa sinabi niya at sinamaan ko siya ng tingin. Nginisian niya ako maya-maya ay tumawa na mas kinaasar ko lalo. Seryoso yung tao gaganituhin niya?

"Nako, wag na po, Ma'am. Mapapagalitan kami ni Sir." Ilang beses nila akong pinigilan pero sa huli ay sumuko rin sila. "Lahat ba 'to?" "Wala raw pong ititira." Hawak ko ang isang maliit ngunit makapal na notebook galing sa isang drawer. Ilalagay ko na sana iyon nang mapansin ko kung ano ang nakasulat sa cover. 'Dear, Diary.' And curiosity killed the cat. I flipped the pages. Lahat iyon ay tungkol kay Raeden. I got bored reading those cringy letters. Kaya dinaanan lang ng mga mata ko ang bawat pahina.

at sa loob, nakita niya ang isang mukhang sinaunang notebook. Nalito si Gerald dahil ang kahon na nilalagyan nito ay malaki. Bakit ginamit ang napakalaking kahon para itago ang mukhang sinaunang notebook na ito...? Ang kanyang 'lolo' ay hindi gumagawa ng mga bagay nang walang dahilan. Malamang ang notebook na ito ay espesyal dahil ang matandang iyon ay itinago ito sa loob ng malaking kahon. Anong mga sikreto ang itinatago nito...?

Tahimik sa loob, amoy tinta at papel, parang ibang mundo mula sa ingay ng mall. Naglibot ako saglit, dumadaan ang mga mata ko sa hilera ng nobela at coffee table books. Nang biglang maagaw ng isang sketchbook ang atensyon ko. Maliit lang ‘yon, halos kasinglaki lang ng palad ko, pero ang pabalat—may embossed na floral design, simple pero maganda, parang may sariling bulong. I slowly reached for it, tracing the flowers with my fingertips. Para bang may hinahaplos din ito sa loob ko.

Agad niyang binuklat ang libro at nang may mapansin siyang maliit na notebook. "ma'am dalian mo parang parating na sila" agad niyang kinuha ang notebook at larawan at saka nilagay ulit ang libro sa taas kung saan ang pwesto nito . Nagmadali siyang umalis sa opisina at agad nagtungo sa likod para doon muna ilagay ang notebook na maliit kasama ang kanilang larawan . Pakiramdam niya naroon sa notebook ang mga kailangan niya .Hindi naman masisira ang notebook dahil may plastik itong nakabalot . "Aurora??" galit na galit na pagtawag ni Dante sa kanya.Nagmadali namang siyang lumapit at nagkunwaring parang walang alam kanina .

Iniabot din agad sa akin ng assistant secretary ang tablet upang matingnan ko ng ayos ang design. "If I were the customer I prefer little color. It makes my eyes hurt looking at this bright colors with this design. Also the customer nowadays prefer simple and plain design." Napatingin ako kay Nico matapos sabihin ang mga iyon. Katulad ng suot ng lalaking ito, masakit sa mata kung titingnan.

sagot niya saka pinagsikapang huwag ihalo ang kilig na kaniyang nararamdaman sa tono ng kaniyang boses. MAGANDA ang ngiti na hinaplos ni Ara ang unang pahina ng magandang notebook na binili niya kanina sa bookstore ng kanilang university. Binuklat niya iyon saka iniwan na blanko ang first page saka sinulatan ang ikalawang pahina ng mga salitang... PERSONAL PROPERTY BY ARABELLA MADRIGAL

Ngayon gusto niya makipaghabulan sa akin na parang pusa’t daga. “Ugh, nababaliw na ba siya? Kahit na magkagusto ako sa babae, pipiliin ko ang magnada at mabait, hindi walang puso at mapagmanipulang ahas!” Tumango ng kaunti si Natalie, napukaw ang atensyon ko. Tumingin ako sa kanya ng napapaisip, nakita ko lang siya na inabot ang leeg niya at nagrereklamo na nagkaroon siya ng stiff neck sa maling pagtulog niya.

Nasa kandungan niya ang lumang hardbound notebook, habang mahigpit na hawak ng isa niyang kamay ang cream-colored envelope na kasama nito. Hindi niya namalayang ilang minuto na pala siyang nakatitig sa mga iyon. Parang ayaw gumalaw ng katawan niya. Hindi niya maipaliwanag kung bakit ganoon kabigat ang simpleng notebook na iyon. Pakiramdam niya, sa sandaling buksan niya ito, may mga katotohanang hindi na niya muling maitatanggi. Mga bagay na maaaring tuluyang gumulo sa isip at puso niya.