Novel & Cerita Noli Me Tangere Notebook Design

Ang sabi niya kasi ay importante daw iyon. Muli akong bumalik sa table ko saka ko kinuha ang diary ni Jam. It's a black notebook na leather ang notebook jacket. Agad ko rin iyong binuksan, saka ko nakita ang flash drive na nasa gitna ng mga ginupit na pahina ng libro. It's like someone made a box out of the book's pages to put that flash drive and that little notebook. It's not a diary, but she said it's a diary.

tanong niya, itinaas ang isang cream white na lamp. “O-oo, Niro. A-ang ganda.” “Good. I’ll take two,” aniya sa sales assistant. Ilang sandali pa, sa gitna ng pag-aasikaso ng sales sa kan’ys, kinuha ni Niro ang kaniyang tablet. Nakita ko ang mabilis na pagtipa ng kaniyang mga daliri. Akala ko ay tungkol sa negosyo, pero nang sulyapan ko, nakita ko ang isang interior design app. Sinisimulan na niyang i-layout ang nursery.

dagdag ko habang inilalabas ang notebook ko para mag-sketch nang konti. “Notebook na naman,” tawa ni Rajah. “Ulan na nga, nagtatrabaho ka pa rin.” “Sandali lang ‘to. Na-inspire lang ako sa ambiance ngayon,” depensa ko. Tumagal ang ulan ng halos isang oras. Nang tumila na ito, naglabasan ang mga trabahador para i-check kung may mga kagamitan bang nabasa o kung may kailangang ayusin. Ang paligid ay nagmukhang mas presko at mas berde.

Naglakad siya papasok sa loob ng banyo upang isara ang gripo. Pagkatapos isarado ang gripo at pinto ng banyo ay muling naglakad siya palabas ng silid. Akmang lalabas na sana siya ng pintuan ng makita niya ang study table ng kanyang ama. Naagaw ang atensyon niya ng isang maliit na notebook na may kakaibang disenyo. Halos mag kulay brown na ito dahil sa sobrang kalumaan.

Binasa niya ang mga andodoon at dahil narin sa kakapalan niyon ay naisipan niyang maghanap sa ibang page ngunit ng magsimula siya sa dulo ay nagulat siya ng mayroon doong nakalagay na isang kasing laki ng notebook na mayroong bulaklak na kulay puti ang design. Ang pinaglalagyan nito ay ang mga pahina mismo ng libro na tilay inihulma o binutasan talaga para sa lalagyan ng notebook na iyon. “Ano to secret notebook?” Takang tanong ni Atasha dahil hindi mo talaga mahahalata ang notebook na iyon kung hindi mo bubuklatin ang libro. Kinuha niya ito at isinara ang libro pagkatapos ay ang notebook naman ang binuklat niya.

Wala siyang balak magtagal dahil may tambak pang trabaho ang naghihintay sa kanya sa ospital. Nililibot niya ang bawat pasilyo. Una niyang kinuha ang mga ballpen—isang pakete ng blue, sinundan ng black at red. Sunod niyang tinungo ang bahagi ng mga notebooks. Pinagmasdan niya ang mga disenyo ng iba’t ibang uri nito: may spiral, may leather cover, at ang iba’y may makukulay na disenyo na tila bagay sa mga bata. Nakita niya ang isang notebook na pasok sa hinahanap niya—makapal, may simpleng leather cover, at mukhang matibay. Subalit may problema: nasa pinakataas ito ng shelf.

Nagdagdag ako ng tanong tungkol sa tampok na Pagkilala sa Handwriting at disenyo ng mga pen, dahil mahalaga para sa mga mamimili na maunawaan ang pagkakaiba sa pagitan ng dalawa. Pagkatapos ay lumipat ang tagapresenta sa susunod na slide at binigyang-diin ang mga disenyo ng parehong mga pen, na binibigyang-diin ang kanilang mga pagkakaiba. "Ipinapakita dito ang pagkakaiba ng dalawang pen, Sir. Bagaman mukhang magkatulad sila sa unang tingin, sa mas malapitang inspeksyon, may makabuluhang mga pagkakaiba. Ang tanging hindi binago ni Mr. Al Tiera ay ang kulay," paliwanag niya. "Ang NoteLink Smartpen ay may kakayahang makilala ang sulat-kamay, na nagko-convert ng mga letra sa digital na teksto.

sagot naman niya kaya marahan akong tumango at umupo na sa silyang nasa harap niya. “Ano ang sinusulat mo?” tanong ko at tumingin pa sa nakasarang notebook. Ang ganda ng disenyo ng notebook na iyon. Medyo makapal iyon, tapos ang front at back cover naman ay may pinaghalong kulay ng berde at itim na parang abstract. “I’m just documenting some of the things that I want to remember someday,” nakangiting sagot niya kaya marahan ulit akong napatango.

Ang lahat ng kilalang mga personalidad ay dito ang punta basta may kinalaman sa alahas mapa tagarito o taga-ibang bansa. Iniabot ko sa kanya ang papel kung saan ko iginuhit ang disenyo ng singsing naming dalawa ni Noelle, isang bagay na galing mismo sa puso ko. Pinagmasdan niya iyon saglit bago ngumiti ng magalang. “Alright, Sir. This is a lovely design,” aniya habang maingat na iniipit ang papel sa isang folder. “Can it be delivered in the Philippines?” tanong ko habang hawak-hawak ang kamay ni Noelle na tila nahihiyang tumingin sa paligid. Siguro ay dahil sa karangyaan ng lugar.

“Sige nga, explain mo ‘to?” Hindi na siya sumagot. Ang laki ng ebidensiya, eh. Kinuha na lang niya ang cellphone at nagbukas ng Tiktok. Bahala na si Vanessa sa draft niya. “Aba! Ang galing mo talaga. Deserve mo ng hundred points sa langit.” Wala itong nagawa kun’di ang tingnan na lang ang design niya at nagplano na lang. Pero binato nito sa kaniya ang notebook kung saan nakasulat ang mga measurements ng model niya. “Divide mo na lang ang measurements, nakakahiya naman kung ako pa ang gagawa diba?”