Novel & Cerita Noli Me Tangere Notebook Design

Nangangatog pa rin ang mga daliri niya habang inilalagay ang mga gamit sa box. Wala na ang halaman niya, salamat sa malditang Nicole. Pero may ilang personal na bagay pa siyang natira: Isang framed photo ng mga kapatid niya. Ang ceramic mug na pininturahan ni Keira noong fourteen siya. Isang maliit na stack ng programming books na tinago niya sa drawer. At ang notebook niya na may sketches para sa AI virus detection system. Wala siyang balak iwan ang mga ito. Ipapakita niya sa Cyber10 kung ano ang kaya niya gamit

This will be a remembrance. Napatingin ako sa mga tenugui na naroroon, it's a traditional Japanese handkerchief. Naghahanap ako ng design na bagay sa pagbibigyan ko. Kumuha ako ng dalawang piraso na may magkaibang design. Humarap ako kay Nero at ipinakita ko sa kaniya ang hawak ko. "Which one do you think is pretty?" nakangiting tanong ko sa kaniya.

Nawala na sa isipan kong ipusod ang buhok at parang natuyo ang lalamunan ko. Bakit ko ba kasi tinanggap 'to kanina kahit na nagdadalawang isip ako kung pagmamay-ari ko ba 'to o hindi? I studied the ball pen and later found out that its brand is Sheaffer. It's a matte black pen. There's a name engraved on it and was painted in silver. I touched the part where the name was on, and I unconsciously took my phone out of my pocket to take a couple of shots.

Habang inaayos ang pagkakahiga nito, may naramdaman siyang matigas na bagay sa bulsa ng pantalon ng babae. Nang ilabas niya ito, isa itong maliit na notebook. Pagkabukas niya ay tumambad ang ilang malalaking salita. Nineteen Places! Cordelia! Sa ibaba nito ay may opisyal na selyo at isang kaukulang code.

Tanong ko. Bahagyang naningkit ang aking mga mata dahil sa kakaibang aura ngayon ng bruhildang batang 'to. Hayst! Wala naman akong galit sa kan'ya dahil sa pag-salvage n'ya sa importanteng notebook ko pero hindi ko lang talaga mapigilang mainis. Inis lang naman. Very very slight lang. Umiling s'ya habang nakalabi. Hmm. May inilabas s'yang isang plastic case na malapad mula sa likuran n'ya at nahihiya n'ya itong inabot sa akin.

Sa ibabaw nito, andoon na 'yung bagong bagpack niya na may design ng mga sasakyan, kasama ang ilang notebook at isang set ng bagong crayons na binili namin sa mall nung nakaraang araw. Binuklat ko ang isa sa mga notebook at tinitigan ang blangkong pahina nito. Sa totoo lang, parang may kung anong bara pa rin sa lalamunan ko tuwing naaalala ko 'yung naging usapan namin ni Azriel sa opisina niya kanina. Sabi niya, may tatlong araw pa kami bago magsimula ang klase. Tatlong araw na kailangang manatili lang kami sa loob ng bahay na 'to. Kapag iniisip ko, parang nakakabaliw. Ang lapit-lapit na ng kalayaan namin, andiyan na 'yung NBI, may warrant na rin, pero bakit parang mas lalong sumisikip ang m

Malaki ito ngunit iilan lang ang gamit, kasama na rito ang isang gitara na halata na ang kalumaan at nakalagay lang sa lapag katabi ng isang notebook. Hindi maiwasang mapangiti ni Andy nang makita kung patungkol saan iyon, isang notebook na puno ng liriko at kung paano ito patutugtugin sa gitara. Mukhang sulat kamay iyon ni Krem.

At dahil wala itong reaksiyon kanina malamang nga ay sakto ang dating niya at hindi pa nakakakalkal ni Maricar ang bag. Halos naisilid na ni Tyler ang mga malilit ka damit ni Dos ng masalat ng kamay niya ang tila matigas na libro na naiilaliman ng pajama ni Erika. Out of curiousity ay kinalkal ni Tyler kung ano iyon. Natawa pa ang binata ng makita ang nasalat. Isa iyong notebook na walang spring. Nababalotan ng Art paper na kulay itim at may flower na halatang dinikit lang at may paru paru pa.

Inilapag niya iyon sandali sa ibabaw ng kabinet at saka niya binalikan ang dalawang matanda sa kusina para sabayan sila mag-agahan. Kinuha niya ang notebook. Medyo magaspang ang cover nito. Gawa yata sa balat ng hayop. Hindi nga lang niya mawari kung anong klase. Sa pinakagitna, nakaukit ang pangalang, "Padre Mauricio Espejo". Sino kaya siya?

NANG mapansin ni Xander na biglang tumahimik ang babae sa tabi niya ay hinid niya maiwasang hindi sulyapan ito at doon niya napansin kaagad ang hawak nitong notebook. Hindi ba at kamukha ng notebook na iyon ang naiwan sa bahay niya noong isang gabi? Kaya lang ay iba nga lang ang kulay nito pero pareho ang design. Nang makita niyang mukhang may iginuguhit ito sa notebook ay kaagad na nagsalubong ang kanyang mga kilay. “Anong ginagawa mo?” hindi na niya napigilan pang itanong.